De Domtoren kwam prachtig boven de mist uit eerder deze week.

Hij had een grote droom.

Hij wilde een foto maken van de domptoren die boven de mist uit kwam, met de zon die er precies doorheen pikten.

Het was een droom die hij al heel lang had, maar het weer werkte nooit mee.

Zoms was er mist, maar geen zon.

Andere keer was er zon, maar geen mist.

Maar eerder, deze week was het anders.

De fotograaf werd wakker en kijk uit het raam.

Er was mist en de zon kwam op.

Hij pakte snel zijn camera en ging naar buiten.

Hij had een goed gevoel.

Vandaag was de dag dat zijn droomwerkelijkheid zou worden.

Het was koud en de grond was nat.

Maar de fotograaf had er geen last van.

Hij was de druk met het instellen van zijn camera.

hij kijkt naar de domptoren.

Door de mist kom hij de toren niet goed zien, maar toen gebeurde het.

De zon kwam op en pikte precies door de mist heen.

Het was een onwerkelijk gezicht.

De fotograaf drukte af.

hij kijkt naar de foto op zijn camera.

Het was perfect.

Hij was zo blij dat hij een klein dansje deed.

Hij was zo trots op zichzelf.

Hij had eindelijk de foto gemaakt die hij al zo lang wilde maken.

Later die dag ging de fotograaf naar de kroeg.

Het was vrijdag.

En dat betekende vrijdag middagborel.

Hij wilde zijn succesvieren.

Hij liet de foto aan iedereen zien.

Iedereen was onder de indruk.

Ze vonden de foto prachtig.

De fotograaf glimlachten.

Hij was trots en blij.

Zijn droom was werkelijkheid geworden.

Dus de volgende keer als je een droom hebt, geef niet op.

Blijf proberen.

Misschien moet je wachten op de juiste wereldomstandigheden

of de juiste timing, maar uiteindelijk zal het lukken.

Net zoals het lukte voor de fotograaf uit Utrecht.

Want je weet nooit waar neer de zon op komt.

En door de mist pikt, precies op het juiste moment.