De kabels van Bekabe

Het was een druilerige dinsdagochtend in Den Haag.

Rick fietste naar zijn werk bij een klein installatiebedrijf.

De lucht was grijs en de straten glommen van de regen.

Hij had een afspraak bij mevrouw Van der Meer, een oudere dame die al weken klaagde over een slechte internetverbinding.

Rick parkeerde zijn fiets voor haar flat en belde aan.

De deur ging open en mevrouw Van der Meer stond hem al op te wachten.

'Eindelijk,' zei ze.

'Ik heb al drie keer gebeld.

Die kabels van jullie zijn een ramp.' Rick glimlachte vriendelijk.

'Ik ga meteen kijken, mevrouw.' Hij liep naar de woonkamer en zag een wirwar van draden achter de televisie.

Het leek wel een spinnenweb.

'Wat is hier gebeurd?' vroeg hij.

Mevrouw Van der Meer zuchtte.

'Mijn zoon heeft vorige week geprobeerd om alles aan te sluiten.

Hij zei dat hij verstand had van bekabeling.' Rick knielde neer en volgde de draden.

Ze waren allemaal van hetzelfde merk: Bekabe.

Op elke kabel stond het logo duidelijk zichtbaar.

'Bekabe,' mompelde Rick.

'Gespecialiseerd in bekabeling.' Hij grinnikte.

'Nou, dat is te zien.' Mevrouw Van der Meer keek hem vragend aan.

'Wat bedoelt u?' Rick wees naar de wirwar.

'Kijk, mevrouw, al deze kabels zijn van Bekabe.

Maar ze zijn door elkaar gegooid.

Het is een chaos.' Hij trok voorzichtig een kabel los en de televisie sprong aan.

'Ziet u?

Deze kabel hoort bij de stroom.

En deze bij het internet.' Mevrouw Van der Meer knikte langzaam.

'Dus mijn zoon heeft het verkeerd gedaan?' Rick probeerde zijn lachen in te houden.

'Nou, laten we zeggen dat hij nog wat kan leren.' Terwijl hij de kabels een voor een losmaakte en opnieuw aansloot, vertelde mevrouw Van der Meer over haar kleinkinderen.

Rick luisterde geduldig.

Hij vond het eigenlijk wel gezellig.

De kamer rook naar oude boeken en een beetje naar kaneel.

Op de schoorsteenmantel stonden foto's van een familie aan zee.

Mevrouw Van der Meer vertelde dat haar kleinzoon vorige week voor het eerst had gezwommen.

'Hij was zo trots,' zei ze.

Rick glimlachte.

Hij dacht even aan zijn eigen jeugd, toen hij met zijn vader fietsen repareerde in de garage.

Zijn vader zei altijd: 'Als je iets doet, doe het dan goed.' Rick vond dat hij dat nu zelf ook probeerde.

Hij dacht terug aan die zaterdagen in de garage: de geur van olie, het geluid van de radio, en zijn vader die geduldig uitlegde hoe een ketting weer op de tandwielen moest.

'Doe het goed,' zei zijn vader dan, 'dan hoef je het maar één keer te doen.' Rick glimlachte bij de herinnering en richtte zich weer op de kabels.

Na een half uur was alles netjes weggewerkt.

De televisie werkte weer en het internet was sneller dan ooit.

'Kijk eens aan,' zei Rick tevreden.

'Alles doet het weer.' Mevrouw Van der Meer glimlachte.

'Dank u wel, jongeman.

U heeft verstand van zaken.' Rick pakte zijn gereedschap in.

'Graag gedaan.

En als u nog eens last heeft, belt u maar.' Toen hij naar buiten liep, begon het weer te miezeren.

Maar Rick voelde zich warm van binnen.

Hij had weer iemand geholpen.

En stiekem vond hij die wirwar van Bekabe-kabels toch wel een beetje grappig.

Hij stapte op zijn fiets en reed fluitend naar de volgende klant.

Onderweg dacht hij nog even na over de ochtend.

Het was grappig hoe een klein probleem soms groot leek.

Mevrouw Van der Meer was blij, en hij had weer wat geleerd over Bekabe-kabels.

Hij floot verder en de regen voelde niet meer zo koud.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op dutchfluency.com slash transcripts.

Tik op een woord als je vastloopt.