Een Eerlijke Prijs

Mark is op een rommelmarkt in Utrecht.

Hij ziet een mooie oude lamp die hij graag wil kopen.

De verkoper vraagt een prijs, maar Mark vindt die te hoog.

Ze gaan onderhandelen.

Mark: Goedemorgen!

Wat een mooie lamp.

Verkoper: Dank u wel.

Hij is oud, maar hij werkt nog.

Mark: Wat kost deze lamp?

Verkoper: Vijfenzeventig euro.

Mark: Dat is wel veel geld.

Verkoper: Het is een antieke lamp.

Hij is bijzonder.

Mark: Ja, hij is mooi.

Maar ik heb niet zoveel geld bij me.

Verkoper: Wat wilt u dan betalen?

Mark: Ik dacht aan veertig euro.

Verkoper: Veertig?

Dat is te weinig.

Zeg maar zestig.

Mark: Zestig is nog steeds veel.

Kunt u niet vijftig doen?

Verkoper: Vijftig is echt te laag.

Deze lamp is het waard.

Mark: Maar ik zie wat kleine krasjes hier.

Verkoper: Dat geeft karakter.

Dat maakt hem uniek.

Mark: Oké, dan.

Ik bied vijfenvijftig euro.

Verkoper: Vijfenvijftig...

Dat is akkoord.

U bent streng.

Mark: Mooi!

Ik ben blij.

Verkoper: Wilt u contant betalen?

Mark: Ja, ik heb contant geld.

Verkoper: Hier is de lamp.

Veel plezier ermee.

Mark: Dank u wel.

Tot ziens!

Verkoper: Ja, tot ziens!

Kom nog eens terug.

Mark: Zal ik doen.

Heeft u nog andere mooie spullen?

Verkoper: Ja, ik heb ook een oude radio.

Mark: Laat maar zien.

Ik ben nieuwsgierig.

Verkoper: Hier is hij.

Hij is van de jaren vijftig.

Mark: Hij ziet er mooi uit.

Hoeveel?

Verkoper: Voor u, veertig euro.

Mark: Dat is een goede prijs.

Maar ik heb nu niet genoeg geld.

Verkoper: Geen probleem.

De volgende keer.

Mark: Oké.

Ik kom volgende week terug.

Verkoper: Ik sta hier elke zaterdag.

Mark: Fijn.

Tot volgende week dan.

Verkoper: Ja, tot dan.

En geniet van de lamp.

Mark: Dat doe ik zeker.

Bedankt voor de koop.

Verkoper: Graag gedaan.

Prettige dag nog.

Mark: Insgelijks!

Doei.

Verkoper: Doei!