Een Belangrijk Gesprek over Olie

Het is vroeg in de ochtend.

Donald loopt zijn grote kantoor binnen.

Het kantoor is in Rotterdam.

Het is koud buiten.

De wind waait hard tegen het raam.

Maar binnen is het lekker warm.

Donald draagt een mooi blauw pak.

Hij heeft een rode stropdas om.

Hij loopt naar het koffiezetapparaat in de hoek.

Hij maakt een grote kop koffie.

De koffie ruikt heel sterk en vers.

Donald houdt erg van sterke koffie.

Hij neemt voorzichtig een slokje.

De koffie is heet en lekker.

Hij loopt naar zijn bureau.

Zijn bureau is groot en leeg.

Er ligt geen papier op.

Er staat alleen een telefoon.

En er staat een computer.

Donald gaat op zijn stoel zitten.

De bureaustoel is van zacht leer.

Hij kijkt even naar buiten.

Hij ziet de hoge gebouwen van de stad.

Hij denkt aan zijn werk van vandaag.

Hij heeft vandaag een belangrijk gesprek.

Donald pakt zijn telefoon.

Hij moet bellen met Volodimir.

Volodimir is een belangrijke man.

Hij woont in een ander land.

Het land is erg ver weg.

Donald toetst het nummer in.

Hij hoort de telefoon overgaan.

Eén keer, twee keer, drie keer.

Dan neemt Volodimir eindelijk op.

"Hallo, met Volodimir," zegt een stem.

De stem klinkt een beetje moe.

"Hallo Volodimir, met Donald," zegt Donald.

"Hoe gaat het vandaag met jou?" Volodimir antwoordt heel snel.

"Het gaat goed, dank je wel.

Maar we hebben een groot probleem." Donald neemt nog een slok van zijn koffie.

Hij luistert goed naar Volodimir.

"Wat is het probleem?" vraagt Donald.

Volodimir vertelt over de olie.

"We hebben veel olie nodig," zegt hij.

"Maar de olie is nu heel duur.

En we kopen het van een slecht bedrijf." Donald kijkt naar zijn computerscherm.

"Ik begrijp het," zegt Donald.

"Dat slechte bedrijf is een probleem.

We moeten daar echt iets aan doen." Volodimir is blij met die woorden.

"Wat kunnen we doen?" vraagt Volodimir.

Donald denkt even goed na.

Hij tikt met zijn pen op het bureau.

Tik, tik, tik.

"We gaan nieuwe regels maken," zegt Donald.

"Strenge regels voor dat slechte bedrijf.

We kopen geen olie meer van hen.

We stoppen daar helemaal mee." Volodimir klinkt nu veel vrolijker.

"Dat is een heel goed idee," zegt hij.

"Wanneer beginnen we met die nieuwe regels?" Donald kijkt naar de klok.

De klok hangt aan de muur.

Het is nu precies negen uur.

"We beginnen heel snel," zegt Donald.

"Misschien al volgende week.

Ik ga vandaag met mijn team praten.

Wij maken samen een goed plan." Volodimir bedankt Donald voor zijn hulp.

"Jij bent een goede vriend," zegt Volodimir.

"Samen maken we het beter." Donald lacht een beetje.

"Dat klopt," zegt hij.

"We moeten elkaar altijd helpen.

Olie is belangrijk voor ons allemaal.

Maar we moeten wel eerlijk zakendoen.

We kopen alleen nog goede olie." Het telefoongesprek duurt nog tien minuten.

Ze praten verder over de nieuwe regels.

Ze praten daarna ook over het weer.

Volodimir zegt dat het erg koud is.

Donald zegt dat het in Rotterdam ook waait.

Dan is het tijd om te stoppen.

"Ik moet nu gaan," zegt Donald.

"Ik heb nog een andere afspraak." Volodimir begrijpt het.

"Bedankt voor het bellen," zegt hij.

"We spreken elkaar snel weer." Donald zegt vriendelijk gedag.

Hij legt de telefoon weer neer.

Het kantoor is weer heel stil.

Alleen de wind maakt nog geluid.

Donald staat op van zijn stoel.

Hij loopt weer naar het raam.

Hij kijkt naar de grijze lucht.

Hij voelt zich eigenlijk heel goed.

Het was een heel goed gesprek.

De nieuwe regels zijn belangrijk.

Ze gaan het slechte bedrijf stoppen.

Dat is goed voor iedereen.

Donald drinkt de rest van zijn koffie op.

De koffie is nu koud.

Maar dat maakt niet uit.

Hij heeft nu veel energie.

Hij is klaar voor deze nieuwe dag.

Hij loopt naar de deur.

Hij doet de deur open.

Hij roept naar zijn assistent.

"We hebben werk te doen," zegt hij.

Hij lacht breed.

Tot de volgende keer.