Karakter: de strijd tussen vader en zoon

Die vader en zoon relatie snijdt echt diep.

Ik vond het best zwaar om naar te kijken, eerlijk gezegd.

Zoveel kilte tussen die twee.

Precies, maar dat is ook de kracht ervan.

Dreverhaven is zo'n meedogenloze vader.

Die man geeft zijn zoon geen cent, maar helpt hem stiekem toch vooruit.

Hoe zit dat nou?

Dat is nu juist die dubbelzinnigheid.

Hij verstoot hem, maar wil hem ook harden.

Een soort liefde door pijn heen, bedoel je?

Dat klinkt nogal pervers als je het zo zegt.

Misschien is het juist zijn manier om zijn zoon karakter te geven.

Vandaar de titel.

Slim bedacht. Ik moest wel wennen aan het tempo.

Het is niet bepaald een actiefilm.

Nee, het is traag en verbeten.

Net als de personages zelf.

Dat past helemaal bij het verhaal.

De setting vond ik wel indrukwekkend.

Die grauwe stad, die deurwaarderskantoren.

Rotterdam wordt bijna een personage op zich.

Alles ademt armoede en ambitie tegelijk.

En dan die moeder, die blijft ook zo raadselachtig.

Waarom vertelt ze nooit iets?

Ze draagt haar eigen trots met zich mee.

Ze wil geen hulp van Dreverhaven, koste wat kost.

Dat verklaart wel waarom Katadreuffe zo koppig is geworden.

Die eigenschap zit er echt ingebakken.

En dat komt terug in die iconische scene, als hij eindelijk voor de rechtbank staat.

Die scene waar hij zijn vader recht in de ogen kijkt?

Dat vond ik echt indrukwekkend gefilmd.

Er valt geen woord teveel.

De spanning zit hem juist in de stiltes tussen die twee.

Ja, en die laatste zin van Dreverhaven blijft me bij.

Klein, maar keihard.

'Ik heb hem gehard' of zoiets, toch?

Dat is zo ontluisterend als je het hele verhaal kent.

Precies. Het is geen simpele wraakfilm, het gaat dieper dan dat.

Klopt, wraak is er wel, maar het draait vooral om macht en identiteit vinden.

Wat vind je zelf zwak aan de film?

Er moet toch iets zijn dat je stoort.

Misschien de liefdesplot, die voelt wat gehaast.

Naast al die vader-zoon spanning.

Ja, die vriendin blijft best vlak, vergeleken met de rest.

Ze krijgt weinig ruimte.

Klopt, maar dat vergeef ik de film wel, gezien alle andere lagen die hij biedt.

Fair genoeg. Als klassieker verdient hij zeker die Oscarnominatie destijds.

Zeker weten, het was terecht dat Nederland trots was op deze film.

Voor wie zou jij deze eigenlijk aanraden?

Niet iedereen houdt van zo'n zwaar drama.

Voor iedereen die van gelaagde familiedrama's houdt, met een ijzeren wil als motor.

En voor mensen die geen zin hebben in een gezellige komedie na een lange werkdag.

Kijk hem gewoon eens, en laat je meeslepen door die meedogenloze wereld van Dreverhaven.

Klinkt goed, al neem ik wel een zak drop mee, want blij word je er niet van.