De Broodjes van Buurman Bram

Het was een rustige zaterdag ochtend in de wijk.

De zon scheen door de gordijnen van Lisa's keuken.

Lisa, een vrouw van achter in de dertig, zat met een kop koffie aan de keukentafel.

De koffie was warm en geur de fris.

Ze keek naar buiten en zag haar buurman, bram in zijn tuinwerken.

Bram was een man van ongeveer 50 jaar, met grijs haar en een vriendelijke lag.

Hij was altijd bezig met zijn tuin of met klusjes in huis.

Lisa horde het geluid van zijn schep die in de aarde stak.

Een zacht ritmisch geluid dat bij de ochtend horde.

Ze nam een slok van haar koffie en voelde de warmte door haar lichaam gaan.

Plotseling ging de bell.

Lisa stond op en liep naar de deur.

Tot haar verbazing stond bram daar, met een grote glimlag en een dienblad vol brootjes.

De brootjes zagen haar goud bruin uit.

En daar hingen heerlijke geur van kanil en boter in de lucht.

Goedemorgen, Lisa.

Ik heb versen brootjes gebakken.

Wil je er een paar?

Vroeg hij?

Lisa vond het vreemd, want bram bakte nooit brood, maar ze zijn vriendelijk.

Wat leuk, bram, kom binnen.

Bram zette het dienblad op de keukentafel.

De brootjes zagen haar heerlijk uit.

Ze waren warm en ze roken naar kanil en boter.

Lisa pakte er een en nam een hub.

Het smakte verrukkelijk.

De boter smolt op haar tong en de kanil gaf een zoete, warmen smaak.

Wat zijn deze brootjes lekker bram?

Waarom bak je op eens?

Vroeg ze?

Bram lachten en zij?

Nou, ik had een nieuw recept gevonden op internet.

Ik dacht, ik probeer het eens.

Lisa vond het nog steeds raar, want bram was niet iemand die zo maar dingen deed.

Maar ze genoot van de broodjes en het gezelschap.

Ze dronken samen koffie en praten over van alles.

De koffie was sterk en warm en vulde de keuken met een rijke geur.

Bram vertelde over zijn nieuwe hobby.

Hij was begonnen met het bakken van brood en taarten.

Ik vind het heerlijk om te doen, zij hij.

Het geeft me rust, Lisa knikte en zij.

Dat kan ik me voorstellen.

Het ruikt ook altijd zo lekker.

Bram glimlachten en zij.

Ja, dat is één van de beste dingen.

De geur van vers brood.

Na een half uur stond bram op.

Ik moet weer verder, zij hij.

Ik heb nog meer broodjes te bakken.

Lisa bedankte hem en hij vertrok.

Lisa voelde zich blij.

Wat een aardige buurman dacht ze.

Ze keek naar buiten en zag hem door de straatlopen.

Zijn schouders een beetje gebogen.

Als of hij iets droeg dat zwaar was.

Die middag ging Lisa naar de supermarkt.

De supermarkt was druk en laware.

Mensen liepen met karretjes vol boodschappen.

Toen ze bij de kassa stond, zag ze een poster hangen.

Er stond.

Vermist, bram de fris, 52 jaar.

Laatst gezien op vrijdagavond.

Even tussendoor bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Lisa's hartstond stil.

Ze keek nog eens goed.

Ja, het was bram.

Maar bram was toch net bij haar geweest?

Hoe kon dat?

Ze voelde een koude rilling over haar rug lopen.

Ze rende naar huis en belde de politie.

De politie kwam snel.

Twee agenten in de uniform stopten uit een auto.

Lisa vertelde alles.

De agenten keken verbast.

Mevrouw, meneer de fris is al twee dagen vermist.

Zijn familie maakt zich grote zorgen.

Lisa's handen trillen.

Maar hij was hier vanochtend.

Hij bracht brootjes.

Zij ze.

De agenten keken elkaar aan.

Weet u het zeker?

Vroeg een van hen.

Ja, natuurlijk, zij Lisa.

Hij zat hier aan tafel.

We dronken koffie.

De politie onderzocht het huis van bram.

Er was niemand.

Maar in de keuken vonden ze een dienblad met brootjes.

Precies zoals Lisa had beschreven.

En daar lag een briefje.

Er stond.

Lieve Lisa.

Het spijt me.

Ik moest even weg.

De brootjes zijn voor jou.

Bram.

Lisa begrepen er niets van.

Waarom zou Bram weg aan zonder iets te zeggen?

En waarom deed hij zo geheim zinig?

De politie startte een zoektocht.

Lisa kon niet slapen die nacht.

Ze dacht aan Bram en aan de brootjes.

Ze voelde zich schuldig.

Had ze iets gemist.

Ze dacht terug aan die ochtend.

Bram had er moe uitgezien.

Met donkere kringen onder zijn ogen.

En zijn handen trilden een beetje toen hij de koffie inschonk.

Had ze het moeten vragen?

De volgende dag bellde de politie.

Bram was gevonden.

Hij was bij zijn zus in een dorp verderop.

Hij was niet ontvoerd.

Hij was gewoon weggegaan.

Toen Lisa hem aan de telefoon sprak zei hij.

Het spijt me Lisa.

Ik wilde even alleen zijn.

Mijn vrouw is vorig jaar overleden.

En ik voelde me zo alleen.

Bakken help me.

Lisa voelde een brok in haar keel.

Bram.

Je had het me kunnen vertellen.

Ik ben je buurvrouw.

Ik wil je helpen.

Bram zuchte.

Ik weet het.

Ik was bang dat ik lastig zou zijn.

Een paar dagen later kwam Bram terug.

Lisa had een taart gebakken.

De taart stond op tafel en geurde naar appels en kanil.

Ze zette hem op tafel en zei.

Bram?

Deze is voor jou.

En je bent altijd welkom.

Bram glimlachten en zijn ogen werden vochtig.

Dank je, Lisa.

Zij hij zacht.

Hij nam een hap en zijn gezicht klaarde op.

Deze is nog lekkerder dan die van mij.

Zij hij.

Lisa lachten.

Dat komt omdat ik haar liefde in heb gedaan.

Zij ze.

Vanaf die dag kwamen ze vaker bij elkaar.

Soms bakten ze samen.

Soms dronken ze gewoon koffie.

Lisa leerde dat je nooit te snel moet oordelen.

En Bram leerde dat hij niet alleen hoefte te zijn.

Lisa dacht vaak terug aan die ochtend.

De geur van kanil en boter zou ze nooit vergeten.

Het was een les in vriendelijkheid.

En in het feit dat iedereen soms een beetje help nodig heeft.

Tot de volgende keer.

Open de interactieve speler op Dutchfluency.com slash transcripts.

Tick op een woord als je vast loopt.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert tot de volgende keer.