Het bindend studieadvies werkt niet

Jan, een student aan de hoge school, zat met een kop koffie te scrollen op reddit.

Hij kwam een bericht tegen over het Bindentstudieatvies, of BSA.

Het Bindentstudieatvies werkt niet, concludeert hoge school na proef van vier jaar.

Lass hij hard op.

Jan had zich net als veel andere studenten, altijd een beetje verzet tegen het BSA.

Het idee dat je in je eerst de jaar een bepaald aantal punten moest halen, anders moest je stoppen met de opleiding.

Vond hij best eng. Je kon je er rot van schrikken.

Hij kende genoeg studenten die daar slaapelozen nachten van hadden.

In het artikel stond dat de hoge school een proef had gedaan van vier jaar.

Ze hadden gekeken wat er gebeurde als ze het BSA wat losser lieten en wat bleek.

Een kwart van de studenten die onder het oude systeem eruit zouden zijn gegooid had uiteindelijk toch zijn diploma gehaald.

Dat schildt een hoop stress, dacht Jan.

Ne, interessant, mompelde Jan.

Hij had er zelf ook mee gezeten in zijn eerst de jaar.

Hij had zich toen echt zorgen gemaakt of hij wel genoeg punten zou halen.

Achteraf gezien had hij zich misschien te druk gemaakt, maar op dat moment voelde het als een enorme druk.

Hij last verder.

De studenten die niet binnen vier jaar afstudeerden, lieten volgens de school wel.

Een stabiele voortgang zien dat betekende dat ze wel eens waar langer over hun studie deden, maar dat ze wel steeds beter werden.

Jan dacht aan zijn eigen studiegroep.

Daar zaten een paar studenten bij die het moeilijk hadden gehad in het begin.

Ze hadden er hard voor moeten werken, maar ze waren er gekomen.

Ze kende de stof nu op hun duimpje, het zonnetje brak door de wolken.

Jan beslot dat het tijd was voor een pauze.

Hij stuurde een berichtje naar zijn studiegroep.

Iemand zin om een terrasje te pakken, even de gedachten verzetten, en genieten van het feit dat de hoge school eindelijk alarm had geslagen en iets aan het BSA deed.

Misschien dat de komstige studenten er minder mee zouden zitten.