De Lampionnenoorlog op de Kerkstraat

It's the week before the annual street party on the Kerkstraat, and the neighborhood association is getting organized.

Samira, the enthusiastic organizer, is trying to convince her skeptical neighbor, Henk, to join the planning committee.

Thijs, the new resident, just wants to know what he's signed up for when he moved in.

Samira: Henk, wacht eens even!

Ik zag je net de hoek omgaan.

We moeten echt even over het straatfeest praten.

Henk: Samira, alsjeblieft.

Vorig jaar heb ik drie uur lang gehaktballen staan bakken en niemand zei dankjewel.

Samira: Dat is niet waar!

De familie Jansen heeft je toch een fles wijn gegeven?

Henk: Ja, een fles wijn van twee euro uit de aanbieding.

Daar kun je niet eens een behoorlijke dronk van krijgen.

Samira: Nou, dit jaar wordt het anders.

We hebben een thema: "De Kerkstraat door de Jaren Heen".

Henk: Een thema?

Waarom kan het niet gewoon een springkussen en een biertje zijn?

Samira: Omdat we iets speciaals willen doen voor het 75-jarig bestaan van de straat.

Ik heb oude foto's gevonden bij het stadsarchief.

Thijs: Sorry, ik kon het niet helpen horen.

Ik ben Thijs, ik woon sinds vorige maand op nummer 42.

Samira: Ah, de nieuwe bewoner!

Welkom!

We hebben je net nodig.

Jij bent jong, jij kunt vast goed regelen.

Thijs: Nou, ik heb eigenlijk nooit een straatfeest georganiseerd, maar ik heb wel wat ervaring met evenementen van mijn werk.

Henk: Serieus?

Wat doe je dan?

Thijs: Ik werk bij een evenementenbureau in Utrecht.

Ik regel voornamelijk bedrijfsfeesten, maar een straatfeest zal niet veel anders zijn.

Samira: Zie je wel, Henk?

Dit is perfect!

Thijs kan de logistiek doen, ik regel de communicatie, en jij...

Henk: Ik mag zeker weer de gehaktballen bakken?

Samira: Nee, jij mag het oude fotoalbum beheren.

Jij bent toch al jaren de buurtfotograaf?

Henk: Nou, "fotograaf" is een groot woord.

Ik heb gewoon een goede camera voor vogelfotografie.

Thijs: Vogelfotografie?

Dat is interessant.

Welke vogels heb je in deze buurt?

Henk: Oh, je zou verbaasd zijn.

Er zit een buizerd die elk jaar op de schoorsteen van nummer 12 broedt.

Samira: Jongens, het is geen vogelclub, we hebben het over een straatfeest.

Kunnen we ons focussen?

Henk: Sorry hoor, maar Thijs vroeg.

Thijs: Ja, dat klopt.

Maar goed, laten we het over het feest hebben.

Wat is de datum?

Samira: Zaterdag over twee weken.

We moeten de vergunning nog aanvragen bij de gemeente.

Henk: De vergunning!

Daar was ik nog niet eens aan gedacht.

Wie gaat dat doen?

Samira: Normaal deed Jan van de overkant dat, maar hij is met pensioen en verhuist naar Zeeland.

Thijs: Dat is geen probleem.

Ik kan dat wel aanvragen.

Het is meestal een formulier, toch?

Henk: Als het maar niet via de website gaat.

Die website van de gemeente is een ramp, geloof me.

Samira: Henk, jij bent zo negatief.

Weet je nog dat je een prijs hebt gewonnen voor de beste tuin tijdens het feest drie jaar geleden?

Henk: Dat was mijn dochter haar idee.

Zij had die decoratieve fiets gemaakt met bloemen.

Samira: Precies!

Je hebt creatieve mensen in je familie.

Kun je haar niet vragen om te helpen?

Henk: Mijn dochter woont in Rotterdam.

Zij komt alleen op het feest zelf.

Thijs: Maar misschien kan ze ons wel ideeën sturen via de telefoon?

Henk: Ja, dat zou kunnen.

Ze is best handig met social media.

Samira: Zie je wel!

We hebben nu al drie taken verdeeld.

Thijs regelt de vergunning, Henk regelt het fotoalbum en zijn dochter geeft ideeën.

Henk: En wie gaat het geld inzamelen?

Het feest kost altijd geld.

Samira: Daar wilde ik het nog over hebben.

De VVE heeft een potje, maar dat is niet genoeg.

Thijs: Hoeveel kost een straatfeest eigenlijk gemiddeld?

Henk: Nou, als je de huur van het springkussen, de tenten, het eten en de band meerekent... minstens duizend euro.

Samira: Een band?

Sinds wanneer huren we een band?

Henk: Vorig jaar hadden we toch die dj met zijn draaitafel?

Samira: Dat was de zoon van de familie Pieterse.

Die deed het gratis.

Henk: Ja, en het was ook te horen dat het gratis was.

Die jongen speelde alleen maar hardstyle.

Thijs: Haha, dat klinkt... uitdagend.

Samira: Dit jaar heb ik een andere oplossing.

De muziekschool in de buurt heeft een combo-orkestje dat optreedt voor 200 euro.

Henk: Een combo-orkestje?

Wat is dat in vredesnaam?

Samira: Een kleine groep, denk ik.

Met een saxofoon, gitaar en drums.

Thijs: Jazz, misschien?

Dat klinkt goed voor een jubileum.

Henk: Mijn schoonmoeder is dol op jazz.

Die zit dan de hele middag te swingen in haar rolstoel.

Samira: Goed, dan boeken we dat.

Ik heb het nummer in mijn telefoon staan.

Henk: En het eten?

Wie gaat het eten regelen?

Samira: Dat is een goed punt.

We hebben een pizzabus gevonden die een speciale deal aanbiedt voor buurtfeesten.

Henk: Een pizzabus?

Dat is geen straatfeest, dat is een verjaardagsfeest van een puber.

Samira: Wat zou jij dan willen, Henk?

Henk: Ik wil gewoon een goede ouderwetse barbecue.

Met echte gehaktballen en worstjes.

Thijs: Een barbecue is wel gezellig.

Maar dan hebben we wel vrijwilligers nodig om te grillen.

Samira: En wie heeft een grote barbecue?

Henk, jij hebt toch die enorme Weber?

Henk: Die heb ik.

Maar vorig jaar moest ik hem zelf schoonmaken, terwijl iedereen al naar huis was.

Samira: Ik help je dit jaar met schoonmaken.

Beloofd.

Henk: Echt?

Dat moet ik nog zien.

Thijs: Ik kan ook helpen.

Ik heb niets te doen op zaterdagavond.

Samira: Zie je, Henk?

Er is hoop.

We hebben zelfs een nieuwe vrijwilliger.

Henk: Goed dan.

Ik doe mee.

Maar alleen als Thijs de vergunning echt regelt.

Thijs: Deal.

Ik ga morgen meteen naar de gemeentewebsite kijken.

Henk: Sterkte.

Je gaat het nodig hebben.

Samira: Henk, niet zo pessimistisch.

Het komt allemaal goed.

We hebben nog twee weken.

Henk: Twee weken is kort.

We moeten ook nog flyers maken en die in alle brievenbussen doen.

Samira: Oh, dat was ik vergeten.

Wie doet de flyers?

Thijs: Ik kan dat wel ontwerpen.

Ik heb thuis een goede printer.

Henk: En ik kan ze rondbrengen.

Mijn hond moet toch elke dag uit.

Samira: Perfect!

Zie je wel, het loopt allemaal op rolletjes.

Henk: Dat hoop ik dan maar.

Ik heb nog één voorwaarde.

Samira: En die is?

Henk: Geen hardstyle-dj.

Nooit meer.

Samira: Dat beloof ik.

Geen hardstyle.

Alleen jazz en misschien een beetje Nederlandstalig.

Henk: Nederlandstalig?

Zolang het geen "Links Rechts" is van Snollebollekes.

Thijs: Wat is er mis met Snollebollekes?

Henk: Jij bent jong, jij mag dat leuk vinden.

Ik niet.

Samira: Goed, we hebben een plan.

Morgenavond is er een vergadering bij mij thuis om acht uur.

Zijn jullie erbij?

Thijs: Ik zal er zijn.

Ik ben benieuwd wie er nog meer in de buurtcommissie zitten.

Henk: De buurtcommissie is een mooi woord voor Samira en mij.

Verder is er niemand.

Samira: Dat is niet waar!

Mevrouw De Vries van nummer 8 doet altijd de taart.

Henk: Ja, een cake van drie dagen oud.

Die bewaart ze altijd in de koelkast.

Samira: Henk, wees lief.

Zij is 83 en doet haar best.

Thijs: Ik vind het wel gezellig.

Een echte mix van generaties.

Henk: Dat is het zeker.

Vorig jaar heeft de kleine Thomas van nummer 5 in het springkussen geplast.

En dat was nog het minst gekke.

Samira: Oké, ik ga nu echt naar huis.

Ik moet de uitnodiging voor de vergadering nog rondsturen.

Tot morgen!

Henk: Tot morgen.

En Thijs, succes met de gemeentewebsite.

Je gaat het echt nodig hebben.

Thijs: Dank je.

Ik heb wel vaker met overheidswebsites gewerkt.

Hoe moeilijk kan het zijn?

Henk: O, jongen.

Als je dat eenmaal weet, vertel het me dan.

Mijn pensioenaanvraag duurde zes maanden.

Samira: Henk, stop met klagen!

Het wordt een geweldig feest.

Ik voel het gewoon.

Henk: Ik hoop dat je gelijk hebt.

Voor hetzelfde geld regent het ook nog.

Thijs: In Nederland?

Dat zou toch nooit gebeuren.

Henk: Ha!

Een Amsterdammer met humor.

Dit gaat nog leuk worden.

Samira: Tot morgen allebei!

Vergeet niet: acht uur, nummer 20, en neem een notitieboekje mee.

Henk: Een notitieboekje?

Ik heb altijd wel een bierviltje in mijn zak.

Samira: Henk!

Henk: Grapje.

Ik kom met een echt notitieboekje.

Beloofd.

Thijs: Tot morgen, Samira.

En Henk, die buizerd, waar kan ik die het beste zien?

Henk: Kom morgen maar wat vroeger.

Dan staan we samen even te kijken.

Samira: Jullie zijn onmogelijk.

Echt waar.

Onmogelijk.