Niet Welkom?

Het is maandagochtend.

De lucht is grijs en het is een beetje koud.

Op de universiteit in Groningen staat een grote groep studenten voor de deur.

Ze wachten.

Ze praten zacht met elkaar.

Er is koffie.

Er is geluid.

Het ruikt naar regen.

De studenten hebben warme jassen aan.

Sommigen hebben een tas op hun rug.

Tussen de studenten staat Fatima.

Fatima komt uit Marokko.

Ze studeert al twee jaar in Nederland.

Ze spreekt al goed Nederlands.

Ze is blij in Groningen.

Ze heeft vrienden.

Ze heeft een kamer.

Ze is gelukkig hier.

Maar vandaag is Fatima niet blij.

Ze heeft een brief.

Een officiële brief van de universiteit.

De brief is wit met een blauw logo.

Fatima leest de brief.

Ze leest hem nog een keer.

Dan nog een keer.

Ze begrijpt het niet goed.

In de brief staat: buitenlandse studenten zijn niet meer welkom op deze universiteit.

Er is geen plek meer.

Er zijn te veel studenten.

De universiteit stopt met nieuwe buitenlandse studenten.

Fatima kijkt naar haar vriendin Sara.

Sara komt uit Spanje.

Sara leest ook de brief.

Sara zegt: "Wat?

Dit is niet normaal.

Ik studeer hier al twee jaar.

Ik betaal hier.

Ik werk hard.

En nu ben ik niet welkom?" Fatima knikt.

Ze voelt zich verdrietig.

Ze voelt zich ook boos.

Ze zegt zacht: "Ik begrijp het niet.

Wij zijn goede studenten.

Wij doen ons best." Een andere student, een jongen uit Duitsland, heet Marco.

Marco staat naast Fatima.

Hij hoort het gesprek.

Hij zegt: "Ik heb dit ook gehoord.

Op het nieuws.

Sommige universiteiten in Nederland willen minder buitenlandse studenten.

Ze zeggen: er is geen ruimte.

Maar dat is niet eerlijk." Fatima denkt na.

Ze kijkt naar het grote gebouw van de universiteit.

Het gebouw is groot en oud.

De stenen zijn bruin.

Ze denkt aan haar eerste dag hier.

Ze was nerveus.

Ze had een kleine koffer.

Ze kende niemand.

Maar haar leraar Nederlands, meneer De Vries, was aardig.

Hij zei: "Welkom.

Jij bent hier op de goede plek." Fatima denkt nu aan die woorden.

Meneer De Vries zegt altijd: "Jullie zijn hier welkom.

Jullie maken Nederland mooier." Fatima gaat naar binnen.

Ze gaat naar het kantoor van de universiteit.

Ze klopt op de deur.

Een vrouw opent de deur.

De vrouw heeft een blauwe trui aan.

Fatima zegt rustig: "Ik heb een vraag over deze brief.

Ik studeer hier al twee jaar.

Wat betekent dit voor mij?" De vrouw kijkt naar de brief.

Ze zegt: "Deze brief is voor nieuwe studenten.

Jij bent al student hier.

Jij mag blijven." Fatima ademt.

Ze voelt zich beter.

Maar ze denkt ook aan andere studenten.

Studenten die nu niet meer kunnen komen.

Studenten die willen studeren in Nederland, maar nu niet welkom zijn.

Sara staat buiten en wacht.

Als Fatima naar buiten komt, vraagt Sara: "En?

Wat zeiden ze?" Fatima zegt: "Wij mogen blijven.

Maar het is niet eerlijk voor anderen." Sara knikt.

Ze drinken samen koffie.

De koffie is warm en lekker.

Het is stil voor een moment.

Fatima kijkt naar de andere studenten.

Ze denkt: wij zijn hier.

Wij studeren hier.

Dat is goed.

Dan gaan ze naar de les.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.