B1 Dutch - SS370 - Skelet van vierde musketier d'Artagnan… (spijt) - Learn Dutch

Nou, Rool stond in een schermzaal in Den Haag, zo'n plek waar je schoenen een beetje plakken

aan de vloer en waar het altijd ruikt naar leer, krijt en schoonmaakspul.

Het was begin van de avond, de TL buizen zoemden alsof ze ook wilden meedoen.

Rool trok zijn masker recht en tikte met zijn degen tegen zijn handschoen, zoals zo vaak

wanneer hij zenuwachtig was.

Niet omdat hij bang was om te verliezen, maar omdat hij vandaag een vreemd gevoel had als

of er iets ging gebeuren.

Aan de muur hingen oude posters van alleen eer en stijl en Rool moest erom grinniken.

Eer en stijl ja hoor.

Gee, hij keek naar de kleedhoekjes, waar een radio zachtjes stond te praten tussen het

gerammel van ritsen en het geklap van kluisdeurtjes.

Iemand had een krant op een bankje laten liggen.

Rool dacht, straks nog even de krant lezen als hij zijn adem weer terug had.

Jo, precies op dat moment riep de trainer, pauze, water en niet slapouwehoeren.

Rool liet zijn wapen zakken en liep naar het bankje.

Daar zat een man met een regenjas over zijn arm, niet nat, gewoon zo'n jas die altijd klaar hangt

en die tikte op zijn telefoon alsof hij een bom probeerde te ontmantelen.

Heb je dit gezien?

Vroeg de man met ogen die te groot stonden voor het nieuws.

NOS, ze hebben misschien het skelet van d'Artagnan gevonden.

De vierde musketier, Rool blies lucht uit.

d'Artagnan, dat is toch die van één voor allen, allen voor één, bijna.

We zeggen eigenlijk één voor allen, allen voor één, ja.

Zei de man, alsof hij Rool een punt gaf op een onzichtbaar rapport.

Maar luister, ze denken dat ze hem na eeuwen hebben gevonden.

Een skelet met sporen van verwondingen.

Rool voelde kippenvel onder zijn schermvest.

In een film is dat leuk, zei hij.

Maar in het echt, da's ook wat.

De trainer kwam langs, zag hun gezichten en zei.

Wat is er?

Hebben jullie een geest in de kleedkamer gezien?

Er is misschien een musketier gevonden, zei Rool.

De trainer grijnste.

Dit is het.

Jullie trainen hier met speelgoed, maar die gasten deden het met echte stalen prikken.

De man met de telefoon boog naar Rool toe.

Ik werk bij een klein depot.

We krijgen soms spullen binnen voor onderzoek.

Er schijnt een lezing te komen bij het binnenhof.

Achter gesloten deuren.

Iemand heeft een extra plek.

Dat kwam goed uit, want ik kan niet gaan.

Rool keek hem aan.

Waarom vertel je dit aan mij?

Omdat je net keek alsof je een verhaal mist, dat je later spijt gaat geven, zei de man.

En omdat jij net zo staat te trillen, als een pasgeboren haring aan de kraam, Rool moest lachen.

Ondanks alles.

Ehm, oké, geef maar.

Achteraf gezien.

Snapte Rool niet eens waarom hij twijfelde.

Normaal zou hij na de training een terrasje pakken, een beetje naapraten en klaar.

Maar nu stopte hij de informatie in zijn tas.

Naast zijn handschoen en zijn masker en liep hij de zaal uit met het gevoel dat geschiedenis

ineens dichtbij kwam.

Niet als stoffig gedoe, maar als iets dat nog steeds adem haalt.

Later, toen hij langs het plein kwam, dacht hij aan dat krantenkioskje waar Zoraya ooit stond

te worstelen met een veel te enthousiaste stroopwafel.

En aan Koen, die in het zeeheldenkwartier, die kardemomlucht achterna liep.

En Rool dacht, sommige dagen prikken je zomaar wakker, nou lekker bezig Rool.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tulip-trainer heeft het klaarstaan voor interactief oefenen, tot morgen.