Vuur op het Buurtfeest

Met veel eten, broodjes, salades en flessen limonade.

Overal hingen slingers in de kleuren rood, geel en blauw.

Het was een vrolijk gezicht.

Mijn naam is Lotte.

Ik woon al tien jaar in De Wilp.

Ik help altijd mee als er iets te doen is in de buurt.

Die dag stond ik achter een grote tafel met eten en drinken.

Naast mij stond mijn buurman Henk.

Hij is een grote man met een rode pet.

Henk grilde worst en hamburgers op een grote barbecue.

De geur van het vlees kwam langzaam naar mij toe.

Het water liep me bijna in de mond.

Gaat het goed, Henk?

Vroeg ik?

Prima.

Zei hij.

Maar het vuur is een beetje te groot.

Ik ga even kijken.

Henk liep naar de barbecue.

Hij deed iets met de kraan van de gasfles onder het rooster.

Ik keek even weg.

Ik praatte met een vrouw die een stuk taart wilde.

Ze had een mooie zomerjurk aan.

We lachten samen.

Toen hoorde ik een harde klap.

Daarna zag ik een grote vlam.

De vlam was oranje en geel.

Hij ging heel snel omhoog.

Het geluid was hard en scherp.

Ik rook een beetje gas.

Mijn hart klopte snel.

Iedereen schrok.

Mensen sprongen op van hun stoelen.

Kinderen begonnen te huilen.

Ik stond stil.

Ik wist niet wat ik moest doen.

Mijn handen trilden een beetje.

Ik dacht aan mijn eigen veiligheid.

Maar ik dacht ook aan Henk.

Henk stond naast de barbecue.

Zijn arm was rood.

Hij keek naar zijn hand.

Au!

Zei hij zacht.

Dat doet pijn.

Een paar andere mensen hadden ook pijn.

Twee vrouwen hielden hun armen vast.

Een man had een rode plek op zijn been.

Iemand belde meteen naar het noodnummer.

Binnen tien minuten kwamen er twee auto's van de hulp.

Even tussen door.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

De mensen die pijn hadden, werden snel geholpen.

Gelukkig was niemand ernstig ziek of in gevaar.

De hulpverleners waren rustig en vriendelijk.

Ze deden verband om de armen en benen.

Ik hoorde een vrouw zeggen:

Het komt goed.

Ik liep naar Henk toe.

Hoe gaat het?

Vroeg ik.

Het brandt een beetje.

Zei hij.

Maar het gaat wel.

Ik had beter moeten opletten.

Dat weet je nu.

Zei ik.

Maar het is goed dat je er nog staat.

Henk knikte.

Hij zag er moe uit.

De barbecue was uit.

Het feest was ook klaar voor die dag.

De mensen ruimden langzaam op.

Er was weinig geluid meer.

Alleen het geluid van stoelen die over de straat schoven.

De slingers hingen slap naar beneden.

De tafels werden leeg.

Ik hielp met het opruimen van de bekers en de borden.

Mijn handen deden een beetje pijn van het werk.

De volgende dag belde ik Henk op.

Hoe is het nu?

Vroeg ik.

Beter.

Zei hij.

De dokter heeft ernaar gekeken.

Het is niet zo erg.

Maar ik ga nooit meer zelf aan een gasfles zitten.

Dat lijkt me heel verstandig.

Zei ik.

We lachten allebei een beetje.

Het was geen grote lach.

Maar het was goed om zijn stem te horen.

Ik hoorde dat hij weer een beetje de oude was.

Zijn stem klonk rustig.

Later die week sprak ik met een paar andere mensen uit de buurt.

We wilden het feest volgend jaar weer doen.

Maar we wilden het dan beter aanpakken.

Iemand stelde voor om een man of vrouw te vragen die weet hoe je veilig kookt op een groot vuur.

Dat leek iedereen een goed idee.

We maakten een lijst met taken.

Ik zou de drankjes doen.

Een andere buurvrouw zou de tafels regelen.

En we zouden samen een cursus volgen over veilig barbecueën.

Zo wilden we het feest nog fijner maken.

Ik denk nog vaak aan die dag.

Het was een mooie dag die ineens heel anders werd.

De klap, de vlam, de pijn.

Maar ook de hulp en de lieve woorden.

Ik ben blij dat het goed is afgelopen.

En ik ben blij dat Henk er nog is met zijn rode pet.

Volgend jaar doen we het beter en we letten beter op.

Dat is een les voor ons allemaal. Tot de volgende keer.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlands, zelfs als je stottert. Tot de volgende keer.