Een Stille Dag op Kantoor

Het is dinsdagochtend.

Ik ben Rick en ik woon in Den Haag.

Vandaag ga ik naar mijn werk bij Rijkswaterstaat.

Ik werk in een groot kantoor met veel computers.

Mijn collega's zijn aardig en we drinken samen koffie.

De koffie ruikt altijd lekker, naar vers gezette koffie.

Het kantoor is licht en stil, met grijze bureaus en groene planten.

De planten staan naast de ramen en maken het kantoor vrolijk.

Om half negen ga ik achter mijn computer zitten.

Ik wil e-mails lezen, maar het scherm blijft zwart.

Ik druk op de knop, maar er gebeurt niets.

'Hé, wat is er aan de hand?' vraag ik aan mijn collega, Tim.

Hij kijkt ook naar een zwart scherm.

'Ik weet het niet, Rick.

Mijn computer doet ook niets.' Tim schudt zijn hoofd.

Zijn gezicht ziet er verbaasd uit.

Ik druk nog een keer op de knop, maar het scherm blijft zwart.

Geen geluid, geen licht.

Ik voel een beetje zenuwen in mijn buik.

Al snel horen we dat er een landelijke storing is.

Alle systemen van Rijkswaterstaat zijn plat.

Geen e-mails, geen verkeersinformatie, niets.

De brug bij Rotterdam gaat niet open.

De verkeerslichten op de snelweg werken niet.

Het is een grote chaos.

Ik hoor collega's praten.

'Wat nu?' zegt iemand.

'Geen idee,' antwoordt een ander.

Het is stil in het kantoor, alleen het geluid van stemmen.

Het is een vreemd geluid, zacht en onrustig.

Mijn baas, mevrouw De Wit, komt binnen.

Ze ziet er een beetje gestrest uit.

Ze heeft een map in haar hand.

'Rick, Tim, jullie kunnen even niets doen.

Ga maar een wandeling maken of lees een boek.' Ik lach.

'Een boek?

Op kantoor?' Dat is vreemd, maar ik doe het graag.

Ik denk aan thuis, waar ik soms een boek lees.

Het is rustig en ik hou van lezen.

Thuis lees ik vaak in de avond, met een kop thee.

Ik loop naar de kantine.

De kantine ruikt naar koffie en brood.

Het is een warme geur.

Daar zitten al veel collega's.

Ze praten en drinken koffie.

Het is rustig en gezellig.

Normaal werken we hard, maar nu hebben we tijd voor een praatje.

Mijn collega, Sanne, vertelt een grap.

'De computers zijn stil, maar wij niet!' Iedereen lacht.

Ik drink ook een kop koffie.

Het is warm en smaakt goed.

Ik praat met Sanne over haar vakantie.

Ze vertelt over het strand en de zon.

Het is een leuk gesprek.

Ik hoor het geluid van kopjes en stemmen, een zacht en vriendelijk geluid.

Na een uur horen we goed nieuws.

De systemen komen weer op gang.

Tim roept: 'Yes, we kunnen weer werken!' Maar ik voel me een beetje verdrietig.

Het was leuk om even niets te doen.

De dag is anders dan normaal, maar ik vind het niet erg.

Ik denk aan de stilte en de gezelligheid.

Het was een fijne onderbreking.

Ik denk aan het gesprek met Sanne en de geur van koffie.

Om vier uur gaan we naar huis.

De storing is voorbij, maar ik denk er nog aan.

Het was een stille dag op kantoor, maar wel een fijne dag.

Soms is het goed om even stil te staan.

Ik loop naar de deur en groet mijn collega's.

'Tot morgen,' zeg ik.

Ze zwaaien.

De lucht buiten is blauw en de zon schijnt.

Het is een mooie avond.

Ik voel de warme zon op mijn gezicht.

Het was een bijzondere dag, anders dan anders.

Ik denk aan de chaos en de rust, en ik glimlach.

Tot de volgende keer.