De Stille Kamer aan het Eind van de Gang

Goeiemorgen, meneer Bakker, ik kom even langs voor de controle, mag ik binnenkomen?

Goedemorgen, mevrouw. Ja, kom verder. Het is hier niet opgeruimd, hoor.

Ik heb niet zoveel energie de laatste tijd.

Dat geeft niet. Ik kom niet voor de netheid. Hoe gaat het met u?

Ach, het gaat wel. De dagen zijn lang, maar ja, dat is altijd zo, hè.

Je raakt eraan gewend.

U woont hier nu hoeveel jaar alleen?

Twee jaar, sinds Riet is overleden.

Twee jaar en drie maanden, om precies te zijn.

Ik tel nog steeds, geloof ik.

Dat is ook niet gek, u was lang samen.

48 jaar, kun je dat voorstellen?

Bijna een halve eeuw.

En nu, nu is het hier zo stil.

Ik kan me voorstellen dat het moeilijk is.

Heeft u nog contact met mensen?

Buren, familie?

Mijn dochter belt elke zondag.

Ze woont in utrecht, dus ze komt niet zo vaak langs.

En de buren, die groeten wel, maar ja, iedereen heeft het druk.

En vrienden, gaat u nog wel eens ergens naartoe?

Vroeger gingen we naar de kaartclub, Riet en ik.

Maar ja, zonder haar, ik weet niet.

Ik voel me daar een beetje verloren, zal ik maar zeggen.

Dat snap ik, maar u bent er toch nog?

U mag er ook alleen naartoe gaan.

Ja, maar dan zit ik daar tussen allemaal mensen die elkaar kennen.

Dan ben ik toch alleen, ook al ben ik niet alleen.

Ja, dat begrijp ik heel goed.

Eenzaamheid gaat niet altijd over alleen zijn.

Soms voel je je eenzamer in een groep, dan thuis.

Precies, dat is het.

U begrijpt het tenminste.

Mag ik even uw bloeddruk meten?

En daarna wil ik nog iets met u bespreken.

Ga uw gang, maar ik waarschuw u.

Ik heb het niet zo op dokters en verpleegsters.

Dat hoor ik vaker.

Maar ik bijt niet, hoor.

Belooft u dat ik het niet doe?

U heeft humor.

Dat waardeer ik.

Riet had dat ook altijd.

Ze kon me altijd aan het lachen maken.

Zelfs als ik chagrijnig was.

Uw bloeddruk is iets aan de hoge kant.

Hoe is het met eten en drinken?

Oh, ik eet wel wat.

Brood, soep, soms een eitje.

Ik kook niet meer zo graag voor mezelf.

Het is zo veel moeite voor één persoon.

Ik zou het toch in de gaten houden.

U moet echt beter eten.

Anders wordt u nog ziek.

En drinken is ook belangrijk.

Ja, ja.

U klinkt precies als mijn dochter.

Die zegt ook altijd dat ik beter moet zorgen voor mezelf.

Omdat we om u geven, meneer Bakker.

Dat is niet om u te pesten.

Ik weet het.

Even tussendoor.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering.

Of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode

voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Ik weet het.

Maar het is moeilijk om alleen te zijn.

Alles is anders.

Ik wil u iets vragen.

Er is een koffieochtend bij het buurthuis.

Elke dinsdag.

Er komen mensen van uw leeftijd.

Misschien iets voor u?

Koffieochtend.

Met allemaal vreemden?

Nee.

Dat is niks voor mij.

Het zijn geen vreemden als u er eenmaal bent.

Iedereen zit daar in het begin alleen, denk ik.

U bedoelt het goed.

Maar ik hoef geen medelijden.

Ik red me wel.

Dit is geen medelijden.

Dit is een uitnodiging.

Er is een verschil.

Ik zal erover nadenken.

Maar beloof me één ding.

Niet tegen mijn dochter zeggen dat ik eenzaam ben.

Ze maakt zich al zo veel zorgen.

Dat kan ik niet beloven.

Als ik me zorgen maak, moet ik dat delen met de huisarts.

En soms ook met familie.

Dan vertel ik u niets meer.

Dan houd ik mijn mond.

Dat mag u doen.

Maar dan kan ik u niet helpen.

En ik wil u helpen.

Ik zie een man die zijn vrouw kwijt is

en die de deur niet meer uitgaat.

Dat is geen leven, meneer Bakker.

Dat is mijn leven.

Dat bepaal ik zelf.

Dat klopt.

U bepaalt.

Maar u hoeft het niet alleen te doen.

Dat is het enige wat ik zeg.

U bent nogal direct, hè.

Soms.

Soms moet dat.

Ik meen het.

U moet iets doen aan dat alleen zijn.

Niet voor mij, maar voor u zelf.

En wat stelt u dan voor?

Dat ik naar die koffie ochtend van u ga?

Dat is een begin.

Of de kaartclub weer oppakken.

Of wandelen met de buurman?

Er zijn opties.

De buurman wandelt elke ochtend met zijn hond.

Hij heeft me wel eens gevraagd of ik meeging.

En waarom bent u niet meegegaan?

Ik weet het niet.

Trots, denk ik.

Ik wilde niet dat mensen medelijden met me hadden.

Een wandeling is geen medelijden.

Dat is gezelschap.

Soms is dat hetzelfde als vriendschap.

U heeft overal een antwoord op, hè.

Ik doe mijn best.

Ik kom volgende week weer.

Dan wil ik horen of u met die buurman heeft gewandeld.

Ik beloof niet.

Dat vraag ik ook niet.

Ik vraag alleen dat u erover nadenkt.

En dat u beter eet.

Afgesproken?

Afgesproken.

En bedankt, mevrouw.

U bent anders dan de anderen.

Anders?

Hoe dan?

U luistert echt.

De meesten doen alsof.

U niet.

Dank u, meneer Bakker.

Dat is een groot compliment.

Ik zie u volgende week.

Tot volgende week.

Doe de deur maar zachtjes dicht, als u wilt.

Ik ga even zitten.

Doe ik.

Tot ziens, meneer Bakker.

En denk er aan.

U hoeft het niet alleen te doen.

Ja, ja.

Tot ziens.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlands, zelfs als je het nog niet durft.

Tot de volgende keer.