Warmtegesprekken afgelast door hitte

Het is een warme dag in Den Haag.

De zon schijnt fel en de lucht is blauw.

Mensen lopen op straat met een flesje water.

Ze zoeken schaduw.

Het is 35 graden.

Te warm voor een gesprek, denk ik.

Ik heet Rick.

Ik ben leraar Nederlands.

Vandaag ga ik naar het park.

Daar wil ik met een vriend praten.

We hebben een afspraak om koffie te drinken.

Maar het is te warm.

Koffie?

Nee, ik wil geen warme koffie.

Ik wil koud water.

Of een ijsje.

Ik loop naar het park.

Ik zie een bankje in de schaduw.

Ik ga zitten.

Mijn vriend is er nog niet.

Ik kijk naar mijn telefoon.

Geen bericht.

Het is stil in het park.

Geen vogels.

Alleen de zon.

Na tien minuten komt mijn vriend.

Hij ziet er moe uit.

Zijn gezicht is rood.

Hij zegt: ‘Hallo Rick.

Het is te warm voor een praatje.’ Ik lach. ‘Ja, het is heel warm.

Zullen we een ijsje kopen?’ Hij knikt.

We lopen naar de ijssalon.

Het is daar druk.

Mensen kopen ijsjes.

Ik koop een waterijsje.

Mijn vriend koopt een vanille-ijsje.

We lopen terug naar het park.

We gaan zitten op het bankje.

Ik eet mijn ijsje.

Het is lekker en koud.

Mijn vriend eet ook.

We zeggen niet veel.

Het is te warm om te praten.

Opeens zegt mijn vriend: ‘Ik las iets op internet.

Warmtegesprekken zijn afgelast.’ Ik kijk verbaasd. ‘Wat?

Warmtegesprekken?

Wat is dat?’ Hij lacht. ‘Een mop.

Maar het is echt.

In een dorp bij Utrecht zijn alle gesprekken over warmte verboden.

De burgemeester zegt: het is te warm om over warmte te praten.

Anders wordt het nog warmer.’ Ik schud mijn hoofd. ‘Dat is gek.

Praten over warmte maakt het niet warmer.’ Mijn vriend haalt zijn schouders op. ‘Het is een grap.

Maar mensen zijn moe van de hitte.

Ze willen geen warme woorden.’ Ik denk na.

Het is warm.

Maar een gesprek over warmte?

Dat is niet erg.

Ik praat graag over het weer.

Het is een Nederlands onderwerp.

Maar vandaag?

Nee, vandaag is het te warm voor woorden.

Ik kijk naar de lucht.

De zon is nog hoog.

Het is 16 uur.

Nog twee uur warmte.

Dan wordt het koeler.

Mijn vriend staat op. ‘Ik ga naar huis.

De airco staat aan.

Wil je mee?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Nee, ik blijf hier.

Ik lees een boek.

Het is stil en rustig.’ Hij loopt weg.

Ik blijf op het bankje.

Ik voel de warmte op mijn huid.

Het is niet fijn.

Maar ik heb een ijsje gegeten.

En ik heb een verhaal gehoord.

Warmtegesprekken afgelast.

Wat een gekke dag.

Ik open mijn boek.

De letters dansen voor mijn ogen.

Het is te warm om te lezen.

Ik sluit mijn ogen.

Ik denk aan koude dingen.

Sneeuw.

Een meer.

Een ijskoude douche.

Na een half uur sta ik op.

Ik loop naar huis.

De straten zijn leeg.

Iedereen is binnen.

Bij de airco.

Thuis drink ik koud water.

Ik zet de ventilator aan.

Het is beter.

Ik denk aan het verhaal.

Warmtegesprekken afgelast.

Misschien is het waar.

Of een grap.

Het maakt niet uit.

Het is een mooi verhaal om te vertellen.

Tot de volgende keer.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.