⭐ App-Apocalyps van werkt

te verkennen.

Ben zat op zijn balkond in Hereveen, nippend aan zijn ochtend koffie.

De lucht was helder en de zons geen fel, maar de wind had een frisse, herfstachtige kouw.

Hij bladerde door het ochtend nieuws op zijn tablet zijn gedachten nog half bij de droom die hij

die nacht had gehad.

Het geluid van de bladeren die ritselden in de boomen was calmeerend.

Plots bleef zijn blik hangen op een artikel over Orkan Melissa die enorme schade had aangerecht

in Jamaica.

De straaten stonden onder water en de beelden van overstroomde huizen en mensen die hun bezittingen

probeerde te redden waren hartverscheurend.

Ben voelde een steek van medeleven en dacht aan zijn neef Mark die sinds kort in Jamaica woonde

voor zijn werk.

Ze hadden elkaar al een tijd niet gesproken, maar dit nieuws baarden hem zorgen.

Hij pakte meteen zijn telefoon en bellen Mark.

Terwijl de telefoon overging dacht Ben aan hun laatste gesprek.

Mark was altijd zo optimistisch en avontuurlijk nooit bang voor een uitdaging, maar een orkan

was iets anders.

Hey Ben klonk Marks opgewekte stem door de telefoon.

Wat een verrassing.

Ben voelde zich opgelucht dat hij zijn neef kon bereiken, maar vroeg zich af hoe hij

daar was gegaan.

Mark, ik zag net het nieuws over de orkan.

Hoe is het daar?

Vroeg Ben bezorgd, Mark lachte even een beetje nervus.

Ja, het was spannend om het zachtjes uit te drukken.

We hadden wat overstromingen, maar gelukkig zijn we veilig.

Mijn huis heeft wat schade, maar dat is te repareren.

Het is hier nu een gaal's, maar de gemeenschap komt samen om elkaar te helpen.

De opluchting in Ben's stem was duidelijk.

Wat een toestand zeg, heb je hulp nodig?

Kan ik iets voor je doen vanuit hier?

Mark vertelde dat hij vooral blij was met de steun van zijn vrienden en dat ze samen hard

werkten om alles weer op te bouwen.

Het is mooi om te zien hoe mensen bij elkaar komen in zulke tijden.

Zijn Mark.

Terwijl Ben en Mark verder praten, kijk Ben naar de lucht boven heren feen.

De wind was nog steeds aanwezig, maar de zon bleef straal.

Hij bezefte dat hoe wel de afstand groot was, de verbinding met zijn neef, sterker was

dan ooit.

Het gesprek, eindigte, met een belofte, om elkaar snel weer te spreken.

En Ben hingen op met een glimlach.

Ben keek naar zijn lege koffie kopje en stond op om meer koffie te zetten.

Hij voelde zich dankbaar voor de veiligheid en bedacht zich dat hij misschien ook iets kon

doen om te helpen, al was het maar een kleine donatie.

De dag begon fris, maar zijn hart voelde warm en vol hoop.

Bedankt dat je er was, morgen weer een nieuwe kans om samen te groeien.