Audio1x
Snelheid
Oefenen
Woordenschat
Welkom bij de weekcompilatie!
Deze week hebben we 7 afleveringen voor je samengevat.
Laten we beginnen!
Deel 1: Koken in Amsterdam: Een Hollandse Maaltijd
Hallo, hallo, welkom terug bij Dutch Fluency League!
Dit is aflevering zesentwintig, en vandaag stappen we de keuken in.
Yes, today we're cooking together.
Pak je schort, zet je platenspeler aan met een lekker album, en laten we beginnen.
Ik sta in mijn keuken in Amsterdam.
Tulip, mijn kat, zit op de vensterbank en kijkt naar de regen.
Typisch Nederlands weer, dus typisch Nederlands eten: vandaag maken we stamppot.
Stamppot is a traditional Dutch dish — mashed potatoes mixed with vegetables.
Heerlijk voor een koude avond.
Eerst, de boodschappen.
I went to the supermarkt around the corner.
Ik heb gekocht: aardappels, boerenkool, een ui, en een rookworst.
"De aardappel" means potato, and "de groente" means vegetable.
Notice that "groente" in Dutch is often singular, even when we mean vegetables in general.
A2 tip: in het Nederlands zeggen we "ik eet groente", niet "ik eet groentes".
Nu het recept.
"Het recept" — that's recipe.
Een goed recept heeft duidelijke stappen.
And here comes our grammar focus for today: de gebiedende wijs, the imperative.
We use it for instructions, commands, and recipes.
The form is super easy: take the "ik" form of the verb, and that's it.
Geen "-t", geen "-en".
Just the stem.
For example: ik kook wordt "Kook!" Ik snijd wordt "Snijd!" Ik was wordt "Was!" Easy, toch?
Listen carefully: Was de aardappels.
Snijd de ui.
Kook de groente.
Roer de pan.
Three short sentences, three commands.
Dit is hoe Nederlandse recepten klinken.
Oké, terug naar de stamppot.
Stap één: was de aardappels en snijd ze in stukken.
"Snijden" means to cut.
Stap twee: doe ze in een grote pan met water.
"De pan" — the pan or pot.
Stap drie: zet het fornuis aan.
"Het fornuis" is the stove.
Kook de aardappels twintig minuten.
Stap vier: voeg de boerenkool toe.
Boerenkool is kale, very Dutch, very groen.
Ondertussen, while it cooks, ik denk aan mijn schoonmoeder.
Volgende week komt zij eten.
Spannend!
She always asks: "Heb jij dit zelf gemaakt?" En ik wil trots ja zeggen, in het Nederlands, zonder over te schakelen naar Engels.
Stap vijf: stamp alles fijn met een stamper.
That's where the name comes from — "stamppot" literally means "stomp pot".
Voeg een beetje boter en melk toe.
Proef het.
Een beetje zout, een beetje peper.
Perfect.
Serveer de stamppot met een rookworst ernaast.
"De maaltijd is klaar!" The meal is ready.
Ik zet de tafel, ik schenk een glas water in, en ik geniet.
Tulip krijgt natuurlijk geen stamppot — alleen haar eigen kattenvoer.
Word order tip voor jou: in commands, the verb comes first.
"Snijd de ui" — verb, then object.
Heel simpel, heel direct.
Nederlanders houden van direct.
Oké, tijd voor onze recap.
Vandaag leerden we: koken, to cook.
Het recept, the recipe.
De aardappel, potato.
De groente, vegetable.
Snijden, to cut.
De pan, the pan.
Het fornuis, the stove.
En de maaltijd, the meal.
Acht woorden!
Goed bezig.
Volgende week: we gaan op pad met de fiets door Amsterdam-Noord, met de pont over het IJ.
Travel vocab, directions, and how to ask the way without panicking.
Tot dan, oefen je gebiedende wijs in de keuken: Snijd!
Kook!
Eet!
Doei!
---
Deel 2: Koningsdag in Amsterdam: Oranje en Vrijmarkten
Hallo en welkom bij Dutch Fluency League!
Ik ben blij dat je er weer bent.
Today we are diving into one of the most exciting days of the Dutch year — and guess what?
Het is vandaag!
Today is April 27, and that means...
Koningsdag!
King's Day.
Koningsdag is de verjaardag van de koning — the birthday of the king.
King Willem-Alexander turns another year older today, and the whole country celebrates.
Het hele land viert feest.
The verb here is vieren — to celebrate.
You'll hear it everywhere today: We vieren Koningsdag.
We are celebrating King's Day.
Now, picture this.
You walk out your door in Amsterdam this morning.
Wat zie je?
What do you see?
Oranje.
Everywhere.
Orange t-shirts, orange hats, orange flags, even orange stroopwafels — yes, really.
Orange is the color of the royal family, and op Koningsdag draagt iedereen oranje.
On King's Day, everyone wears orange.
Some people go all out.
Ze kleden zich aan in gekke kostuums.
They dress up in crazy costumes.
Sommigen dragen een kroon — a crown — een plastic kroon van de Albert Heijn.
Others paint their faces.
The whole city becomes one big feest, one big party.
Let's pause for a moment of grammar.
I just used kleden zich aan — they dress themselves up.
In Dutch, many verbs are scheidbaar — separable.
The verb aankleden splits in a sentence.
So: Ik kleed me aan.
I get dressed.
The little word aan jumps to the end.
Listen: Ik kleed me aan voor het feest.
I get dressed for the party.
Other examples: meedoen — to join in.
Ik doe mee.
I join in.
Uitgaan — to go out.
We gaan vanavond uit.
We are going out tonight.
The little word — aan, mee, uit — flies to the end of the clause.
This is one reason Dutch word order feels tricky, but once you spot the pattern, you'll notice it everywhere.
Back to Koningsdag.
The biggest tradition?
De vrijmarkt.
The free market.
On this one day, anyone can sell their old stuff on the street without a permit.
So Amsterdam transforms into one giant outdoor flea market.
Kinderen verkopen oude speelgoed.
Children sell old toys.
Volwassenen verkopen boeken, kleding, en — for you, met je vinylcollectie — soms hele dozen vol oude platen.
Sometimes whole boxes full of old records.
If you're hunting for a rare album, vandaag is jouw dag.
Today is your day.
And the canals?
De grachten zitten vol boten.
The canals are packed with boats.
Mensen drinken, dansen, en zingen.
People drink, dance, and sing.
De menigte — the crowd — is enorm.
It's huge.
If you don't love crowds, blijf weg van het centrum.
Stay away from the city center.
Maybe you cycle out to a quieter neighborhood, find a vrijmarkt in Noord, drink koffie in the sun, en doe mee.
And join in.
Misschien neem je Tulip mee — although, between us, een kat in een oranje menigte?
Misschien niet zo'n goed idee.
Maybe not such a good idea.
Tijd voor de woordenschat — time for the vocabulary.
De koning — the king.
De verjaardag — birthday.
Vieren — to celebrate.
Oranje — orange.
De vrijmarkt — the free market.
De kroon — the crown.
De menigte — the crowd.
Het feest — the party.
And our grammar focus today: separable verbs like aankleden, meedoen, and uitgaan — where the prefix flies to the end of the sentence.
Volgende keer praten we over een onderwerp dat elke Nederlander geweldig vindt: het weer.
Next time, we'll talk about a topic every Dutch person loves: the weather.
Tot dan — geniet van Koningsdag, draag iets oranje, en oefen je Nederlands met een vreemde op straat.
Tot ziens!
---
Deel 3: Op de koffie met collega's: van bestellen tot babbelen
Hoi, welkom terug bij Dutch Fluency League!
Ik ben je host en vandaag gaan we eindelijk dat ene doel afvinken: koffie bestellen zonder in het Engels te vallen én een praatje maken met je collega’s.
Ready?
Let’s dive in.
Stel je voor: je loopt met je team de koffiecorner binnen.
De barista kijkt op.
Jij ademt diep in en zegt:
"Een koffie verkeerd, alstublieft."
Klinkt simpel, maar die twee woorden—"koffie verkeerd"—zijn je nieuwe superkracht.
Het betekent "koffie wrong-way-around": extra melk, klein beetje espresso.
In Amsterdam bestellen mensen het de hele dag door.
Probeer het hardop: kof-fie ver-keerd.
Let op het schuine keel-r in "verkeerd".
Nu, wat als je collega naast je staat?
Je wilt meer dan "Hallo, hoe gaat het?" Dit is je kans om te oefenen met volgorde—ja, woordvolgorde.
In een vraagzintuiglijke zin krijgt het werkwoord de tweede plek.
Kijk:
"Wat doe jij dit weekend?" — werkwoord "doe" op plek twee.
Maar als je een bijzin start met "ik denk dat", schuift het werkwoord naar het eind:
"Ik denk dat ik ga fietsen."
trucje: zeg eerst "ik denk dat", pauzeer heel even, en plaats dan het werkwoord op het laatst.
Je klinkt meteen natuurlijker.
Terug bij de koffiebar.
De barista vraagt: "Is dat alles?" Je antwoordt:
"Nee, nog een espresso erbij, graag."
Let op: "erbij" betekent "extra erbij".
Superhandig woord voor hoeveelheden.
Oefen het uitspraakflapje: er-bij, klinkt als "air-bay" maar dan met een zachte Nederlandse r.
Tijd om te betalen.
De barista zegt: "Dat wordt vier euro".
Jij pakt je portemonnee—dat is je nieuwe woord voor "wallet"—en vraagt:
"Mag ik pinnen?"
"Pinnen" is die typisch Nederlandse betaalterm.
Geen cash, gewoon je kaart erop.
Let op de korte, scherpe i-klank: pin-nen.
Coffee in hand, je draait je om naar je collega Sanne.
Ze zegt: "Zin om even buiten te zitten?" Tijd voor small-talk.
Je nieuwe vocab: even, zin, buiten, gezellig.
"Heb je zin om even buiten te zitten?
Het is zo gezellig in de zon."
"Zin" betekent "feel like", "even" is een minieme tijdsduur, en "gezellig"... tja, dat is onvertaalbaar, maar het betekent een warme, comfy sfeer.
Als je het zegt, krijg je instant karma bij Nederlanders.
Je antwoordt: "Ja, lekker!
Ik fiets straks naar huis en dan luister ik vinyl.
Heb je favoriete platenwinkels?"
Let op de volgorde weer: "Ik fiets straks naar huis" — tijdsaanduiding "straks" na het werkwoord.
Maar in een omkering voor extra nadruk kun je zeggen:
"Straks fiets ik naar huis" — tijdsaanduiding voorop, werkwoord blijft op plek twee.
Vloeiend én geavanceerd voor A2.
Sanne lacht: "Probeer Concerto op de Utrechtsestraat, echt de moeite."
Je knikt: "Top, ik noteer het."
En daar heb je het: een volledige koffie-ervaring in puur Nederlands, inclusief bestelling, betalen én een klein praatje over vinyl.
Geen Engels nodig, maar wel een glimlach—die spreekt elke taal.
Quick recap: vandaag leerden we:
koffie verkeerd, erbij, portemonnee, pinnen, zin, even, buiten, gezellig.
Grammar spotlight: de werkwoordsvolgorde in hoofdzinnen versus bijzinnen.
Onthoud: vraag of hoofdzin = werkwoord op plek twee; bijzin met "dat" = werkwoord achteraan.
Volgende keer slaan we de fietsenstalling in en ontdekken we fiets-etiquette op de Amsterdamse grachten—met een speciale shout-out aan cat Tulip die mee mag op de bagagedrager.
Tot snel!
---
Deel 4: Met de fiets door Amsterdam: file, files en fietspaden
Hallo allemaal, welkom bij Dutch Fluency League!
Vandaag stap ik op mijn fiets en neem ik jou mee door Amsterdam.
We leren hoe je praat over die typische fietsfiles op de Overtoom, hoe je je schoonmoeder uitnodigt voor een tochtje langs de grachten én we oefenen een zinnetje dat je meteen kunt gebruiken bij de koffieautomaat op kantoor.
Klaar?
Trappers klaarzetten—let’s go!
Stel je voor: het is half negen, je komt net uit je appartement op de Keizersgracht, en je hoort alweer dat bekende geluid: tinkel-tinkel.
Ja, hordes fietsers.
In het Nederlands zeg je: “Er is veel verkeer.” Veel verkeer—let op de uitspraak: veh-keh, niet “fer-kuh”.
Je tong blijft even tegen je gehemelte plakken bij die V.
Proeven maar: veh… verkeer.
Goed zo.
En dan die fietspaden.
Heerlijk, toch?
De een is rood, de ander is te smal.
Je collega zegt: “Let op de tram!” Let op—dat betekent “watch out”.
Let-op, klinkt bijna als “lay top”, maar dan met een korte e.
Let… op.
Je kunt het ook beleefd maken: “Let u even op?” Da’s die u-vorm, handig tegen je schoonmoeder.
Onderweg stop je bij het kruispunt.
In Amsterdam heet dat vaak een kruispunt met een “fietsfile”.
File—ja, dat kennen we van de auto, maar fietsers maken er ook een.
Fiets-file.
Twee klinkers achter elkaar: ie-i, laat ze glippen als een soepel dubbeldekstropje.
Fietsfile.
Voorbeeldzin: “Oef, wat een lange fietsfile bij het Leidseplein!” Je zegt oef alsof je even zucht: oef.
En dan die stervormige stad.
Je hoeft niet te weten waar het Noorden is, je volgt gewoon de bordjes “Centrum”.
Maar soms wil je iets anders.
Misschien wil je naar “het Amsterdamse Bos” om te picknicken.
Bos—kort en krachtig, zoals het geluid van je rem.
Het Amsterdamse Bos, letterlijk “the Amsterdam forest”, is groter dan Central Park.
Handig woord: pannenkoekenboot.
Niet dat we hem vandaag leren, maar als je er fietst, ruik je die stroop al.
Nu even grammatica.
Nederlandse zinnetjes hebben vaak tijd–plaats–manier–volgorde.
Klinkt moeilijk, maar het is een soel soepeltje als je het een paar keer oefent.
Voorbeeld: “Ik fiets morgen vroeg rustig naar kantoor.” Tijd: morgen vroeg.
Plaats: naar kantoor.
Manier: rustig.
Let op dat “rustig” achter de tijd komt, maar voor de plaats.
Als je het omdraait, klinkt het al Duits—en dat wil je niet.
Dus: tijd, manier, plaats.
Proefzin hardop: “Ik fiets vanmiddag gezellig met mijn schoonmoeder naar de koffietent.” Merk je het verschil?
Tijd voor een mini-dialogaatje bij de koffiecorner.
Jij: “Mag ik een koffie verkeerd, alstublieft?” Barista: “Wil je er een stroopwafel bij?” Jij glimlacht—want je verzamelt vinyl én stroopwafels—en zegt: “Ja, leuk, die neem ik erbij.” Let op die woordvolgorde: “die neem ik erbij” in plaats van “ik neem die erbij”.
Klinkt informeler, vriendelijker.
Precies zoals je collega’s het doen.
Tot slot, een trucje tegen zenuwen.
Voordat je opstapt, zeg je in jezelf: “Ik kan dit, ik spreek Nederlands.” Klinkt suf, maar het werkt.
En weet je wat ook helpt?
Een klein muziekje in je hoofd—misschien een plaat uit je kast met die zeldzame Nederlandse persing.
Laat het ritme van de drums je trappers begeleiden.
Zo fiets je rechtop, met zelfvertrouwen, door de fietsfile—en straight naar die koffie zonder een woord Engels.
Laten we even napraten.
Vandaag leerden we: verkeer, fietspad, kruispunt, fietsfile, bos, let op, en de handige zinsvolgorde tijd–manier–plaats.
Oefen dat laatste door hardop te zeggen: “Vanavond rustig een biertje op het Leidseplein drinken.” Klinkt goed, hè?
Volgende keer nemen we onze vinylplaat mee—figuurlijk dan—en zoeken we een gezellig café waar de barista weet hoe een platenspeler werkt.
Tot snel, en success met fietsen.
Doei!
---
Deel 5: Na het werk: borrelen en bier bij de bar
Hallo allemaal, welkom bij een nieuwe aflevering van Dutch Fluency League!
Vandaag nemen we je mee naar dat heerlijke moment waar elke software-ontwikkelaar in Amsterdam naar uitkijkt: de vrijdagmiddagborrel.
Yes, the sacred Dutch after-work drink where office talk melts into gezelligheid and the bier flows faster than the IJ-river.
Picture it: 16.55 uur, you’ve just typed your last semicolon.
Je collega Jeroen slaat zijn handen op de tafel en roept: “Zullen we naar de kroeg?” In Dutch we call this tiny pub around the corner from the office “de kroeg”, spelled k-r-o-e-g.
Repeat after me: kroeg, de kroeg.
Hear that harsh ‘g’?
Make it from the back of your throat, like you’re clearing a path for your stroopwafel.
You walk in, barstool search mode on.
The bartender—de barman—nods.
Time to order.
In episode 28 you mastered coffee, but now we want something stronger.
Say: “Mag ik een biertje, alsjeblieft?” Biertje is the diminutive of bier; the Dutch love making things small and cozy.
If you’re feeling fancy you can ask for een speciaalbiertje, maybe a blondje or een tripeltje.
But watch the alcohol percentage—those speciaalbiertjes can hit like a bike in the fietsfile.
While you wait, let’s squeeze in a grammar snack: word order in sentences with two verbs.
When you say “I want to drink a beer” you place the main verb at the end: Ik wil een biertje drinken.
Subject—time—object—main verb.
Keep that end-verb in your mental backpack; your schoonmoeder will nod approvingly.
Drinks arrive.
Now the toasting ritual.
Lift your glass, make eye contact—super important—and say “Proost!” If you’re with senior colleagues add “Op een goede samenwerking!” meaning “to good collaboration.” Feel free to clink, but gently; Dutch glasses are sturdy but Amsterdam rent is not.
Conversation starter: ask about weekend plans. “Heb je nog iets leuks gepland dit weekend?” Listen for the golden phrase: “Gewoon thuis, beetje bijkomen van de werkweek.” That means “just recovering from the work week.” You can nod wisely and mention your vinyl hunt at the Noordermarkt or the new recipe for stamppot you want to try—bonus cultural points.
Quick pronunciation tip: the combination ‘-cht’ in gewoonLIJK or licht can sound like you’re halfway to clearing your throat.
Practice: licht, nacht, zacht.
Feel the friction in the back, not in English front-of-mouth style.
After two biertjes the group might shift to bitterballen, those deep-fried meaty orbs of happiness.
Order by saying: “Zullen we bitterballen nemen?” They arrive on a little plank, five at a time.
Don’t burn your tongue—steam is hotter than a GPU mining crypto.
Dip in mosterd, bite, smile.
Gezelligheid level unlocked.
Time to leave?
You don’t just ghost.
Say: “Ik ga er even tussenuit, tot maandag!” That means “I’m slipping out, see you Monday.” Pay at the bar: “Mag ik afrekenen?” Pin your card, tap, done.
No tipping stress—round up or add a euro, maar geen big American percentages needed.
Before we wrap: remember the word order rule?
Try making three sentences tonight: Ik wil een stroopwafel eten.
Ik ga morgen fietsen.
Ik probeer Nederlands te spreken.
Put the unconjugated verb at the end and your Dutch colleagues will think you secretly attended a language university.
Laten we samenvatten.
Vandaag leerden we: de kroeg (the pub), de barman (bartender), het biertje (little beer), proost (cheers), speciaalbiertje (craft beer), bitterballen (savory snack), afrekenen (to pay), and tussenuit glippen (slip out).
Grammar focus: two-verb sentence order—remember the main verb at the end.
Volgende keer nemen we je mee naar een echte Dutch dinner party bij je schoonmoeder.
We oefenen complimenten over de kookkunst, overleven awkward vragen over babies, and yes—we’ll teach you how to say “No English please, ik oefen!” See you then, en vergeet niet: oefenen, oefenen, oefenen.
Doei!
---
Deel 6: Jouw leven in Chiang uitleggen
Hé Kees.
I was just thinking about your daily setup over in Chiang.
You spend your days deep in focus as a software developer, and then you log off, maybe grab a stroopwafel, and drop a needle on one of the vinyl records from your collection while Tulip curls up nearby.
It is a pretty amazing contrast, and exactly the kind of personal story that is perfect for practicing your Dutch speaking skills.
I know your main goal is praten, to actually speak the language out loud.
But I also know that de woordvolgorde, the Dutch word order, can sometimes mess with het zelfvertrouwen.
When you are trying to build up the confidence to speak, you want the words to flow soepel.
You want them to come out smoothly, without freezing up because you are calculating where the verb is supposed to go.
Today, let's tackle one of the biggest word order hurdles for English speakers: de bijzin, or the subordinate clause.
This is what happens when you use conjunctions like 'omdat' (because) or 'als' (when or if).
In these clauses, the Dutch language does something that feels completely backwards to an English speaker: it kicks all the verbs to the very end of the sentence.
Let's use your life as an example.
Suppose you want to uitleggen, to explain, why you live in Thailand.
You might say: 'Ik woon in Chiang, omdat ik het leven daar fijn vind.' I live in Chiang, because I find the life there pleasant.
Notice that?
In English, you say 'because I find'.
In Dutch, after 'omdat', the verb 'vind' goes all the way to the end.
Let's try another one with your work.
The verb for 'to develop' is ontwikkelen.
If someone asks what you do, you say: 'Ik ontwikkel software.' That is your normal word order.
But if you add 'omdat' to explain your long hours: 'Ik werk veel, omdat ik nieuwe software ontwikkel.' I work a lot, because I develop new software.
The verb 'ontwikkelen' moves to the end of that clause.
This rule also applies when you talk about de gewoonte, the habit, using the word 'als'.
For example: 'Als ik naar mijn vinyl luister, slaapt Tulip op de bank.' When I listen to my vinyl, Tulip sleeps on the couch.
Here, 'luister' goes to the end of that first chunk because it starts with 'als'.
It takes a bit of time for this rhythm to feel soepel, but the trick is not to overthink it during conversations.
Just knowing that 'omdat' and 'als' push the verbs away is enough to start noticing it when you read or listen.
And speaking of your habits, I have to ask, have you managed to find any good geïmporteerde kaas, imported cheese, in Chiang yet?
I know how much you love Dutch cheese, and pairing a good slice of Gouda with your vinyl sessions sounds like the perfect evening to me.
Kees, your homework for today is simple.
While you are working or relaxing with Tulip, try to make just two sentences out loud using 'omdat' or 'als'.
Push that verb to the end.
Build that zelfvertrouwen.
You've got this, man.
Spreek je morgen!
---
Deel 7: Vinyl, Code en de Juiste Volgorde
Kaas, when you step away from your monitors after a long day of writing code, I imagine the first thing you do is flip through your vinyl collection while Tulip weaves around your legs.
You spend your day dealing with strict syntax as a software developer, so when you finally relax, you want things to flow easily.
Maybe you grab a stroopwafel, or perhaps a nice piece of actual cheese—since I know how much you love your namesake, kaas.
Today, we are going to look at Dutch syntax.
Since word order is one of the things you struggle with, let's tackle it using something you love: your hobbies.
We're going to focus on relative clauses.
These are the mini-sentences you use to describe a noun, starting with "which", "who", or "that" in English.
In Dutch, we use 'die' or 'dat'.
The golden rule here—your new piece of code—is that in these relative clauses, all the verbs are pushed to the very end of the sentence.
Let's learn some vocabulary to build these sentences.
First, we have **het beeldscherm** (the screen or monitor).
As a developer, you stare at this constantly.
Then, **verzamelen** (to collect).
You collect vinyl.
Next is **zeldzaam** (rare).
For those special records you hunt down.
We also have **sorteren** (to sort), which you probably do with both data and your records.
Let's add **het toetsenbord** (the keyboard), your main tool for work.
Another good one is **draaien** (to spin or to play a record).
And finally, **de afleiding** (the distraction), which is exactly what Tulip is when she demands attention.
Now, let's put these into our relative clauses.
To choose between 'die' and 'dat', just look at the word you are describing.
If it's a de-word, use 'die'.
If it's a het-word, use 'dat'.
Let's take **het beeldscherm**.
Because it's a het-word, we use 'dat'.
"The screen that I use for my work."
*Het beeldscherm dat ik voor mijn werk gebruik.*
Notice how *gebruik* (use) goes all the way to the end?
Now let's try a de-word. **De afleiding**.
"The distraction that walks across my keyboard."
*De afleiding die over mijn toetsenbord loopt.*
Again, the verb *loopt* is at the very end.
What about your vinyl?
Let's use **zeldzaam** (rare) and **verzamelen** (to collect).
"The rare record that I collect."
*De zeldzame plaat die ik verzamel.*
Or, if you are sorting your records:
"The records that I sort on the weekend."
*De platen die ik in het weekend sorteer.*
This word order can feel strange at first, especially when you want to speak with confidence.
But just like writing in a new programming language, it takes repetition.
Your brain needs to get used to holding that verb until the very end of the thought.
Tonight, Kaas, when you are relaxing, try describing your surroundings to Tulip in Dutch.
It's a great way to practice speaking without pressure.
Give her a little treat and say: "Dit is de kaas die ik eet." (This is the cheese that I eat).
Or put on a record and say: "Dit is de plaat die ik draai." (This is the record that I spin).
Keep practicing that verb-at-the-end syntax.
It will become natural soon.
Enjoy your vinyl tonight, give Tulip a scratch behind the ears for me, and I'll talk to you tomorrow.
Dat was de weekcompilatie.
Tot volgende week!