B1 Dutch - SS339 - 19 feb — Nederland en België onderzoeken treinv… (vaak) - Learn Dutch

Rick klaar om samen te stroemen met Timing en Empathy, geniet van Dutch Fluency op B1.

Nou, luister.

Het was een woensdagavond in het Seaheld en Quartier.

Zo'n moment waarop de straten net stiller worden en je ineens elk geluidje hoort, een tram die

zingt in de bocht, het piepje van iemand's O.V. chipkaard.

En Ergens een deurbel die doet als of hij belangrijk is.

Liam liep met een papieren tas onder z'n arm, richting een kleine stripwinkel aan de rand van de wijk.

Geen schikken gedoe, gewoon stapelsalbums, de geur van karton en druk inkt en een eigenaar die altijd doet als of jij iets komt stelen.

Liam had net buiten op een bankje even de krant gelezen omdat hij zo'n dag had waarop zijn hoofd te vol zat.

Achteraf gezien was dat misschien ook een beetje uitstel gedrag, maar he, zoals zo vaak werkte het wel,

eerst woorden op papier, dan pas woorden in je hoofd, hij wilde vanavond een ding, een nieuw album kopen en daarna met rust gelaten worden.

Dit is het, dacht hij, vanavond geen gezeur.

Jo, en toen gebeurde het.

In de winkel stond een klein radiootje te kraken op NOS.

De eigenaar heng hetie, maar hij lijkt meer op een norse zee meer min, draaiden het volume omhoog.

Hoord dit jongen, zij hij.

Nederland en België onderzoeken een nieuwe spoorverbinding tussen eindhoven en Brussel.

Liam bleef staan met zijn hand, half in een bak met strips.

Eindhoven naar Brussel, zonder gedoe, vroeg hij.

Onderzoekene, brom de heng.

Dus eerst praten, daarna pas doen, kom op zeg.

Op dat moment kwam er een vrouw binnen met een velrode muts en een Belgiës accent dat je meteen herkend.

Ze heten Amelie, zij zeen en ze zogt iets van suske en wiske, maar dan niet te braaf.

Liam lachten.

Sukses, dat is als of je hagelslag zoekt die niet zoet is.

Amelie luisterde mee naar het radiootje en zij.

Als die verbinding er komt, kan ik makkelijker naar Den Haag.

Ik ben gek op het binnenhof, ook al staat het vol stijgers, daar is ook wat.

Liam voelde iets gekks, een soort opluchting, als of iemand een knop losmaakte.

Ik wou al maanden naar Brussel, flapte hij daaruit.

Voor dat stripfestival.

Alleen, ik haak af zodra ik aan al dat overstappen denk.

Heng kijk op.

Jij afhaken?

Lekker bezig, man.

Jij hebt net drie moeilijke woorden in één zin gebruikt.

Amelie grinnekte.

Weet je wat?

Als het zover is, ga jij mee.

Ik regel de route, jij regel de snacks.

Welke snacks vroeg Liam?

Stroop wafels, zij ze zonder schamten.

Ik ben belg, geen barbar.

Toen Liam later weer buiten stond, hield hij zijn nieuwe strip stevig vast, als of het een plan

was dat niet mocht wegwaaien.

Hij stuurde zich zelf een notitie, Brussel ooit binnenkort.

Dat kwam goed uit, want hij had iets nodig om naar uit te kijken.

Iets kleins, maar toch echt.

En ik zeg je, soms begint een grote stap niet met lopen, maar met luisteren naar een krakere

radiootje in een stripwinkel.

Nou, bedankt voor het luisteren en tot morgen voor weer een warm, nieuw begin.

Lekker doorpakken, je kunt het.

Morgen weer een stukje Nederlandse plezier.