Paasvuurregels in Kijkduin (Kyan & Bea snoeien)

Nou, Kean liep op een zaterdagmiddag langs de rand van Kijkduin niet richting de zee,

maar naar een kleine volkstuin achter een rijduin.

Hij had een oude boodschappetas bij zich met tuinhandschoenen en een rol tau.

In de tuin roken het naar Dennen Nalden en Versaarde.

Er klonk ergens een bladblaser.

Zo'n ding dat altijd net iets te fanatiek doet.

Kean voelde zich blij, want hij mocht vandaag helpen met snoeien.

Hij dacht, dit is lekker simpel, knippen, stapelen, klaar.

Bij het schuurtje stond een bord, pas vuur, popperschensamen.

Er lagen takken en snoeiehoud op een hoop.

Kean keek ernaar en zij zacht, zo, dat wordt een flinke stapel.

Hij zag ook een rolmaat aan een spijker hangen, dat vond hij grappig.

Als of je houd kunt meter zoals een tafel.

Jo, en toen kwam Beja aanlopen met een velgele veiligheidshelm die eigenlijk te groot was.

Kean riep ze.

We hebben gedoe.

Gedoe vroeg hij.

Met takken, met regels, zij Beja.

Het mag misschien niet zoals vroeger.

Het gaat om cubieke meter snoeihoud.

Hoe dozer je dat nou?

Naast haar stond een man met een tablet.

Op zijn jas stond controle.

Kaan voelde ineens een knop in zijn buik.

De man kijk naar de hoop houd als of het een wiskunde zon was.

Deze stapel is te groot, zij hij.

U moet het beperken.

Beja zet de haar handen in haar zij.

Beperken?

Kom op zeg.

Hoe dan?

Met een lepel?

Kean moest lachen.

Maar hij hield het klein.

Beja tikt op het bord pas vuur zijkwaar samen.

We doen dit al jaren, zij ze.

Mensen brengen snoeiehoud.

Dat hoort erbij.

De man knikten.

Ik snap het.

Maar er zijn afspraken.

U moet weten hoeveel u heeft.

Kejan zei.

Bijna.

We zeggen eigenlijk niet hoeveel houd, maar hoeveel cubieke meter.

Hij hoorde zichzelf en dacht, waarom doe ik als of ik slim ben?

Beja kijk naar de rolmaat.

Oké dan.

Zij ze.

We gaan meten.

Ze liep naar het schuurtje en kwam terug met iets raars.

Een doorzichtige opbergboks met een grote sticker daarop.

Een keupe ongeveer.

Kejan vroeg.

Is dat serieus?

Dit is het, zij beja.

We vullen die box met takken.

Is de box vol?

Dan is het een cub.

Toch?

De controle man zuchte, maar hij glimlachten een beetje.

Ongeveer, zij hij.

Maar u moet wel stoppen op tijd.

Ja.

Aan het einde van de middag was de grote hoop veranderd in net de stapels.

Kejan had splinters in zijn vingers, maar hij voelde zich trots.

Beja gaf hem een beker water en zij.

Lekker bezig.

Je hebt nu ook geleerd wat een cub is.

Kejan kek naar de opbergboks in dacht.

Regels zijn soms lastig, maar samen kom je verder.

En eerlijk.

Een paas vuur met een midboks erbij?

Dat is zo Nederlands als haagelslag op brood.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tuliptrainer heeft het klaar staan als je interactief wil oefenen tot morgen.