B1 Dutch - SS392 - Haven van Scheveningen (Lars & krantenkop) - Learn Dutch

Nou, Lars stond bij de rand van de haven van schefeningen met zijn handen, om een kartonnen beker muntee geklemmt.

Naast hem klotsten het water tegen een rijtouwen en stootkussens.

En boven hem krijs de meeuwen als of ze ook iets de melden hadden.

Hij had net een haarring bij de kraam gehaald.

Uitjes erbij, zoals het hoort, en hij voelde zich even helemaal te vreden, al bleef er iets in zijn hoofd hangen.

Op een bankje lag een stapelkranten van iemand die ze had laten liggen.

Lars pakte er één op en begon de krant te lezen, meer uitgewoten dan uit interesse.

Brand in Raffinaderij, Australie, brandstofproblemen, Montpel de Hij, het woord, brandstof, bleef aan zijn tongplakken als of het zout was.

Vandaag moest hij namelijk nog naar het binnenhof om een sleutel af te geven voor een kleine noodkast bij een gebouw.

Niet spannend dacht hij, maar toch, zonder brandstof draait geen noodachtgegaat.

En als dat ding niet draait, dan heb je gedoe.

Jo, en toen kwam er een man naast hem staan met een fel oranje pet en een grote tas vol hangelspullen.

Jij leest nog echt papier? Vroeg hij terwijl hij naar de krant knikten.

Ja, zij Lars. Ik vind dat lekker. Dan voelt het nieuws zwaarder of zo, de man snof.

Zwaarder? Dat nieuws is als zwaar genoeg maat. In Australië staat een Raffinaderij in de fik.

Dat verergerde problemen daar. Ze zijn al krap met brandstof. Lars kijk op.

Maar dat is ver weg. Wat merkt je hier dan? De man tikt op zijn tas.

Alles hangt aan alles, schepen, vliegtuigen, noodvoorraad.

Als een schakel knapt, gaat de rest piepen, zoals zo vaak.

Zo, als of dat nog niet genoeg was, kwam er een jonge vrouw aanlopen met een rugzak vol betjes.

Zo horde hij het laatste stukje en zij in het Engels.

Australië? Yes, mijn brother zend me een message. Ze stopten over op een prima Nederlandse.

Ik heet Tessa, ik kom uit Perth. Mijn broer werkt bij zo'n opslagplaats.

Hij zei dat mensen daar al in de rij staan. Lars voelde zijn nekstrak worden.

In de rij staan, waarvoor, voor brandstof, zij Tessa niet voor hun vakantie, zeg maar.

Ze lachten kort, maar haar ogen bleven serieus. De man met de oranje pet, hij heette Henk,

bleek, halde zijn telefoon te voorschijn. NOS heeft het net ook.

Kijk, Lars boog mee. Beelden van roek, syrenes, een vuur zee, hij slikten.

Hoe wel hij zichzelf altijd nuchterfond, maakte dit hem onrustig.

Achteraf gezien, was dat misschien logisch. Hij dacht in eens aan ziekenhuizen, liften,

alles wat je pas mist als het uitvald. Wat ga jij doen? Vroeg Tessa zacht.

Lars dacht snel. Ik ga meteen die sleutel brengen.

En ik ga vragen of ze hun voorraad checken. Dat kwam goed uit dat ik het nu hoor.

Anders was ik morgen pas gegaan. Even later liep hij langs het plein,

niet om een terrasje te pakken, maar recht op zijn doel af.

Hij belde aan, gaf de sleutel af en vroeg direct naar de nood voorraad.

De beheerder knikten, een beetje verbast, maar ook blij, goed de timing, zei hij.

Lekker bezig. Toen Lars terug liep naar de zee, voelde hij zich lichter.

Niet omdat het nieuws minder erg was, maar omdat hij iets had gedaan. Al was het klein.

Dit is het, dacht hij. En hij moest er zelf omginnenken.

Soms kun je de brand aan de andere kant van de wereld niet blussen,

maar je kunt hier wel zorgen dat het licht blijft branden.

Nou, het volledige transcript is gratis te lezen op Dutchfluency.com.

De tulip trainer klaarstaan voor interactief oefenen tot morgen.