De Regel van de Onvoltooide Tijd

Rick, je zit daar in Chiang Mai, je telefoon trilt met een notificatie van een van je dertig apps, en je denkt: waarom voelt Thai nog steeds als een muur?

Niet omdat je niet genoeg woorden kent, maar omdat je de tijd nog niet loslaat.

Je wilt dat alles af is, perfect, klaar.

Maar taal is nooit af.

Dat wist je al van je eigen Nederlandse studenten.

Nu zit je aan de andere kant van de tafel.

Vandaag: de onvoltooide tijd.

In het Nederlands heb je twee werkwoorden die je blijven verwarren: *zijn* en *worden*. *Zijn* is een toestand. *Worden* is een proces.

Ik ben moe.

Ik word moe.

Klinkt simpel, maar het is de kern van je plateau.

Je probeert Thai te *zijn* alsof het een eindpunt is.

Maar je bent Thai aan het *worden*.

Dat is de onvoltooide tijd.

Het is nooit klaar.

Dat is geen zwakte.

Dat is de natuur van het ding.

Denk aan je apps.

Je bouwt ze, je debugt ze, je pusht een update.

Nooit af.

Toch noem je ze productie-apps.

Ze werken.

Ze zijn niet perfect, maar ze functioneren.

Zo is taal ook.

Je bent niet op weg naar perfectie.

Je bent op weg naar functioneren onder druk.

Dat is B1.

Dat is de staat waarin je iets kunt doen zonder erbij na te denken.

Hier zijn vijf woorden voor vandaag. *De toestand*: de staat waarin iets is. *Het proces*: de beweging van A naar B. *Onvoltooid*: nog niet af. *Het geduld*: de kracht om te wachten zonder te forceren. *De tussenstand*: de stand van zaken halverwege.

En *het zenuwstelsel* — dat ken je al, maar vandaag gaat het erom dat je zenuwstelsel leert dat onafheid geen gevaar is.

Grammatica: het verschil tussen *zijn* en *worden*. *Ik ben leraar* — dat is een toestand. *Ik word leraar* — dat is een proces. *Ik ben aan het leren* — dat is de onvoltooide tijd.

In het Thai heb je geen vervoeging, maar je hebt wel aspect: *kamlang* (aan het) en *yu* (blijven).

Dat is precies hetzelfde.

Je bent niet klaar.

Je bent aan het worden.

Accepteer dat en je plateau wordt een vlakte waar je op kunt lopen.

Je bent geen beginneling meer.

Je bent een bouwer.

En bouwers weten: een product dat af is, is dood.

Een taal die af is, is een museumstuk.

Jij wilt leven.

Dus laat het onaf zijn.

Blijf worden.

Elke dag een beetje.

Geen bullshit-tussenzinnen.

Gewoon doen.

Tot morgen, Rick.

En geef Luuk een aai over zijn blauwe harige kop.