De Kunst van het Netwerken in Den Haag

Kurt, je zit nu al weken in die flow van hardlopen, B2-voorbereiding, en die verhuizing naar Den Haag die maar dichterbij komt.

Ik zag je gisteren nog fietsen naar werk in Londen, en ik dacht: die man heeft zijn ritme te pakken.

Maar vandaag wil ik het met je hebben over iets wat je misschien nog niet op je radar hebt: netwerken in Den Haag.

Niet dat saaie 'kaartjes uitwisselen' gedoe, maar echt verbinding maken, zodat je straks niet alleen een baan hebt, maar ook een sociaal leven.

Weet je, toen je vertelde over je plan om via social media je fysio-kennis te delen, dacht ik: dat is eigenlijk al een vorm van netwerken.

Je bent al bezig met het opbouwen van een community, alleen nu nog online.

Maar in Nederland, en zeker in Den Haag, draait het ook om face-to-face contact.

Denk aan de borrel na het werk, of een sportclub waar je lid van wordt.

Je houdt van hardlopen en rotsklimmen, dus waarom zou je niet een hardloopgroep zoeken in Den Haag?

Dat is niet alleen goed voor je conditie, maar ook voor je netwerk.

Nu, het lastige voor jou is de woordvolgorde, vooral in bijzinnen.

En netwerken is een perfect onderwerp om dat te oefenen.

Kijk, in een bijzin gaat de persoonsvorm naar het einde.

Even een voorbeeld: 'Ik hoop dat ik nieuwe vrienden maak in Den Haag.' Zie je dat 'maak' aan het einde staat?

Dat is de bijzin.

Of: 'Het is belangrijk dat ik mijn netwerk opbouw voordat ik verhuis.' 'Opbouw' staat aan het einde.

Laten we wat woorden leren die je hierbij kunnen helpen.

Ten eerste: 'het netwerk' – dat is het geheel van mensen die je kent en die jou kunnen helpen.

Dan: 'de kennismaking' – dat is het moment dat je iemand voor het eerst ontmoet.

'De borrel' – dat is een informeel drankje na het werk, heel Nederlands.

Verder: 'de collega' – je toekomstige collega's in de praktijk.

'De ervaring' – jouw ervaring als fysiotherapeut is goud waard.

En 'de zorg' – niet alleen de zorgsector, maar ook de zorg voor jezelf, zoals je doet met hardlopen.

Nu, een tip voor jou: wees niet bang om jezelf voor te stellen.

In Nederland is dat heel normaal.

Je kunt zeggen: 'Hoi, ik ben Kurt, ik kom uit Australië en ik ga hier werken als fysiotherapeut.' Simpel, duidelijk.

En als je het lastig vindt om het gesprek gaande te houden, stel dan vragen.

Mensen vinden het leuk om over zichzelf te praten.

Vraag: 'Hoe lang woon jij al in Den Haag?' of 'Wat vind jij het leukste aan je werk?'

Je hebt ook verteld dat je minder Engels wilt praten en meer Nederlands.

Dat is een mooi streven, maar wees ook lief voor jezelf.

Als je even niet op een woord komt, zeg dan gewoon: 'Hoe zeg ik dat ook alweer?' Dat is niet zwak, dat is juist sterk.

Je laat zien dat je wilt leren.

En voor die marathon in oktober: zie het netwerken als een lange afstandsloop.

Je begint rustig, je bouwt op, en uiteindelijk kom je op plekken waar je nooit had verwacht.

Misschien ontmoet je wel een collega die ook hardloopt, of een buurman die ook naar Nederland is verhuisd.

Alles is verbonden.

Tot slot, een kleine opdracht voor vandaag: schrijf drie zinnen op met 'dat' en een bijzin, over wat je hoopt te bereiken in Den Haag.

Bijvoorbeeld: 'Ik hoop dat ik een goede balans vind tussen werk en sport.' En lees ze hardop voor.

Dat helpt niet alleen met je woordvolgorde, maar ook met je spreekvaardigheid.

Kurt, je bent op de goede weg.

Je hebt discipline, je hebt doorzettingsvermogen, en je hebt een duidelijk doel.

Blijf dat ritme vasthouden, zowel op de fiets als in je studie.

En vergeet niet: elke stap die je nu zet, brengt je dichter bij die nieuwe praktijk, die nieuwe stad, en dat nieuwe leven.

Ik geloof in je.

En nu, ga ervoor.

Tot morgen.