The Welcome Party That Wasn't

De nieuwe families naar IJsselstein.

Mensen die hun land moesten verlaten.

De organisatie waar Anna werkt, wil deze mensen een warm welkom geven.

Daarom is er morgen een klein feestje in dit buurthuis.

Met koffie, thee, sap en koekjes.

En natuurlijk met veel vriendelijke gezichten.

Op een grote tafel liggen tekeningen.

Kinderen uit de buurt hebben ze gemaakt.

Tekeningen van huizen met een zon erboven.

Tekeningen van lachende poppetjes die elkaars hand vasthouden.

Op een tekening staat in grote letters.

Welkom.

Anna pakt een van de tekeningen.

Ze vindt het zo'n lief idee.

Dit is belangrijk, denkt ze.

Laten zien dat mensen welkom zijn.

Dan gaat de deur van de zaal open.

Henk komt binnen.

Henk is de voorzitter van de organisatie.

Hij is een oudere man met grijs haar en een vriendelijk gezicht.

Maar vandaag kijkt hij niet vriendelijk.

Hij kijkt bezorgd.

Hij heeft zijn telefoon in zijn hand.

Hoi Henk, zegt Anna vrolijk.

Kijk eens.

Het wordt gezellig he.

Ik moet alleen nog de grote banner ophangen.

Henk zucht.

Hij loopt langzaam naar Anna toe.

Anna, zegt hij zacht.

We moeten even praten.

Anna stopt met haar werk.

Ze ziet nu pas hoe serieus Henk kijkt.

Is er iets aan de hand?

Vraagt ze?

Ja, zegt Henk.

Het spijt me enorm.

Maar de actie morgen?

Het gaat niet door.

We moeten het afblazen.

Anna kijkt hem verbaasd aan.

Afblazen?

Waarom?

Is er iets met de nieuwe families?

Nee.

Met hen is alles in orde, zegt Henk.

Hij laat zijn telefoon zien.

Kijk, sociale media, er zijn mensen die boos zijn.

Heel boos.

Ze vinden dat deze nieuwe mensen hier niet moeten komen.

Ze willen morgen komen protesteren.

Protesteren?

Herhaalt Anna.

Ze kan het niet geloven.

Tegen een welkomstfeest met koffie en koekjes?

Ja, zegt Henk.

De politie heeft ook gebeld.

Ze zijn bang dat het onrustig wordt.

Dat er ruzie komt.

Wij willen de nieuwe families een warm welkom geven.

Geen nare ervaring.

Het moet veilig zijn.

Voor iedereen.

En dat is het nu misschien niet.

Anna is stil.

Ze kijkt de zaal rond.

Ze ziet de gekleurde slinger.

Ze ziet de stapel met tekeningen van de kinderen.

Ze kijkt naar de grote kan met koffie die ze net heeft gezet.

Alles was bedoeld om mensen zich welkom te laten voelen.

En nu wordt het geannuleerd.

Omdat andere mensen hen niet welkom heten.

De ironie doet pijn.

Dus, zegt Anna zacht.

Omdat er mensen zijn die niet gastvrij zijn, kunnen wij niet gastvrij zijn.

Henk knikt somber.

Zo voelt het wel ja.

Het is de wereld op zijn kop.

Anna voelt een steen in haar maag.

Ze voelt zich verdrietig en een beetje boos.

Langzaam pakt ze de slinger die ze net heeft opgehangen.

Ze begint hem weer van de muur te halen.

De vrolijke kleuren voelen nu helemaal niet meer vrolijk.

Het feestje is voorbij voordat het is begonnen.

Tot de volgende.

Alle transcripten op Dutchfluency.com slash transcripts.

Bedankt voor het luisteren naar Dutchfluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs alsjeblieft tot het.

Tot de volgende keer.