Kurt, zou je even eerlijk zijn?

In maart 2027 verhuis je met je vrouw naar Den Haag.

Tot die dag bouw je geen mooi plaatje voor je sociale media.

Je bouwt een stem die een Nederlandse patiënt meteen serieus neemt.

Vandaag oefen je de intake.

De intake.

Dat is het eerste gesprek.

Je luistert.

Je vraagt.

Je maakt een plan.

In Londen mag je nog een beetje om de hete brij heen draaien.

In een Nederlandse praktijk is die beleefdheid soms gewoon klote.

Mensen willen duidelijkheid.

De duidelijkheid.

That means clarity.

Geen theater.

Geen lange inleiding.

Een vakwoord voor jou is de belastbaarheid.

De belastbaarheid.

That means how much load a body can handle.

Jij kent dat gevoel van je marathon in oktober in Amsterdam.

Drie keer per week hardlopen is geen straf.

Het is informatie.

Een patiënt geeft jou dezelfde informatie, als jij de juiste vraag stelt.

Schrijf het in het dossier.

Het dossier.

That is the patient file.

Verdomme, Kurt, een leuke video is geen dossier.

Online deel je een tip.

In de kamer geef je precisie.

Dat verschil houdt je schoon.

Let ook op de houding.

De houding.

That means posture, and also your professional attitude.

Rechtop.

Rustig.

Je houdt van dj'en.

Mooi.

In de behandelkamer zet je het volume laag.

Een patiënt komt niet voor een set.

Een patiënt komt voor richting.

Soms voel je het ongemak.

Het ongemak.

That is the awkward feeling when you must be direct.

Iemand zegt dat het wel gaat.

Jij hoort dat het niet gaat.

Dan zeg je het.

Niet hard.

Wel helder.

Shit, dat voelt in het begin stijf.

Na tien keer voelt het als vakmanschap.

Nu de grammatica.

Je gebruikt de zou-vorm.

Zou plus de infinitief.

In English you use would plus the verb.

Zou je even je schouder optillen?

Would you lift your shoulder for a moment?

Zou ik dit mogen noteren in het dossier?

May I write this in the file?

Hoor de kleine woorden.

Even maakt de vraag kleiner.

Wel maakt de vraag steviger.

Toch zoekt een check.

Zou je toch even je knie strekken?

Would you stretch your knee for a moment, then?

Dat is professioneel.

Dat is liefdevol.

Dat is geen vertaling in je hoofd terwijl de patiënt wacht.

Nog twee woorden voor je verhuizing.

De afstemming.

De afstemming.

That means aligning expectations with someone else.

Stem af met je vrouw.

Niet alleen over Den Haag.

Ook over de avonden waarop jij hardop oefent.

Zij verhuist ook.

Jij bent niet de enige met een doel.

Een goede zin thuis is ook een intake.

En de thuisbasis.

De thuisbasis.

That is your home base.

Nu is dat Londen, je fiets, je krachttraining en je muziek.

Straks is dat een praktijk in Den Haag.

Na het klimmen bestel je daar gewoon in het Nederlands.

Geen excuses.

Wel een glimlach.

Tip voor vandaag.

Pak één zin uit een echte intake.

Zeg hem hardop met zou.

Zou je de pijn een cijfer geven?

Would you give the pain a number?

Zeg hem nog een keer, langzamer.

Eerst zou.

Dan je.

Dan de rest.

Schrijf de zin daarna op.

Check de en het.

De intake.

Het dossier.

De houding.

Het ongemak.

Je hoeft vanavond niet vloeiend te zijn.

Je moet één keer eerlijk oefenen.

Daarna mag je een plaat opzetten.

Je hebt het verdiend, ook als de eerste versie een beetje shit klonk.