B1 Dutch - SS365 - Nowruz in Tilburg (Noor leest de krant) - Learn Dutch

Nou, Norst ontmet haar handen, vol boodschappen in de draider van een grote supermarkt aan de Rand van Tilburg.

En ze voelde zich net een mensellijk boodschappereck.

In haar tas rammelde een pot augurke tegen een pakreist wafels.

Binnen rook het naar versbrood en naar die ene schoonmaakgeur die altijd een beetje in je neus blijft hangen.

Nor had een korte lijst, maar zoals zo vaak was ze toch gaan dwalen.

Bij de tijdschriften bleef ze hangen omdat ze zichzelf had vorgenomen weer eens de crante lesen.

Echt zo'n papieren exemplar als of ze ineens een volwassen persoon was.

Ze pakten een crante, klapte hem open en toen zag ze het nieuws over Noverus.

Voor veel Iraniers begint het nieuwe jaar, maar er valt weinig te vieren.

Nor kende Noverus vooral van foto's, tafels met mooie dingen, kleuren, eten, mensen die elkaar iets goed zwensen.

Ze dacht, nieuw jaar, dat klinkt juist hoopvol, maar die kop voelde zwaar als of er een steen op lag.

Jo, en toen hoorde ze achter zich een zachte stem.

Sorry, mag ik even langs, Noor draaiden zich om en zag Varide, een vrouw die ze wel eens zag bij de kassa.

Varide droeg een manje met kruiden, dadels en een klein doosje safraan.

Noor hield meteen de deur open bij het gangpad.

Tuurlijk zijn Noor.

Ik was even, blijven plakken bij het nieuws.

Varide kijk naar de crante in Noor haar handen.

Ze zuchten niet dramatisch, meer als of ze iets al honderd keer had uitgelegd aan haar eigen hoofd.

Noorus, zij ze, normaal maak ik thuis een tafel, met groen, met munden, met iets soets.

Dan zeg je, nieuw begin, Noor tikte met haar vinger op de kop.

Maar weinig te vieren, dat is toch erländer, Varide knikten.

Mijn familie zit verspreid en sommige vrienden durven niet eens hard op te praten.

Je voelt je schuldig als je lacht, maar je voelt je ook schuldig als je niks doet.

ze kijkt Noor aan en zij heel nuchter, begrijp je, Noor dacht even en zij toen, een beetje.

Achteraf gezien heb ik te vaak gedacht dat feestdagen altijd vanzelf licht zijn.

Ze proberde een grappje, omdat stilte soms zo plakt.

Bij ons is het olibolle, vuurwerk, en daarna spijt van alles wat je gegeten hebt, Varide lacht de kort.

Ja, spijt is internationaal.

Bij de kassa stond mees, een jongen met zo'n piepstem van de scanner, Noor was naar Varide haar mondje.

Dat ruikt altijd zo, bijzonder wat ga je maken.

Rijst met kruiden, zij Varide, en kookjes, kleine, want groot verdriet pas niet in groot deeg.

Ze zij het als of het een spreek wordt was.

Nou, buiten, bleef Noor nog even staan met die krant onder haar arm.

Ze voelde zich raar, niet zomber, maar wakker.

Daarom deed ze iets simpels, ze liep terug naar binnen.

Kocht een extra paktee en een doos stroep waafels, omdat dat kwam goed uit als je iemand iets wil geven zonder groter worden.

Bij de uitgang halde ze Varide in.

He, zij Noor, ik weet niet wat je precies nodig hebt, maar als je straks toch een nieuw begint doet, ik wil wel meedoen.

Dat is noot met stroep waafels.

Dit is het, toch?

Kleine dingen die je wel kunt.

Varide kijk naar de stroep waafels en haar gezicht werd zachter.

Dank je, zij ze.

Lekker bezig.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tuliptrainer heeft het klaar staan, als je interactief wil oefenen.

Tot morgen.