B1 Dutch - SS344 - Ambulancevliegtuig crasht in India, al… (zachter) - Learn Dutch

Fijn dat je luistert. Bedankt voor jullie support.

Nou, Tom zat in Zutphen aan een houten tafel in de stadsbibliotheek.

Zo'n plek waar je vanzelf zachter gaat praten.

Hij had net een stapel boeken teruggebracht en bleef hangen bij het raam.

Met uitzicht op de eissel.

In zijn tas zat een half pakje boterkoek dat hij eigenlijk wilde bewaren.

Maar ja, verleiding, hè?

Hij sloeg een krant open om even de krant te lezen vooral om zijn hoofd leeg te maken.

Omdat hij de laatste tijd veel nadacht over wat er nou echt belangrijk is.

Naast hem zat een vrouw met een rolkoffer en een velgroene schaal.

Ze keek steeds op haar telefoon, als of ze wachten op een bericht dat maar niet kwam.

Tom merkte het wel, maar hij zei niks.

Zoals zo vaak dacht hij, iedereen draagt zijn eigen verhaal.

Jo, en toen kwam er ineens geluid uit de kleine radio bij de Bali.

De bibliothecares had hem zacht aangezet voor het nieuws.

Tom hoorde ambulanse vliegtuig gekreshed in India, alle inzittenden omgekomen.

Het was zo'n zin die je eerst niet helemaal geloft, omdat het te hard binnenkomt.

De vrouw met de rolkoffer verstijvde.

haar vingers bleven boven het scherm hangen.

Nee, nee, dat men je niet, vluisterdessen.

Tom keek op zij.

Ga dat? Vroeg hij voorzichtig?

Ze slikten.

Mijn broer werkt bij een hulporganisatie, zij ze.

Hij moest vandaag vliegen.

Niet het vliegtuig zij hij, dacht ik.

Ze scrollde te snel, als of ze het nieuws weg kon duwen met haar duim.

Tom voelde hoe stil de bibliotheek ineens was.

Hoe wel er gewoon mensen bleven bladeren en typen.

Kom op zeg, zij Tom zacht, meer tegen het universum dan tegen haar.

Bel je iemand?

Ik kan even erbij blijven, ze knikten en toets te een nummer in.

Het gesprek kwam niet door, nog een keer.

Weer niets.

Achter de Bali zette de bibliothecares de radio uit.

Hij kwam naderbij en legte zonder een woord een glasswater op tafel.

Hier, zij hij alleen.

Dat simpelige barman.

Dat was net zo stevig als een Hollandse dijk.

Tom dacht aan hoe vaak hij zich druk maakte om kleine dingen.

Een vertraagte trein, een verkeerde bestelling.

En hoe alles nu ineens klein voelde.

Weet je, zij hij.

Als je wil, lopen we zo even naar dat koffie-tentje om de hoek.

Even een terrasje pakken, maar dan binnen.

Dat kwam goed uit, want daar is altijd bereik.

Ze halde diep aadem.

Ja, graag.

Later, met twee dampende mokken voor zich, ging haar telefoon eindelijk.

Haar gezicht veranderde in een seconde.

Eerst spannig toen draanen en toen een soort leegde.

Hij leeft, zij ze schoor.

Hij zit vast op een ander vliegveld.

Tom liet zijn schouders zakken.

Als of hij pas nu merkte dat hij ze al die tijd had opgetrokken.

Dit is het, zij hij.

Half lachend, half trillend.

Lekker bezig met aadem.

Ja, ze glim lachten door haar tranen heen.

Achteraf gezien, was het misschien vreemd dat een onbekende man uit Nederland naast haar zat te zuchten van opluchting.

Maar op zulke momenten doet afstand daar niet toe.

En toen ze wegliep zei ze, dank je, echt.

Tom bleef nog even zitten en kijk naar buiten.

Denkend dat nieuw soms ver weg begint, maar zo maar naast je aan tafel kan landen.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tuliptrainer heeft het klaarstaan voor interactief oefenen.

Tot morgen.