Statiegeld op het terras besproken

Gisteren was het een mooie avond.

De zonsgene en het was warm.

Mijn vriend Thomas beelde mij op.

Hey, wil je vanavond op het terras zitten?

Vroeg.

Hij?

Ja, natuurlijk, zei ik.

Ik hield van terrasse.

Buiten zitten met een drankje was altijd gezellig.

We gingen naar een café in het centrum.

Het terras was groot en er waren veel mensen.

We vonden een tafel bij het raam.

De ober kwam snel naar ons toe.

Wat willen jullie drinken?

Vroeg hij.

Thomas bestelde een biertje en ik bestelde een vlesje water.

Simpel en lekker.

Na een paar minuten bracht de ober onze drankjes.

Hij gaf ons ook de rekening.

Dat was normaal in Nederland.

Je betaalt soms direct.

Ik kijk naar de rekening en zag iets vreemd.

Er stond?

Statiegeld.

Zoolord 25 per vlesje.

Statiegeld?

Zij ik hart op.

Wat is dat?

Thomas lachten.

Statiegeld is geld dat je betaalt voor de vles.

Normaal krijg je in het terug als je de lege vles in levert bij de supermarkt bijvoorbeeld.

Ik begreep het.

In de supermarkt had ik dit al gezien.

Er was een machine waar je lege vlesen in kon stoppen.

Dan krijg je geld terug.

Maar dit was een terras.

Geen supermarkt.

Maar wij zitten hier buiten.

Zij ik.

Hoe geven wij de vlesen terug?

Thomas houdde zijn schouders op.

Dat is het probleem.

Hier op het terras krijg je het statiegeld niet terug.

Je geeft de vles aan de ober.

Maar het geld blijft bij het café.

Dat vond ik niet eerlijk.

Ik betaalde nurew warm 25 statiegeld voor mijn vlesje water.

Maar ik gaf de lege vles gewoon aan de ober.

Toch kreeg ik mijn geld niet terug.

Het café hield het geld.

Is dit normaal?

Vroeg ik aan Thomas.

Het gebeurt steeds vaker.

Zij hij.

Veel mensen zijn boos daarover.

Op internet praten veel Nederlanders erover.

Ik dronk mijn water op en gaf de vles aan de ober.

Krijg ik mijn statiegeld terug?

Vroeg ik vriendelijk.

De ober schudde zijn hoofd.

Nee, sorry, dat doen wij hier niet.

Ik zuchte.

Het was maar nullerow tinnig, maar het voelde niet goed.

Thomas en ik praten nog lang over dit onderwerp.

Want eerlijk is eerlijk toch.

Aan het einde van de avond betaalde we de rekening.

De avond was gezellig geweest, maar dat kleine beetje statiegeld bleef in mijn hoofd zitten.