Kurt's B2-spreken: durf te improviseren

Kurt, je zit in Londen, net klaar met een shift als fysiotherapeut, en je fietst naar huis.

Je hoofd is vol met Nederlands: je B2-examen, de marathon in oktober, de verhuizing naar Den Haag.

Maar er is één ding dat je elke keer tegenhoudt: het moment dat iemand je een onverwachte vraag stelt.

Verdomme, dan raak je even de weg kwijt, hè?

Je weet het woord niet, je zintuigen vallen stil.

Maar dat is precies waar we vandaag aan werken: improviseren in het Nederlands.

Stel je voor: je bent in een sollicitatiegesprek voor een baan als fysiotherapeut in Den Haag.

De interviewer vraagt: 'Wat zou je doen als een patiënt na een knieoperatie niet vooruitgaat?' Je hebt geen tijd om na te denken.

Je moet reageren.

En dat is klote, want je wilt perfect Nederlands spreken.

Maar perfectie is de vijand van vooruitgang.

Dus, wat doe je?

Je improviseert.

Laten we een paar zinnen oefenen.

Zeg: 'Als een patiënt niet vooruitgaat, dan pas ik het behandelplan aan.' Let op de woordvolgorde: 'als' + onderwerp + rest + persoonsvorm aan het einde in de bijzin, en in de hoofdzin begint het met 'dan' + persoonsvorm + rest.

Dit is een conditionele bijzin, Kurt.

Het is een krachtig hulpmiddel.

Nog een voorbeeld: 'Als ik zenuwachtig ben, dan adem ik diep in.' Zie je?

Hetzelfde patroon.

Nu, woorden die je kunt gebruiken in zulke situaties: 'de improvisatie' – dat is het spontaan handelen; 'de reactie' – hoe je reageert; 'de aanpassing' – het veranderen van iets; 'de uitdaging' – een moeilijke situatie; 'de zenuw' – de spanning in je lichaam; 'de oplossing' – het antwoord op een probleem; 'de fout' – ja, die mag je maken; en 'de durf' – de moed om door te gaan.

Dus Kurt, volgende week als je met een Nederlandse collega praat of een oefening doet voor je B2, daag jezelf uit.

Laat iemand je een onverwachte vraag stellen.

Bijvoorbeeld: 'Waarom wil je in Nederland werken?' Of: 'Wat is het beste advies dat je ooit kreeg?' En dan antwoord je zonder script.

Gebruik 'als... dan...' en wees niet bang om een fout te maken.

Het is beter om een imperfect antwoord te geven dan helemaal niets te zeggen.

Tot morgen, Kurt.

Blijf fietsen, blijf klimmen, en blijf Nederlands spreken.

Je bent op de goede weg.