The Awkward Wave

Hallo lieve mensen.

Ik ben Rick, jullie leraar uit Den Haag.

Vandaag heb ik een verhaal dat we allemaal wel herkennen.

Je weet wel.

Zo'n moment waarop je wel door de grond wilt zakken van schaamte.

Het is gebaseerd op een heel grappige post van Reddit.

Laten we snel beginnen.

Het is een koude dinsdagochtend op station Utrecht Centraal.

Thomas staat midden in de grote drukke hal.

Overal om hem heen lopen mensen gehaast met koffers en tassen.

Hij ruikt de heerlijke geur van verse koffie en warme croissants van de bakkerij.

Op de achtergrond hoort hij iemand zachtjes een klassiek liedje spelen op de openbare piano.

Thomas voelt zich fantastisch vandaag.

Hij is op weg naar een belangrijke vergadering in Rotterdam.

Daarom heeft hij zijn beste donkerblauwe jas aangetrokken en zijn haar zit perfect in model.

Hij neemt een slok van zijn hete cappuccino.

De warme stoom kriebelt aan zijn neus en hij zucht tevreden.

Terwijl hij naar het grote blauwe bord met vertrektijden kijkt, ziet hij opeens een meisje.

Ze heeft lang, blond haar, draagt een opvallende rode sjaal en heeft een vrolijke uitstraling.

Ze loopt recht in zijn richting.

Plotseling kijkt ze hem recht in de ogen aan.

Ze krijgt een enorme glimlach op haar gezicht en steekt haar hand hoog in de lucht.

Ze begint heel enthousiast te zwaaien.

Thomas schrikt een beetje en zijn hart klopt sneller.

Hij denkt snel na.

Ken ik haar ergens van?

Is zij misschien dat nieuwe meisje van de sportschool?

Of werkt zij op de afdeling administratie bij mijn bedrijf?

Heeft ze haar haar misschien geverfd?

Ze lijkt ook wel een beetje op zijn oude buurmeisje uit Breda.

Hij weet het absoluut niet zeker.

Maar ze kijkt zo ongelooflijk blij om hem te zien.

Ze zwaait echt naar hem.

Denkt hij.

Het zou ontzettend onbeleefd zijn om haar te negeren en niet terug te zwaaien.

Thomas glimlacht breed.

Hij haalt zijn hand snel uit zijn warme jaszak.

Hij steekt zijn hand in de lucht en zwaait vrolijk terug.

Hey, hallo!

Wat leuk je te zien, zegt hij zelfs hardop.

Zijn stem klinkt vriendelijk, luid en vol zelfvertrouwen.

Maar het meisje met de rode sjaal stopt niet bij hem.

Ze remt niet eens af.

Ze loopt gewoon door.

Ze loopt letterlijk 5 centimeter langs hem heen.

Thomas voelt een koude wind langs zijn gezicht als ze passeert.

Direct achter hem hoort hij ineens een zware mannenstem.

Hey schatje, daar ben je eindelijk.

Ik miste je.

Thomas draait zich heel langzaam om.

Zijn maag draait zich om.

Hij ziet hoe het meisje met de rode sjaal een lange man met een baard stevig knuffelt.

Ze zwaaide dus helemaal niet naar Thomas.

Ze zwaaide naar haar vriend die al die tijd precies achter hem stond.

Thomas staat daar nog steeds als een standbeeld.

Zijn hand is nog steeds hoog in de lucht.

Hij voelt dat zijn gezicht extreem warm wordt.

Hij weet zeker dat zijn wangen knalrood zijn.

Hij voelt zich ontzettend dom en wil het liefst onzichtbaar worden.

Wat moet hij nu doen?

Hij kan zijn hand niet zomaar laten vallen.

Dat is veel te opvallend en pijnlijk.

Snel bedenkt hij een reddingsplan.

Hij doet alsof hij zijn arm aan het strekken is voor een sportoefening.

Hij buigt zijn rug naar links en dan naar rechts.

Hij ademt heel diep in en uit.

Zo.

Even de spieren losmaken voor de reis.

Mompelt hij zachtjes tegen zichzelf.

Daarna gebruikt hij zijn hand om heel overdreven door zijn haar te wrijven.

Tot slot wijst hij met zijn vinger strak naar het bord met de vertrektijden

alsof hij een heel belangrijke trein aanwijst voor een onzichtbare vriend.

De lange man met de baard kijkt over de schouder van zijn vriendin.

Hij kijkt Thomas heel vreemd aan.

Gaat alles goed met je meneer?

Vraagt de man verbaasd?

Thomas slikt luid.

Zijn mond is kurkdroog.

Ja hoor.

Prima.

Ik keek even naar de trein naar Groningen.

Stottert Thomas zenuwachtig.

Hij draait zich razendsnel om en begint te lopen.

Hij loopt niet gewoon.

Hij rent bijna.

Hij wil zo ver mogelijk weg van deze verschrikkelijke situatie.

Thomas loopt naar het eerste het beste perron dat hij ziet.

Hij stapt in een willekeurige trein die klaarstaat.

Hij gaat in een hoekje zitten.

En staart uit het raam.

Pas als de deuren met een harde piep sluiten en de trein begint te rijden,

realiseert hij zich iets ergs.

Hij wilde helemaal niet naar Groningen.

Hij moest eigenlijk naar Rotterdam voor zijn belangrijke vergadering.

Hij zucht diep.

Pakt zijn telefoon en slaat met zijn vlakke hand tegen zijn voorhoofd.

Hij voelt zich helemaal duizelig van de stress en de schaamte.

Hij typt een berichtje naar zijn baas.

Ik ben iets later vandaag.

Hij durft natuurlijk niet te vertellen dat hij in een trein naar het noorden zit,

alleen maar omdat hij zwaaide naar een onbekende vrouw.

Dit was zonder twijfel de meest ongemakkelijke ochtend van zijn leven.

Tot de volgende.

Alle transcripten op Dutchfluency.com slash transcripts.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert tot de volgende keer.