
B1 Dutch - SS179 - Wat is iets typisch Nederlands waar jij je kapot aan ergert,... - Learn Dutch

Audio1x
Snelheid
Pauze
OefenenLees
Modus
Woordenschat
Het was een ongewoon heldere dag en we hadden besloten een terrasje te pakken.
Hoe wel, de luchtstrak blauw was, hadden we toch gekozen voor een plekje in de schadoe.
Achteraf gezien was dat maar goed ook, want de zon begon al snel genadeloos te branden.
We zaten met een groep vrienden te genieten van een koude drank en de gezellige sfeer toen plotseling een bekend gezicht verscheen.
Het was die ene vriend, je kent hem vast wel. De vriend die altijd te laat komt op feestjes en dan met een vrouwen smuus komt aanzetten.
Sorry, geen tijd voor een cadeau, maar we gaan wel een keer lundje, is zijn standaard verklaring.
Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Ik was een verventen luisteraar van zijn uitvluchten.
Hoe wel ik zijn gedrag irritant vond, kon ik niet anders dan gevoerzeerd glimlachen en knikken.
Ik gaf een kort knikje en zij lijkt me leuk. Dank je wel. Terwijl ik in mijn hoofdacht, daar heb je de bloedzuiger weer.
Ondanks zijn gebrek aan cadeau, wist hij altijd wel hoe hij de borreltavol leeg kon eten en dan vroeg naar huis kon gaan.
Het was een soort spel voor hem en hoe wel ik me er kapot aan ergerde, kon ik er niets aan doen.
Ik was niet de enige die zich hier aan storde, maar niemand sprak er ooit over.
Het was als of we allemaal in een soort trance waren, we lieten het gewoon gebeuren.
Maar op die ongewoon heldere dag, toen de zon hoog aan de heemel stond en de drankjes rijkelijk fluiden,
besloot ik er iets van te zeggen. Ik was het zat om altijd maar toe te geven aan zijn gedrag.
Ik wachten tot hij zijn zoveelste hapnam van de borrelhapjes en zij toen weet je, het is oké als je geen cadeau hebt.
Maar misschien kun je de volgende keer iets mee brengen voor de borreltavol in plaats van alles op te eten.
Erviel en stilte iedereen keek me aan, maar uiteindelijk knikte iedereen,
en ging het gesprek verder. De vriend keek me eerst verbast aan, maar begon toen te lachen.
Goed punt, zij hij, dat zal ik doen. Achteraf gezien was het de juiste beslissing. Het was niet makkelijk,
maar het was nodig. En hoe wel hij nog steeds geen cadeaus meebrengt naar feestjes,
zorgt hij er nu wel voor dat hij iets meenemt voor de borrelhapel. En dat, mijn vrienden,
is het othertje onder het gras. Een klein gebouw kan een groot verschil maken.
OefenenLees
Tekst
Modus
Audio
Pauze