Vreselijk nieuws in het café

EMMA: Wat een weer vandaag, hè?

LARS: Ja, echt Nederlands weer.

Veel regen en veel wind.

RICK: Zeker.

Ik ben helemaal nat.

Mijn jas is nog nat.

EMMA: Ga maar snel zitten, Rick.

Hier is het lekker warm.

RICK: Dank je.

Doen jullie nog een drankje?

EMMA: Ja, lekker.

Ik neem een witte wijn.

LARS: Voor mij een biertje, graag.

RICK: Twee bier en een wijn voor ons.

EMMA: Dank je, Rick.

Proost alvast op het weekend.

LARS: Proost.

Dus, hoe was jouw week, Rick?

Was het druk op je werk?

RICK: Wel goed, maar ik las gisteren iets ergs.

EMMA: Oh nee.

Wat dan?

Slecht nieuws?

RICK: Ja, iets in de krant.

Over pleegvaders.

LARS: Pleegvaders?

Wat is er gebeurd?

Bedoel je mannen die voor andere kinderen zorgen?

RICK: Ja, precies.

Mannen die voor kinderen zorgen, omdat de ouders dat niet kunnen.

Twee vaders zijn verdacht.

EMMA: Verdacht?

Waarvan dan?

Van een misdaad?

RICK: Ja.

Van hele slechte dingen met kinderen.

Ze hebben de kinderen pijn gedaan.

LARS: Meen je dat?

Dat is vreselijk.

EMMA: Ja, echt afschuwelijk.

Arme kinderen.

RICK: Precies.

Ze hadden een veilig huis nodig.

Een veilige plek om te wonen.

LARS: En dan gebeurt dit.

Ik snap dat niet.

Hoe kun je niet veilig zijn in een huis?

EMMA: Ik ook niet.

Hoe kan een mens zoiets doen?

Je moet kinderen juist helpen.

RICK: Het Openbaar Ministerie eist vier jaar cel.

Vier jaar in de gevangenis.

LARS: Vier jaar?

Dat is toch heel kort?

EMMA: Ja, dat vind ik ook.

Veel te kort voor zoiets ergs.

RICK: Ik ben het met je eens.

Het is bizar.

Vier jaar is niks.

LARS: Die kinderen hebben een trauma.

Een trauma gaat niet weg in vier jaar.

EMMA: Precies.

Ze hebben een trauma voor de rest van hun leven.

Ze vergeten dit nooit.

RICK: En die vaders?

Vier jaar en dan is het klaar.

Dan zijn ze weer vrij.

LARS: Het systeem is soms raar.

De straffen zijn vaak te laag in Nederland.

EMMA: Je geeft die mensen je vertrouwen.

Je denkt dat de kinderen daar goed zijn.

RICK: Ja, je denkt: zij zorgen goed voor kinderen.

Ze hebben een groot hart.

LARS: Maar dat was dus niet zo.

Het vertrouwen was een leugen.

EMMA: Nee, helemaal niet.

Het is een nachtmerrie voor die kinderen.

RICK: Ik werk met kinderen, zoals jullie weten.

Ik geef les op een school.

Dit raakt mij echt.

LARS: Dat snap ik, Rick.

Het is ook jouw werkveld.

Jij ziet elke dag kinderen.

EMMA: Je wilt kinderen beschermen.

Je wilt dat ze blij en veilig zijn.

RICK: Altijd.

Dat is het allerbelangrijkste.

Elk kind moet zich veilig voelen.

LARS: En wat gebeurt er nu met die kinderen?

Hebben ze nu een nieuw huis?

RICK: Dat stond niet in het artikel.

Ik weet het niet.

EMMA: Ik hoop dat ze nu veilig zijn.

Bij een goede familie.

RICK: Ja, ik hoop het ook.

Ze hebben hulp nodig.

Goede dokters.

LARS: Zeker.

Professionele hulp.

Om te praten over het trauma.

EMMA: En veel liefde en geduld.

Liefde is nu heel belangrijk.

RICK: Precies.

Het vertrouwen is weg.

Ze vertrouwen volwassenen niet meer.

LARS: Dat komt misschien nooit meer helemaal goed.

EMMA: Nee, dat denk ik ook niet.

Zo verdrietig.

Ik word er verdrietig van.

RICK: Laten we over iets anders praten.

Dit is een heel zwaar onderwerp voor de vrijdagmiddag.

LARS: Ja, goed idee.

Dit is te deprimerend.

Ik wil niet meer aan die pleegvaders denken.

EMMA: Eens.

Proost op... betere mensen.

Mensen die wel goed doen.

LARS: Proost.

Op een betere wereld.

Zonder dit soort nieuws.

RICK: Proost, vrienden.

Gelukkig zijn wij er voor elkaar.

Dat is ook veel waard.

EMMA: Zeker.

Zullen we wat eten bestellen?

Nog een bitterbal?

LARS: Ja, graag!

Ik heb honger.

Ik heb vanmiddag niet geluncht.

RICK: Haha, jij hebt altijd honger, Lars.

Vorige week at je ook al twee borden patat.

LARS: Eten lost veel problemen op.

En bitterballen zijn gewoon heel lekker.

EMMA: Nou, dit probleem niet, hoor.

LARS: Nee, oké.

Maar het helpt voor de sfeer.

Het maakt ons weer een beetje blij.

RICK: Daar heb je een punt.

Ober, de bitterballen graag!

En met een beetje mosterd, alstublieft.

EMMA: Pas op dat je je mond niet brandt, Lars.

Ze zijn altijd heel heet.

LARS: Komt goed, Emma.

Ik blaas wel eerst.

RICK: Gezellig, jongens.

Fijn weekend.

Tot de volgende.

Alle transcripten en meer Nederlandse verhalen op Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.