Een Paspoort in de Zwembroek

Het is een zonnige zaterdagochtend in Breda.

Lisa zit op haar kleine balkon op de tweede verdieping.

Ze drinkt een grote mok warme koffie met een beetje melk.

De geur van verse koffie maakt haar altijd erg blij.

Naast haar ligt haar tablet op een glazen tafeltje.

Ze leest het nieuws van de dag op het internet.

Plotseling ziet ze een heel opvallend en vreemd bericht.

Het gaat over de vrouw van de Spaanse premier.

De tekst zegt dat deze vrouw een groot probleem heeft.

Ze moet naar de rechtbank komen voor een belangrijke zaak.

Dat is natuurlijk al heel erg vervelend voor haar.

Maar er is nog iets veel ergers aan de hand.

De rechter heeft gezegd dat ze haar paspoort moet inleveren.

Ze mag het land voorlopig helemaal niet meer verlaten.

Lisa neemt een slok van haar koffie en denkt na.

Ze probeert zich voor te stellen hoe dat precies voelt.

Je bent getrouwd met de belangrijkste man van het land.

En toch mag je niet meer vrij reizen naar het buitenland.

Dat klinkt bijna als een script voor een spannende film.

Maar dit is blijkbaar de harde realiteit in de politiek.

Even later hoort Lisa een geluid bij de houten schutting.

Het is haar buurman Bram uit het huis hiernaast.

Hij is de groene planten in zijn tuin water aan het geven.

Bram is een vrolijke man met een typisch Nederlands gevoel voor humor.

Hij draagt vandaag een feloranje trui, ondanks de warme zon.

"Goedemorgen Lisa," roept Bram luid over de houten schutting.

"Heb jij nog interessant nieuws gelezen op deze mooie ochtend?" Lisa lacht en loopt naar de rand van haar balkon.

"Jazeker, ik las net iets heel geks uit Spanje," antwoordt ze.

Ze vertelt hem het hele verhaal over de vrouw van de premier.

Ze legt uit dat de vrouw haar paspoort nu kwijt is.

Bram stopt met water geven en kijkt haar heel verbaasd aan.

"Dat meen je niet," zegt hij met grote ronde ogen.

"Dus ze kan niet eens even naar Frankrijk rijden voor vakantie?" Lisa schudt haar hoofd en zegt dat dat inderdaad klopt.

"Dat is toch wel heel erg ironisch," lacht Bram zachtjes.

"Je hebt zoveel invloed, maar je zit wel opgesloten in je eigen land." Bram leunt even met zijn armen op de houten schutting.

"Weet je, ik heb ook weleens zonder paspoort gezeten," zegt hij.

Lisa kijkt hem nieuwsgierig aan en vraagt wat er was gebeurd.

"Dat was drie jaar geleden tijdens een vakantie in Italië," vertelt Bram.

"Ik was mijn paspoort verloren op het warme strand van Rimini.

Ik had het per ongeluk in mijn zwembroek laten zitten." Lisa begint hard te lachen om dit domme kleine ongelukje.

"Dat is echt typisch iets voor jou, Bram," zegt ze vrolijk.

"Ja, maar het was toen helemaal niet zo grappig," gaat hij verder.

"Ik moest naar de ambassade in Rome reizen voor een nieuw document.

Dat was een enorm gedoe met heel veel saai papierwerk en lange rijen.

Ik voelde me net een crimineel die het land wilde ontvluchten." Lisa stelt zich voor hoe Bram in zijn zwembroek bij de ambassade stond.

Ze moet nog harder lachen om dat hele grappige beeld.

"Gelukkig hoefde jij niet naar de rechtbank te komen," merkt Lisa op.

"Nee, ik kreeg alleen een boze blik van de medewerker," lacht Bram.

Na dit grappige verhaal praten ze verder over hun eigen reisplannen.

Lisa wil volgende maand heel graag een weekendje naar Londen gaan.

"Ik moet wel even controleren of mijn paspoort nog geldig is," zegt ze.

"Anders kom ik het land niet uit, net als die Spaanse vrouw." Bram knikt en zegt dat dat een heel slim idee is.

Hij gaat zelf over twee weken naar de Ardennen in België.

"Daar heb ik gelukkig helemaal geen paspoort voor nodig," zegt hij blij.

"Mijn rijbewijs is meer dan genoeg voor die korte reis." Lisa pakt haar lege koffiemok op van het glazen tafeltje.

Ze voelt zich gelukkig dat ze gewoon altijd vrij kan reizen.

Het leven van een politicus is blijkbaar niet altijd een groot feestje.

Soms is een simpel leven in Breda eigenlijk veel beter en rustiger.

Ze zwaait nog even naar Bram en loopt dan langzaam naar binnen.

Ze gaat haar koffer alvast een beetje voorbereiden voor haar reis naar Londen.

Haar paspoort ligt gelukkig veilig in de la van haar bureau.

Tot de volgende keer.