Stranger Things: Nostalgie of Noodzaak?

FEMKE: Daan, we moeten het hebben over 'Stranger Things'.

Het is een cultureel fenomeen, maar is het wel zo briljant als iedereen roept?

DAAN: Haha, Femke, je bent altijd zo kritisch.

Ik vond het vooral een heerlijk stukje nostalgie, met die 80s sfeer.

FEMKE: Nostalgie is één ding, maar de diepgang, de ontwikkeling van personages... daar schort het soms aan, vind ik.

DAAN: Ach, die kinderen zijn toch geweldig?

En de vriendschappen voelen zo oprecht.

Dat pakt me wel, eerlijk gezegd.

FEMKE: Zeker, de cast is fantastisch, vooral Millie Bobby Brown.

Haar rol als Eleven is iconisch, dat geef ik toe.

DAAN: Precies!

En de soundtrack, man.

Elke aflevering voelt als een trip down memory lane voor iedereen die de jaren tachtig bewust heeft meegemaakt.

FEMKE: De muziek is inderdaad een slimme zet, een onvermijdelijk onderdeel van de sfeer.

Maar het verhult soms een voorspelbaar plot.

DAAN: Is dat erg dan?

Een beetje escapisme, een spannend monster hier en daar.

Soms wil je gewoon vermaakt worden.

FEMKE: Natuurlijk, maar ik zoek in een verhaal toch ook naar iets dat me uitdaagt, iets origineels dat bijblijft.

DAAN: De horror-elementen zijn toch origineel genoeg?

Dat hele 'Upside Down' concept is best creepy gevonden.

FEMKE: Het 'Upside Down' is intrigerend, ja.

Maar de constante escalatie van dreiging begint vermoeiend te worden.

DAAN: Je moet je er gewoon aan overgeven, Femke.

Het is een achtbaanrit vol spanning en avontuur.

FEMKE: Ik heb er een dubbel gevoel bij.

Ik geniet van de esthetiek en de acteerprestaties, maar de verhaallijnen zijn vaak wat dun.

DAAN: Wat vind je dan van die scène waarin ze 'Never Ending Story' zingen?

Dat was toch hilarisch en ontroerend tegelijk?

FEMKE: Die scène was een gouden greep, een perfecte knipoog naar de jaren tachtig.

Zoiets werkt absoluut.

DAAN: Zie je wel!

Het is niet alleen maar voorspelbaar of dun.

Er zit echt hart in die serie.

FEMKE: Hart zeker, maar soms voelt het als een formule.

Elk seizoen een nieuwe, grotere dreiging.

Dat wordt clichématig.

DAAN: Dat is de aard van het beestje bij veel series.

Ze moeten de kijkers blijven boeien.

FEMKE: De kracht zit hem in de personages en hun onderlinge band, niet zozeer in de steeds grotere monsters.

DAAN: Daar ben ik het wel mee eens.

De vriendschap tussen die kids is de ware kern van het verhaal.

FEMKE: Precies.

De Duffer Brothers hebben een wereld gecreëerd die je meesleept, ondanks de soms makkelijke plotwendingen.

DAAN: Voor wie is deze serie dan het meest geschikt, volgens jou, de lit-major?

FEMKE: Voor iedereen die van een nostalgische trip houdt, actie en een vleugje horror.

En voor fans van sterke jeugdige acteerprestaties.

DAAN: En wie de jaren tachtig heeft meegemaakt, of het nu bewust of via films was.

FEMKE: Inderdaad.

Het is een serie die je kijkerspubliek een warm en tegelijk spannend gevoel geeft.

DAAN: Dus, toch een aanrader, ondanks je kritische noten?

FEMKE: Absoluut.

Als je zin hebt in een vermakelijke serie met veel hart, dan is 'Stranger Things' een schot in de roos.

DAAN: Daar kan ik me helemaal in vinden.

En je hebt me weer zin gegeven om het te herkijken.