De boom die het weer veranderde

Het was een zonnige ochtend in een klein dorpje.

Meneer De Vries, een oude man met een grijze jas, liep naar zijn tuin.

Hij keek naar de lucht.

De lucht was blauw.

Geen wolkje te zien.

De zon scheen warm op zijn gezicht.

Hij voelde de warmte op zijn wangen.

'Wat een mooie dag,' zei hij tegen zijn buurvrouw, mevrouw De Wit.

Mevrouw De Wit knikte.

Ze had een rode sjaal om.

'Ja, perfect voor een wandeling,' zei ze.

De geur van gras en bloemen hing in de lucht.

Meneer De Vries ademde diep in.

Hij vond het heerlijk.

Meneer De Vries pakte zijn telefoon.

Hij opende de weerapp.

De app zei: 'Regen.

Veel regen.

Neem een paraplu.' Meneer De Vries fronste.

'Dat is raar,' dacht hij.

'Het is toch zonnig?' Hij keek nog een keer naar de lucht.

Nog steeds blauw.

Geen wolkje.

'Misschien komt de regen later,' zei hij.

Hij stopte de telefoon in zijn zak.

De app voelde vreemd aan.

Hij liep naar de bushalte.

Onderweg zag hij een grote boom.

De boom was oud en had dikke takken.

De schors was bruin en ruw.

Meneer De Vries bleef staan.

Hij voelde een koele wind.

De wind rook naar bladeren en aarde.

'Mooi, die boom,' zei hij zacht.

Hij raakte de stam aan.

De boom voelde stevig aan.

Hij dacht aan zijn jeugd.

Vroeger klom hij vaak in bomen.

Dat was leuk.

Bij de bushalte wachtte een jonge vrouw.

Ze heette Sanne.

Sanne keek ook naar haar telefoon.

'Wat zegt jouw weerapp?' vroeg Meneer De Vries.

Sanne lachte.

'Hij zegt storm!

Maar ik zie alleen zon.' Meneer De Vries schudde zijn hoofd.

'Mijn app zegt ook iets raars.

Regen.' Sanne keek naar de lucht.

'Het is zo raar,' zei ze.

'De app zegt iets anders dan wat ik zie.' Ze stapten in de bus.

De bus reed door het dorp.

Buiten was het nog steeds zonnig.

Maar de ramen van de bus waren een beetje nat.

'Is dat regen?' vroeg Sanne.

'Nee, het is dauw,' zei de buschauffeur.

'De bomen geven water af.' Meneer De Vries keek naar de druppels op het raam.

Ze glinsterden in het licht.

'Dauw van bomen?' dacht hij.

'Dat is interessant.' Meneer De Vries dacht na.

'Bomen?

Water?' Hij keek naar buiten.

Er stonden veel bomen langs de weg.

Ze waren groot en groen.

De bladeren schitterden in de zon.

'Misschien,' zei hij langzaam, 'geven de bomen zo veel water af dat de weerapp denkt dat het regent.' Sanne lachte hard.

'Een boom die het weer verandert?

Dat is gek!' Maar Meneer De Vries vond het niet gek.

'De app is de kluts kwijt door die rij bomen,' zei hij.

'De app meet vocht.

De bomen maken vocht.

Dus denkt de app: regen!' De bus stopte.

Meneer De Vries stapte uit.

Hij liep naar het park.

Daar stonden nog meer bomen.

Ze stonden dicht bij elkaar.

Hij voelde druppels op zijn hoofd.

'Is dit regen?' vroeg hij zich af.

Hij keek omhoog.

Een vogel schudde zijn veren.

Druppels vielen naar beneden.

Meneer De Vries lachte.

'Nee, geen regen.

Een vogel!' De vogel vloog weg.

De druppels waren koud op zijn hoofd.

Hij ging op een bankje zitten.

De zon scheen warm.

De bomen fluisterden in de wind.

De bladeren maakten een zacht geluid.

Meneer De Vries voelde zich blij.

'De natuur is sterker dan de app,' dacht hij.

'De app zegt regen, maar ik zie zon.

De bomen maken hun eigen weer.' Hij keek naar de bomen.

Ze waren mooi en rustig.

Thuis vertelde hij het verhaal aan zijn vrouw.

'De app is de kluts kwijt door die rij bomen,' zei hij.

Zijn vrouw lachte.

'Dus we kunnen de app niet vertrouwen?' 'Nee,' zei Meneer De Vries.

'Alleen de bomen en de zon.' Hij voelde zich tevreden.

Soms is het beter om naar buiten te kijken dan naar een scherm.

De bomen weten het beste wat het weer is.

Meneer De Vries dacht: 'De app is handig, maar de natuur is beter.

Ik kijk liever naar de lucht en de bomen.

Zij vertellen de waarheid.' Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.