Fatima en de School

Fatima is een meisje.

Zij is tien jaar oud.

Zij woont in Oostenrijk.

Fatima gaat naar school.

Zij draagt een hoofddoek.

De hoofddoek is rood.

De hoofddoek is zacht.

Fatima vindt de hoofddoek fijn.

De school zegt: geen hoofddoek.

Fatima is niet blij.

Zij zegt: waarom niet?

De juf zegt: het is een regel.

De regel is voor alle meisjes.

Fatima eet een appel.

De appel is groen.

De appel is knapperig.

Zij denkt aan de regel.

De regel is voor alle meisjes.

Fatima loopt naar huis.

De straat is stil.

Zij hoort vogels.

De vogels zingen.

Zij ziet haar moeder.

De moeder kookt soep.

De soep is warm.

De soep ruikt lekker.

Fatima vertelt over de regel.

De moeder zegt: ik begrijp het.

De moeder is ook niet blij.

De moeder zegt: de hoofddoek is mooi.

Fatima speelt met een bal.

De bal is blauw.

Zij gooit de bal hoog.

De bal valt op de grond.

Fatima lacht.

Zij denkt aan de hoofddoek.

De hoofddoek is mooi.

Fatima wil de hoofddoek dragen.

De school zegt nee.

Fatima voelt zich verdrietig.

Zij eet een koekje.

Het koekje is zoet.

Het koekje is rond.

De juf zegt: de regel is voor iedereen.

Fatima zegt: ik draag de hoofddoek thuis.

De juf knikt.

Fatima loopt naar de klas.

De klas is groot.

Zij ziet een vriendin.

De vriendin heet Anna.

Anna draagt geen hoofddoek.

Anna zegt: ik vind het jammer.

Fatima zegt: ik ook.

Zij spelen samen.

Zij tekenen een huis.

Het huis is groot.

Het huis heeft een rode deur.

De zon schijnt.

Fatima kijkt naar de zon.

De zon is geel.

Zij denkt: de regel is niet fijn.

De moeder haalt Fatima op.

Zij lopen naar huis.

De straat is stil.

Fatima ziet een hond.

De hond is bruin.

De hond blaft.

Fatima lacht.

Thuis drinkt zij melk.

De melk is koud.

De melk is wit.

De vader komt thuis.

Hij zegt: hoe was school?

Fatima vertelt over de regel.

De vader zegt: ik praat met de school.

Fatima is blij.

Zij eet brood.

Het brood is wit.

Het brood is zacht.

Zij leest een boek.

Het boek is over een meisje.

Het meisje draagt een hoofddoek.

Het meisje is blij.

Fatima lacht.

Zij valt in slaap.

De volgende dag gaat Fatima naar school.

Zij draagt geen hoofddoek.

De juf zegt: goed zo.

Fatima voelt zich niet fijn.

Zij mist de hoofddoek.

De hoofddoek is rood.

De hoofddoek is zacht.

Fatima eet een banaan.

De banaan is geel.

De banaan is zoet.

Zij denkt aan thuis.

Thuis draagt zij de hoofddoek.

De school is anders.

Fatima speelt met Anna.

Zij rennen op het plein.

Het plein is groot.

De zon is warm.

Fatima lacht.

Zij denkt: ik ben thuis blij.

De school is oké.

Fatima eet een appel.

De appel is rood.

De appel is zoet.

Zij kijkt naar de lucht.

De lucht is blauw.

Zij voelt zich beter.

Fatima denkt: morgen draag ik de hoofddoek weer thuis.

Thuis is fijn.

De hoofddoek is mooi.

Tot de volgende keer.