De onmogelijke twist op de markt

Het is zaterdagochtend.

De markt in Den Haag is druk.

Overal ruik je vis, kaas en verse bloemen.

Mensen lopen met tassen en kinderen zeuren om ijs.

Ik hoor de marktman roepen: 'Verse tomaten, twee euro per kilo!' Zijn stem is luid en vrolijk.

Ik ruik ook de zoete geur van aardbeien en de scherpe lucht van uien.

De zon schijnt en de kleuren van de kraampjes zijn fel: rood, geel, groen.

Ik sta bij de groentekraam.

Ik wil tomaten kopen.

De marktman is een grote man met een rode schort.

Hij roept nog een keer: 'Verse tomaten, twee euro per kilo!' Ik kijk naar de tomaten.

Ze zijn mooi rood.

Ik pak een zak en doe er tien tomaten in.

Dan geef ik de zak aan de marktman.

Hij weegt de zak.

'Dat is twee euro vijftig,' zegt hij.

Ik geef hem drie euro.

Hij geeft me vijftig cent terug.

Ik stop het geld in mijn zak.

Dan loop ik weg.

Maar dan hoor ik een stem achter me.

'Meneer!

Meneer!' Ik draai me om.

Het is de marktman.

Hij zwaait met zijn hand.

Ik loop terug.

'Wat is er?' vraag ik.

'U bent uw boodschappen vergeten,' zegt hij.

Hij geeft me de zak met tomaten.

Ik kijk naar de zak.

'Maar ik heb de zak toch net gekregen?' zeg ik.

De marktman lacht.

'Nee, u gaf me de zak en toen liep u weg zonder te wachten.

Ik heb de tomaten gewogen en nu geeft u ze terug.' Ik kijk naar de zak.

Dan kijk ik naar mijn handen.

Ik heb de zak inderdaad niet.

Ik voel me dom.

'Oh, sorry,' zeg ik.

'Geen probleem,' zegt de marktman.

'Het gebeurt vaker.

Mensen zijn in gedachten.' Ik neem de zak aan.

Dan loop ik weg.

Maar dan hoor ik weer een stem.

'Meneer!

Meneer!' Ik draai me om.

Het is de marktman weer.

'Nu bent u uw wisselgeld vergeten,' zegt hij.

Hij geeft me vijftig cent.

Ik kijk naar het geld.

'Maar u gaf me net vijftig cent terug,' zeg ik.

De marktman schudt zijn hoofd.

'Nee, u gaf me drie euro en ik gaf u vijftig cent.

Maar u stopte het geld in uw zak en liep weg.

Toen ik u riep, gaf u me de zak terug.

Ik woog de tomaten en gaf u de zak.

Toen vergat u het wisselgeld.' Ik kijk naar de vijftig cent in mijn hand.

Dan kijk ik naar de tomaten.

Dan kijk ik naar de marktman.

'Dit is raar,' zeg ik.

'Ja,' zegt de marktman.

'Maar het is waar.' Ik stop de vijftig cent in mijn zak.

Dan loop ik weg.

Deze keer kijk ik goed om me heen.

Ik voel me een beetje dom.

Maar ook een beetje blij.

De marktman is eerlijk.

Dat is fijn.

Ik loop naar huis met mijn tomaten.

Onderweg hoor ik de vogels fluiten en ruik ik het gras.

Thuis maak ik soep.

De soep is lekker.

De keuken ruikt naar tomaat en basilicum.

Maar ik denk nog steeds aan de marktman.

Hij was aardig.

En eerlijk.

Dat is goed.

Ik denk: vandaag was een rare dag, maar ook een goede dag.

Ik heb mijn tomaten en ik heb een verhaal.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op dutchfluency.com slash transcripts.

Tik op een woord als je vastloopt.