Praten met de politie

RICK: Hey dames, ik las net iets heftigs online.

EMMA: Oei, wat dan?

Vertel eens.

SOPHIE: Nu ben ik ook wel benieuwd, zeg.

RICK: Iemand deelde anoniem een verhaal.

Best schokkend.

EMMA: Wacht, ik pak even thee.

Oké, kom maar door.

SOPHIE: Haha, Emma is er helemaal klaar voor.

RICK: Goed, het was een jongen van in de twintig.

RICK: Hij woont begeleid vanwege PTSS en angsten.

EMMA: Ah, dat is al een kwetsbare situatie.

SOPHIE: Inderdaad.

Wat is er met hem gebeurd?

RICK: Hij liep 's avonds laat op straat, vlakbij zijn huis.

EMMA: En toen?

Laat me niet in spanning, hoor.

RICK: Er kwamen ineens allemaal jongens aangerend.

SOPHIE: O, een soort achtervolging?

RICK: Precies, de politie zat erachteraan.

EMMA: Dus hij zat midden in een politieactie?

RICK: Ja, een politieauto stopte naast hem.

SOPHIE: Ze vroegen hem vast om informatie.

RICK: Klopt.

Of hij gezien had waar ze naartoe renden.

EMMA: En, had hij dat?

RICK: Ja, hij wees een richting aan waar twee jongens heen gingen.

SOPHIE: Logisch toch?

Je helpt de politie even.

RICK: Dat zou je denken.

Maar het verhaal wordt nu pas naar.

EMMA: Ik houd mijn hart vast.

RICK: Hij loopt verder en wordt aangesproken.

SOPHIE: Door wie dan?

Toch niet door die jongens?

RICK: Nee, door twee grote, volwassen mannen.

EMMA: Wat moesten die van hem?

RICK: Ze zeiden: 'we zagen je met de politie praten'.

SOPHIE: Nee!

Meen je niet.

Dat is echt eng.

EMMA: Wat een nachtmerrie.

En toen?

RICK: Een van hen wilde hem steken.

SOPHIE: Wat?!

Serieus?

EMMA: Gestoken worden omdat je de politie helpt?

RICK: Ja, de ander hield hem tegen.

Gelukkig maar.

SOPHIE: Waarom dan?

Omdat er nog politie was?

RICK: Precies.

Er was nog te veel politie in de buurt.

EMMA: Pfoe, wat een geluk bij een ongeluk.

SOPHIE: Maar dan ben je er nog niet vanaf, vrees ik.

RICK: Nee, zeker niet.

Ze zeiden iets vreselijks.

EMMA: Wat dan?

RICK: 'We hebben je gezicht onthouden'.

SOPHIE: Oh, wat afschuwelijk.

Die arme jongen.

EMMA: Dus nu wordt hij eigenlijk constant bedreigd.

RICK: Ja, hij is te bang om aangifte te doen.

SOPHIE: Dat snap ik wel.

Temeer daar ze weten waar hij woont.

EMMA: Hij durft de straat niet meer op, schreef hij.

RICK: Precies.

Hij wilde gewoon even zijn hart luchten online.

SOPHIE: Wat zou jij doen in zo'n situatie?

EMMA: Ik zou denk ik onmiddellijk willen verhuizen.

RICK: Ja, dat zou voor mij ook de enige optie lijken.

SOPHIE: Maar dat kan niet altijd zomaar, zeker niet bij begeleid wonen.

EMMA: Dat is waar.

Dan zit je dus echt klem.

RICK: Hij is nu volledig geïsoleerd door zijn angst.

SOPHIE: En de daders lopen gewoon vrij rond.

EMMA: Het is toch de omgekeerde wereld, hè?

RICK: Absoluut.

De 'beloning' voor je burgerplicht.

SOPHIE: Wel ironisch, ja.

Goed gedrag wordt bestraft.

EMMA: Zou de politie hem kunnen helpen, mits hij aangifte doet?

RICK: Misschien wel, maar dan moet hij die stap durven zetten.

SOPHIE: Wat een dilemma.

Ik zou ook twijfelen, hoor.

EMMA: Desalniettemin, dit kan toch niet zomaar?

RICK: Nee, maar naarmate de tijd verstrijkt, wordt de angst groter.

SOPHIE: Precies.

En het bewijs verzamelen wordt moeilijker.

EMMA: Wat een ellende.

Ik krijg er buikpijn van.

RICK: Het zette mij wel aan het denken, zeg.

SOPHIE: Mij ook.

Je denkt altijd: ik zou de politie helpen.

EMMA: Maar als dit de consequentie kan zijn...

RICK: Dan wordt de keuze ineens een stuk complexer.

SOPHIE: Ik hoop echt dat hij een oplossing vindt.

EMMA: Ja, en dat hij goede begeleiding heeft die hem kan steunen.

RICK: Laten we het hopen.

Wat een verhaal, hè?

SOPHIE: Ja, heftig begin van de avond zo.

EMMA: Zeker.

Ik ga nog maar een kopje thee zetten.

RICK: Goed plan.

Ik ga ook even iets anders doen.

SOPHIE: Tot later, mannen.

EMMA: Doeg!

RICK: Tot de volgende.

Alle transcripten en meer Nederlandse verhalen op Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.