B1 Dutch - SS189 - Vacatures zonder salarisindicatie - Learn Dutch

Mijn vriend, Piet en ik, zaten aan een kleine tafel buiten een café op de hoek van de straat,

lurkend aan onze koffie, terwijl we de voorbijgangers in de gaten hielden.

We genoten van het moment en het gesprek ging van hot naar haar.

Tot dat Piet begon over zijn nieuwe baan en het adertje onder het gras.

Het is niet dat ik het werk niet leuk vind.

Begon Piet terwijl hij zijn koffie neerzetten.

Maar het bedrijf heeft me geen salarisindicatie gegeven.

Ze vroegen om mijn CV, motivatiebrief, bloedgroep en zij verleisde vanaf de kleuterklas.

Maar zelf kunnen ze niet transparent zijn over wat ik ga verdienen.

Het is als of ze de boel bedriegen.

Ik zat een beetje verbaas te kijken.

Ik had wel eens gehoord van bedrijven die de deden,

maar ik had nooit gedacht dat Piet er zelf mee te maken zou krijgen.

Dat is echt gierig van ze.

Merkte ik op.

Heb je ze gevraagd waarom ze je geen salarisindicatie hebben gegeven?

Piet halde zijn schouders op.

Ze zijden dat het bedrijfspolensie was, maar ik ben het zat.

Achteraf gezien had ik misschien niet moeten instemmen met de baan,

zonder eerst mijn salaris te weten.

Ik knikte.

Begreipend.

Misschien is het tijd om een beleid te vormen over dit soort zaken.

Hoe wel het extra werk is, kan het je toch helpen om te weten waar je aan toe bent.

Piet lachte bitter.

Ja, misschien moet ik dat wel doen.

Maar hoe lang gaat dit nog mogen met de nieuwe EU-regels?

Ik wist het antwoord niet op die vraag,

maar het zette me wel aan het denken.

Er was duidelijk een probleem met de manier waarop bedrijven met hun werknemers omgingen.

Misschien was het tijd dat er iets aan gedaan werd.

De maat is vol.

Zij Piet en slotten.

Fast beraden.

Ik ga dit aan de orde stellen bij de volgende vergadering.

Ik ga niet toestaan dat ze me zo behandelen.

Ik ga Piet een bemoedigend knikje.

Dat klinkt als een goed plan.

En wie weet, misschien ben je niet de enige die zich zo voelt.

Misschien kunnen jullie samen iets veranderen.

En zo eindigde onze middag op het terras.

Niet met gelag en grappen, maar met serieus gesprekken over werk en het leven.

Maar ondanks alles wisten we dat we ervoor elkaar waren.

En dat kan goed uit.

Want in deze gecompliceerde wereld is dat het enige waar je echt op kunt.

Vertrouwen.