Beving bij Eleveld (Noa in taalklas)

een taalschool in Assen. Het was nog vroeg. En in de gang hoorde je alleen zachte stappen

en het piepen van een deur. Noah had een schrift met ruitjes voor zich en een blauwe pen

die altijd een beetje lekte. Ze oefende zinnen met omdat. En maar en ze wilde het goed

doen. Dit is het, dacht ze. Want vandaag moest ze hardop lezen en dat vond ze spannend.

Op tafel stond ook een beker karnemelk uit zo'n kartonnen pakje. De docent, meneer Sadiq,

legde de kaartjes neer met woorden erop. Noah keek naar de klok en telde in haar hoofd

nog drie minuten dan begint de oefening. Joh, en toen gebeurde er iets geks. Eerst dacht

Noah dat iemand met een stoel schoof. Haar pen rolde een stukje heel langzaam. Alsof hij zelf wandelde,

toen trilde de tafel kort niet lang maar duidelijk. De kaartjes bewogen en de karnemelk

maakte een klein golfje in de beker. Voelde jij dat? Fluisterde Noah. Een klasgenoot Samira

keek met grote ogen. Ja, ik dacht dat ik duizelig was. Meneer Sadiq bleef even stil alsof hij luisterde

naar de vloer. Toen zei hij. Oké, iedereen blijven zitten. Het is zo voorbij. In de gang klonk een

metalen rammel en iemand riep. Mijn sleutelbos daarna werd het weer stil maar in het lokaal lachte

iemand zenuwachtig. Noah ook een beetje. Ze schaamde zich maar het kwam er gewoon uit. Een paar

minuten later ging de deur open en de conciërge stak zijn hoofd naar binnen. Het was een beving,

zei hij. Net op de radio bij Eleveld. 3,0. Deze was goed te voelen, zeggen ze. Eleveld? Waar is dat?

Vroeg Noah. In Drenthe, zei Samira. Niet superver, maar toch? Noah keek naar haar schrift. Het voelde

ineens vreemd. Je zit gewoon te lezen en dan doet de grond ineens mee. Meneer Sadiq probeerde luchtig te

doen. Nou, zelfs de aarde wil Nederlands oefenen, zei hij. Lekker bezig aarde. Iedereen moest lachen en dat

hielp. Later in de pauze liep Noah naar de hal. Een automaat met soep stond daar en het lampje knipperde

alsof hij ook geschrokken was. Noah kocht tomatensoep en hield de beker stevig vast,

want ze vertrouwde de vloer nog niet helemaal. Ze zag dat er verder niets kapot was, alleen een

poster die scheef hing. Toen ze weer terugging naar het lokaal, besloot ze iets. Ze zou vandaag extra

hard lezen, niet omdat ze moest, maar omdat het kon. En als de grond weer trilt, dacht ze, dan adem ik

gewoon rustig en ga ik door. Dat was een fijn idee. Nou, het volledige transcript is gratis te lezen

op Dutchfluency.com. De Tuliptrainer heeft het klaar staan als je interactief wil oefenen. Tot morgen.