B1 Dutch - SS176 - Rotterdam feels like a city for people who don't need... - Learn Dutch

Achteraf gezien was dat een goede beslissing.

Ik realiseerde me als snel dat Rotterdam de enige stad in Nederland is,

waar je echt jezelf kunt zijn.

Zonder je druk te maken over wat andere van je denken.

Geen mens kijkt op of om,

als je in een trainingspak met niet bij elkaar passende zokken loopt.

Blau haar hebt.

Onder de tattooaasje zit,

of om 8 uur's ochtens,

gab er muziek uit je bakfietslaat knallen.

Een kort knikje of goede morgen is het enige wat je krijgt.

Niemand ordeelt.

Niemand is onder de indruk.

Niemand geeft erom.

De stad zelf past bij deze sfeer.

Ruwen betonnen gebouwen,

half afgemaakte constructies,

graffiti die eeuwig blijft staan,

brutalistische torens naast oude schepeshavonds.

Het is ruw, luid en trots.

Je hoeft hier geen rol te spelen,

of in een malt te passen,

je bestaat gewoon.

En dat is voldoende.

Op een ongewoon helderige dag besloten ik een terrasje te pakken.

Hoe wel het weer omsloeg had ik vastberade besloten toch te gaan.

Terwijl ik daar zat,

luisterde ik naar een luidruchtig telefoongesprek

van een man naast me.

Mijn nieuwsgierigheid was gewekt.

Hij sprak over een bewustwoordingskampagne

en gebruikte ideomen die ik niet kenden.

Ik was stomverbaast toen ik hem horde zeggen.

Er is geen adertje onder het gras.

Ik besloot hem aan te spreken.

De man was een verventen luisteraar van gabber muziek

en was een kampagne gestart

om de muziek stijl te promoten.

Hij vertelde me dat hij er alles aan deed

om de maximale uitkomsten bereiken

en dat hij zijn kampagne hard en trots

net als Rotterdam zelf wil de laten zijn.

Na ons gesprek vielen de puzzelstukjes op hun plaats.

De man, de kampagne, de muziek uit de bakfietsen.

Alles maakt de plotseling zoveel zin.

De bombfiel toen ik me realiseerde

dat dit het hard en de ziel van Rotterdam was.

Een stad die zich niet laat leegknijpen

door ordeelen of verwachtingen,

maar trots haar ruwen ongepollijste karaktertoont.

En zo is Rotterdam een stad voor mensen

die geen goedkuring nodig hebben.

Een stad die je accepteert zoals je bent.

En dat is precies de reden waarom ik verliefd ben geworden op deze stad.