De Boren op Zondagochtend

It's Sunday morning in a typical Dutch residential street.

Sofie, a young teacher, is trying to enjoy a quiet morning with her coffee and book when her upstairs neighbor starts drilling at full volume.

When she confronts him, she discovers there's more to the story than just noisy renovations.

Sofie: (zuchtend) Wat is dat nou weer?

Het is negen uur op zondagochtend!

Sofie: Oké, rustig blijven.

Misschien stopt het zo meteen wel.

Sofie: Nee, het stopt niet.

Dit is belachelijk.

Sofie: (opent haar voordeur) Ik ga even kijken.

Tim: Hoi!

Sorry, heb ik je wakker gemaakt?

Sofie: Nee, wakker was ik al.

Maar een beetje rust op zondagochtend zou fijn zijn.

Tim: Ja, ik snap het.

Het spijt me echt.

Maar ik moet dit nu afmaken.

Sofie: Moet?

Op zondag?

De meeste mensen zijn hier aan het uitslapen.

Tim: Luister, ik wil dit ook liever niet doen.

Maar mijn vriendin komt vanavond thuis van haar reis en ik wil het kastje nog even ophangen.

Sofie: Een kastje?

Het klinkt alsof je een hele muur aan het slopen bent.

Tim: (lachend) Nee, geen muur.

Gewoon een zwevend kastje in de badkamer.

Maar de tegels zijn van beton of zo.

Sofie: Nou, het klinkt alsof er een leger aan het boren is.

Kun je niet even wachten tot vanmiddag?

Tim: Vanmiddag heb ik een familiedag.

En morgen begint mijn werkweek weer.

Dus het is nu of nooit.

Sofie: Ik snap dat je haast hebt, maar we hebben hier ook andere buren.

De familie Jansen op nummer 3 heeft een baby.

Tim: Oh, dat wist ik niet.

Is die baby dan nu wakker?

Sofie: Nou, met dit lawaai waarschijnlijk wel.

En die arme ouders hebben al zo weinig slaap.

Tim: Ja, dat is waar.

Sorry, ik had daar niet over nagedacht.

Sofie: Kijk, ik wil niet moeilijk doen.

Maar er zijn gewoon regels over geluidsoverlast.

Tim: Regels?

Op zondag mag je toch gewoon klussen?

Sofie: Officieel mag er tussen negen en vijf uur geboord worden.

Dus je bent niet illegaal bezig, maar het is wel asociaal.

Tim: Asociaal?

Dat is wel een groot woord.

Sofie: Vind je?

Als jij de hele nacht zou feesten, zou je dat dan ook asociaal vinden?

Tim: Ja, maar dit is een kastje.

Het duurt hooguit een uur.

Sofie: Dat zei je tien minuten geleden ook al.

Tim: (zucht) Oké, oké.

Ik zal proberen het snel af te ronden.

Maximaal nog een half uur.

Sofie: Een half uur?

Kun je niet gewoon stoppen en het morgen afmaken?

Tim: Morgen heb ik een belangrijke presentatie op werk.

Ik moet vanavond nog iets voorbereiden.

Sofie: En je vriendin komt vandaag thuis.

Je hebt dus echt geen rustig moment.

Tim: Precies!

Dus begrijp je nu waarom ik dit nu doe?

Sofie: Ik begrijp het wel, maar dat maakt het niet minder irritant.

Tim: Weet je wat?

Ik koop een taart voor je.

Als compensatie.

Sofie: Een taart?

Daar koop ik mijn rust niet mee terug.

Tim: Appeltaart van de bakker op de hoek.

Die is echt heerlijk.

Sofie: (licht glimlachend) Dat is wel verleidelijk.

Maar nog steeds geen oplossing voor het lawaai.

Tim: Ik heb een idee.

Je gaat nu lekker een wandeling maken in het park.

Over een half uur is het klaar en staat de koffie klaar.

Sofie: De koffie?

Bij jou?

Tim: Ja, dan kun je even kennismaken met de nieuwe buurman.

En de taart.

Sofie: Je bent wel heel overtuigend bezig.

Tim: Ik doe mijn best.

Dus, deal?

Sofie: Even denken.

Een wandeling, geen lawaai, koffie en taart.

Dat klinkt eigenlijk best goed.

Tim: Zie je wel?

Het is een win-winsituatie.

Sofie: En de andere buren dan?

Die baby?

Tim: Die breng ik ook een taart.

Twee taarten dus.

Sofie: (lachend) Je gaat failliet met al die taarten.

Tim: Het is maar geld.

Een goede buur is meer waard.

Sofie: Dat is waar.

Oké, deal.

Ik ga mijn jas pakken.

Tim: Mooi!

En sorry nogmaals voor het lawaai.

Sofie: Het is goed.

Maar dit was wel een dure les.

Tim: Zeker weten.

Volgende keer vraag ik eerst even of het uitkomt.

Sofie: Dat zou heel fijn zijn.

En anders kom je gewoon even langs.

Tim: Afgesproken.

Nou, veel plezier met wandelen!

Sofie: Bedankt.

En succes met je kastje.

Tim: Dat komt wel goed.

Met een beetje geluk is het over twintig minuten klaar.

Sofie: Ik hou je aan die twintig minuten.

Tim: Deal.

En daarna koffie met appeltaart!

Sofie: Ik kijk ernaar uit.

Tot straks!

Tim: Tot straks!

En nogmaals sorry!

Sofie: (terwijl ze wegloopt) Ik vergeef het je.

Maar alleen vanwege de taart.