Tiga is vermist

Het is donderdagavond, even na zevenen.

In een klein huis in de Tuinwijk in Utrecht zit een jonge vrouw achter haar laptop.

Ze heet Eva.

Ze kijkt naar het scherm en zucht diep.

Op tafel staat een halfvol kopje thee dat al koud is geworden.

De verwarming maakt een zacht tikkend geluid.

Aan de muur hangt een foto van een grote rode kater met groene ogen.

Dat is Tiga.

Tiga is al drie dagen niet thuis.

Maandagavond is hij per ongeluk naar buiten geglipt toen Eva de deur open deed om een pakketje aan te nemen.

Sindsdien heeft ze niets van hem gehoord.

Tiga is een binnenkat.

Hij is nog nooit alleen buiten geweest.

Eva maakt zich vreselijk veel zorgen.

Ze voelt een knoop in haar maag telkens als ze aan hem denkt.

Ze had al eerder een bericht op Reddit geplaatst, in de groep r/Utrecht.

Dat bericht was een beetje een ramp geworden.

Ze was zo in de stress dat ze niet goed had opgelet.

Op de foto die ze maakte van haar telefoonscherm was per ongeluk haar volledige naam en adres te zien.

Iemand had haar daar vriendelijk op gewezen.

Snel had ze het bericht verwijderd.

Maar nu Tiga nog steeds niet thuis is, probeert ze het opnieuw, zonder persoonlijke gegevens dit keer.

Ze kijkt nog eens goed naar de foto van Tiga op haar telefoon.

Hij ziet er zo lief uit met zijn groene ogen.

Ze mist hem.

Eva typt: Onze Tiga is vermist!

Ik had dit al eerder gepost maar zat toen zo in de stress dat ik per ongeluk al mijn persoonlijke gegevens openbaar maakte omdat mijn computerscherm zichtbaar was.

Tiga is nog steeds niet thuis dus hierbij een herhaling.

Ze leest de tekst nog een keer door en klikt op verzenden.

Dan staat ze op en loopt naar het raam.

Buiten is het donker.

De straatlantaarns geven een zacht oranje licht.

Ze ziet een buurvrouw met een hond lopen.

De hond snuffelt aan een heg.

Eva denkt aan Tiga.

Waar zou hij nu zijn?

Ze stelt zich voor dat hij ergens onder een struik zit, bang en alleen.

Of in een schuur, tussen oude dozen.

Ze huilt bijna.

Ze hoort de regen zacht tegen het raam tikken.

De volgende ochtend wordt ze wakker van haar telefoon.

Er zijn allemaal reacties op haar bericht.

Iemand schrijft: Ik woon in de Vogelenbuurt, ik zal in mijn tuin kijken.

Een ander zegt: Misschien zit hij in de schuur van de buren, die staat vaak open.

Eva voelt een klein beetje hoop.

Ze antwoordt iedereen met een dankjewel.

Ze schenkt een kop koffie in en kijkt nog eens naar de foto van Tiga.

Ze mist hem nog steeds, maar nu heeft ze weer wat moed.

Ze besluit zelf ook te gaan zoeken.

Ze trekt haar jas aan en loopt naar buiten.

Het is fris.

De lucht ruikt naar regen.

Ze loopt door de Tuinwijk en roept af en toe: Tiga!

Tiga!

Haar stem klinkt dun in de ochtendlucht.

Ze kijkt in tuinen, onder auto's en achter fietsen.

Bij de vogelenbuurt ziet ze een mevrouw in een tuin werken.

Eva vraagt: Heeft u misschien een rode kat gezien?

De mevrouw schudt haar hoofd en zegt: Nee, sorry.

Ik hoop dat je hem snel vindt.

Eva knikt en loopt verder.

Ze voelt de koude wind in haar gezicht.

Na een uur geeft ze het op.

Ze gaat terug naar huis.

Ze voelt zich moe en verdrietig.

Ze schenkt een nieuwe kop thee in en gaat weer achter haar laptop zitten.

Er is nog een bericht.

Iemand schrijft: Ik zag gisteravond een rode kat in de Vogelenbuurt, in de buurt van de school.

Hij zat onder een heg.

Eva's hart gaat sneller kloppen.

Ze springt op en pakt haar jas.

Misschien is het Tiga!

Ze rent bijna naar de school.

Ze kijkt onder elke heg, achter elke struik.

Dan hoort ze een zacht geluid.

Miauw.

Het komt van achter een schuur.

Eva loopt voorzichtig naar de achterkant.

Daar zit Tiga, helemaal onder de modder, maar levend en wel.

Hij ziet er bang uit.

Eva hurkt neer en zegt zacht: Tiga, lieve schat, ik ben het.

Tiga komt langzaam naar haar toe.

Ze pakt hem op en houdt hem stevig vast.

Ze voelt zijn warme lichaam tegen zich aan.

Ze lacht en huilt tegelijk.

Ze ruikt de modder en de regen op zijn vacht.

Thuis aangekomen geeft ze Tiga eten en een warme plek.

Ze stuurt een bericht naar Reddit: Hij is gevonden!

Dank jullie wel allemaal!

Ze voelt zich opgelucht en dankbaar.

De zon schijnt door het raam naar binnen.

Tiga ligt op de bank en wast zichzelf.

Alles is weer goed.

Eva kijkt naar de foto aan de muur en glimlacht.

Ze denkt aan alle lieve reacties en beseft hoe blij ze is dat Tiga weer thuis is.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op dutchfluency.com slash transcripts.

Tik op een woord als je vastloopt.