🚁 loopt ontdekt Ontsnapping

Fijn dat je erbij bent.

Op een kamer woensdag middag in Oktober fietsd lotten door de kronkelende dijkwege van de betuwen.

De lucht is fris en helder, de bladeren aan de bomen kleuren langzaam naar goud en oranje.

Ze is op weg naar de boerderij van haar opa, waar ze elke week helpt met kleine klusjes.

Terwijl ze fietsst, voelt ze de zachte wind tegen haar wangen en hort ze het gekwetter van vogels in de verte.

Ze geniet van de rust en de stilte, een welkomen afwisseling van haar drukke week in de stad.

Bij aankomst op de boerderij ziet Lotten haar opa druk in de werea op het erf.

Hij zwaait aan toen juist als hij haar ziet en roept.

Lotten, je komt als geroepen, we hebben een probleem.

Lotten stopt van haar fiets en loopt naar hem toe.

Wat is er aan de hand opa? Vraag ze nieuwsgieren.

De oogst is dit jaar veel groter dan normaal, ligt opa uit.

Terwijl hij wijst naar een enorme stapelkolen die opgestapeld liggen.

De kolen zijn gigantisch, zongewege wel een paar kilo.

We hebben er te veel om te verkopen, de markt raakt verzadigd.

Lotten kijkt naar de bergenkolen en denkt na.

Kunnen we ze misschien doneren aan de voetselbank? Stelts ze voor?

Opa knikt instemend. Dat is een goed idee, Lotten.

Maar we moeten snel handelen voor dat ze bederven.

Samen met opa begint Lotten de kolen in kratten te laden.

Terwijl ze werken, praten ze over, van alles en nog wat.

Opa vertelt verhalen over vroeger, toen hij zelf nog een kleine jongen was op de boerderij,

Lotten luisterd aan dachtig en lacht om de grappen die hij maakt.

De tijd vliegt voorbij, terwijl ze bezig zijn.

Later op de middag, als de zon zachtjes begint te zakken,

zijn alle kolen in geladen.

Lotten en haar opa rijden met de tractor naar de lokale voetselbank.

Daar worden ze hartelijk ontvangen door de vrijwilligers,

die blij zijn met de grote donatie.

Wat een prachtige kolen roept een van hen uit.

Hier kunnen we veel mensen blij mee maken.

Op de terugweg naar de boerderij, voelen Lotten en haar opa zich voldaan.

Dankzij jou hebben we een oplossing gevonden, zegt Opa Trots.

Lotten glimlacht breed.

Het was fijn om te helpen opa.

En nu kunnen we ook anderen helpen.

Als ze thuis aankomen, maken ze samen een warme kop T en gaan aan de keuken tafel zitten.

Ze genieten van de stilte en het gezelschap van elkaar.

Lotten denkt aan de dag en voelt zich dankbaar.

Ze weet dat ze iets goed heeft gedaan, niet alleen voor haar opa,

maar ook voor de mensen die het nodig hebben.

Dank dat je erbij was vandaag.

Morgen kijken we uit naar nieuwe ontdekkingen samen.