Een lijst en een broodje

Mila werkt in een kleine winkel in Rotterdam.

Ze verkoopt papier, pennen en boeken.

Buiten regent het, maar binnen is het warm.

Haar jas hangt naast de deur.

Uit de keuken komt de geur van koffie.

Het is rustig in de winkel.

Mila legt rode pennen in een doos.

Haar collega Joost zit achter de computer.

Hij leest een artikel over de Quote 500.

Op die lijst staan vijfhonderd rijke mensen uit Nederland.

'Er staan weer nieuwe namen op de lijst,' zegt Joost.

Mila zet de doos op tafel.

'Wat voor werk doen die mensen?' vraagt ze.

Joost kijkt nog even naar het scherm.

'Eén man koopt en verkoopt geld op internet.' 'Hoe werkt zoiets?' vraagt Mila.

Joost haalt zijn schouders op.

'Ik begrijp het ook niet helemaal.

Over zijn leven staat hier bijna niets.' Mila gaat naast hem staan.

Ze leest een paar regels van het artikel.

Een ander maakt programma's voor computers.

Met zijn programma kunnen mensen sneller werken.

Ze schrijven een vraag en krijgen meteen een antwoord.

Zijn bedrijf krijgt veel geld voor zulke programma's.

'Onze computer geeft vooral fouten,' zegt Mila.

'Misschien moet hij eerst naar school.' Joost lacht en tikt op het scherm.

'Zullen we zo'n programma proberen?' vraagt hij.

Mila knikt en schuift een stoel naar de tafel.

Ze schrijft: 'Wat kan ik eten tijdens mijn pauze?' Even later verschijnt er een lijst met eten.

Bovenaan staat een broodje met kaas.

Daarna volgen soep, een appel en een ei.

'Onze computer kent jou goed,' zegt Joost.

Mila eet bijna elke middag een broodje kaas.

'Ja, maar hij hoeft mijn brood niet te smeren.' De bel boven de deur gaat.

Een vrouw zoekt een blauw schrift voor haar zoon.

Mila loopt met haar naar de juiste plank.

De vrouw kiest ook een pen.

Daarna rekent ze af en loopt naar buiten.

De regen valt nu hard tegen het raam.

Tijdens de pauze haalt Joost twee broodjes bij de bakker.

Mila zet twee koppen thee op tafel.

De kaas ruikt sterk en het brood is nog warm.

Joost kijkt weer naar de lijst op zijn telefoon.

'Wat doe jij met een miljoen euro?' vraagt hij.

Mila denkt even na en neemt een hap.

'Eerst koop ik een fiets zonder rare geluiden.' Haar fiets piept bij elke bocht.

'Daarna ga ik een maand naar Spanje.' Ze ziet de blauwe zee al voor zich.

'En jij?' vraagt ze aan Joost.

'Ik koop honderd broodjes kaas,' zegt hij.

Mila begint te lachen.

'Dan heb je nog heel veel geld over.' Joost kijkt naar zijn lege bord.

'Goed, dan neem ik er ook soep bij.' Buiten rijdt een tram met veel lawaai voorbij.

Mila pakt een vel papier en een groene pen.

Bovenaan schrijft ze: 'Mijn lijst voor deze maand.' Ze schrijft geen grote bedragen op.

Ze wil geld sparen voor haar fiets.

Ook wil ze zaterdag met de trein naar zee.

Een dag aan zee past wel in haar plan.

'Kom ik ook op jouw lijst?' vraagt Joost.

'Alleen als je zaterdag zelf je kaartje koopt.' Hij lacht en pakt zijn kop thee.

Mila vouwt het papier en stopt het in haar tas.

Haar plan is klein, maar ze heeft er zin in.

Ze hoort de bel en staat weer op.

Tot de volgende keer.