Vogels flappen en fappen

Op een mooie ochtend zit ik, Rick, in mijn tuin in Den Haag.

De zon schijnt, de lucht is blauw.

Ik drink een kopje koffie en kijk naar de bomen.

De koffie is warm en ruikt lekker.

Opeens hoor ik een raar geluid.

Het komt uit de grote eikenboom naast mijn huis.

Ik kijk omhoog en zie twee vogels.

Ze zitten op een tak en maken veel lawaai.

Het geluid is luid en vreemd.

Ik denk: "Wat doen die vogels?" Ze flappen met hun vleugels, maar niet normaal.

Ze flappen heel snel en dan weer langzaam.

Het lijkt wel een dans.

Ik kijk beter en zie dat ze ook rare bewegingen maken met hun kop.

Hun kop gaat op en neer, en hun ogen kijken naar mij.

Een buurman, meneer Jansen, loopt langs en roept: "Hé Rick, zie je dat?

Die vogels flappen en fappen!" Ik lach en zeg: "Ja, ik zie het.

Wat gek!" Meneer Jansen staat stil en kijkt ook.

Hij zet zijn fiets tegen de muur en komt dichterbij.

De vogels gaan door met hun show.

Ze flappen met hun vleugels, dan stoppen ze, dan flappen ze weer.

Ze maken ook een vreemd geluid: "Fap-fap-fap-fap!" Het klinkt als een kleine trommel.

Het geluid vult de tuin en ik voel de trilling in mijn borst.

Mijn koffie wordt koud, maar ik kan niet wegkijken.

De vogels zijn zo grappig.

Een van de vogels, een grote kraai, vliegt naar een andere tak.

De tweede vogel, een kleine merel, volgt hem.

Ze gaan naast elkaar zitten en flappen heel snel met hun vleugels.

Het lijkt wel een wedstrijd.

De kraai is zwart, de merel is bruin.

Hun vleugels maken een zacht geluid in de lucht.

Meneer Jansen zegt: "Ik heb dit nog nooit gezien.

Wat doen ze precies?" Ik denk na en zeg: "Misschien zijn ze aan het spelen.

Of misschien zoeken ze een partner." Meneer Jansen lacht: "Of ze zijn gewoon gek!" We lachen samen en kijken weer naar de boom.

Na een paar minuten stopt de merel.

Hij kijkt naar de kraai en flapt nog een keer.

De kraai doet hetzelfde.

Dan vliegen ze allebei weg, de lucht in.

Ik kijk ze na tot ze klein zijn.

De lucht is blauw en stil.

Meneer Jansen zegt: "Nou, dat was een leuke show.

Bedankt, vogels!" Hij loopt verder en pakt zijn fiets.

Ik ga weer zitten en neem een slok koffie.

De koffie is koud, maar ik lach nog steeds.

Ik denk: "Vogels flappen en fappen, wie had dat gedacht?" Ik voel me blij en een beetje verbaasd.

De natuur zit vol verrassingen.

Ik kijk naar de eikenboom en de tak waar de vogels zaten.

Alles is weer rustig.

Die dag denk ik vaak aan de vogels.

In de middag, als ik boodschappen doe, zie ik andere vogels.

Maar ze doen niets speciaals.

Alleen die twee waren zo grappig.

Ik vertel het verhaal aan mijn vriendin Anouk.

Zij lacht en zegt: "Misschien waren ze aan het oefenen voor een vogelwedstrijd!" We lachen samen en drinken thee in de keuken.

De thee is warm en zoet.

Ik vind het leuk om zulke momenten te delen.

Het leven is mooi, ook met rare vogels.

En de volgende ochtend ga ik weer in de tuin zitten.

Ik hoop dat de vogels terugkomen.

Maar ze zijn er niet.

Misschien zijn ze naar een andere tuin gegaan.

Dat is ook goed.

Ik drink mijn koffie en geniet van de rust.

De zon schijnt, en ik denk aan de grappige vogels.

Het was een bijzondere ochtend.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.