Weekrecap — 14 juni t/m 21 juni

# Weekrecap Dutch Fluency Weekly - Intermediate — 2026-W25 Hieronder volgen de afleveringen van deze week.

Vat ze samen in één natuurlijke Nederlandse Deep Dive aflevering: geef per aflevering de kerngedachte, link de verhalen aan elkaar waar dat kan, en sluit af met wat luisteraars deze week kunnen meenemen. ## Taalniveau Dit is een B1 aflevering.

Spreek natuurlijk B1-Nederlands: alledaagse woordenschat, normale zinslengte, geen academisch jargon.

Idiomen mogen, maar leg lastige uitdrukkingen even kort uit. ## Weekrecap — 7 juni t/m 14 juni # Weekrecap Dutch Fluency Weekly - Intermediate — 2026-W24 Hieronder volgen de afleveringen van deze week.

Vat ze samen in één natuurlijke Nederlandse Deep Dive aflevering: geef per aflevering de kerngedachte, link de verhalen aan elkaar waar dat kan, en sluit af met wat luisteraars deze week kunnen meenemen. ## Taalniveau Dit is een B1 aflevering.

Spreek natuurlijk B1-Nederlands: alledaagse woordenschat, normale zinslengte, geen academisch jargon.

Idiomen mogen, maar leg lastige uitdrukkingen even kort uit. ## Een Brandgat in de Vintage Blouse Emma is getting ready for a party and needs to iron her new vintage blouse.

Her roommate Lotte tries to help her with the iron's settings, but things quickly go wrong.

Emma: Ugh, waarom is strijken zo vreselijk saai?

Lotte: Omdat je het maar één keer per jaar doet, Emma.

Voor wie ben je je zo aan het uitsloven?

Emma: Voor niemand!

Ik heb vanavond dat feestje van Thomas, en deze vintage blouse kreukt als een gek.

Lotte: Laat eens kijken?

Oh wow, die is echt mooi.

Waar heb je die gescoord?

Emma: Bij de IJ-hallen, vorig weekend.

Maar ik krijg deze hardnekkige vouw er met geen mogelijkheid uit.

Lotte: Heb je de stoomfunctie wel aanstaan?

Emma: Ja, maar dit stomme strijkijzer lekt alleen maar water.

Kijk dan, er zitten nu overal natte plekken op de stof.

Lotte: Wacht, geef mij dat ding eens.

Je hebt hem op de koudste stand staan.

Dan werkt de stoom natuurlijk niet.

Emma: Maar op het labeltje staat dat het zijde is.

Ik ben als de dood dat ik er een gat in brand.

Lotte: Zijde?

Voel eens... dit is echt geen echte zijde, hoor.

Eerder polyester.

Emma: Denk je?

De verkoper zwoer dat het honderd procent zijde was.

Lotte: Verkopers op de vlooienmarkt zeggen wel vaker wat.

Zet hem maar op de katoenstand, dan is die kreukel zo weg.

Emma: Weet je het zeker?

Straks smelt de hele boel aan elkaar.

Lotte: Vertrouw me nou maar.

Ik strijk al mijn kleren zelf.

Emma: Oké, vooruit dan.

Hoeveel graden is dat ongeveer?

Lotte: Gewoon, standje drie.

En druk die knop voor extra stoom in.

Emma: Zo? *psssshht* Wow, dat is wel heel veel stoom.

Lotte: Ja, perfect.

Ga nu maar over die hardnekkige vouw heen.

Emma: Het gaat best soepel eigenlijk...

Wacht, ruik jij dat ook?

Lotte: Ruiken?

Nee, ik ruik niks.

Hoezo?

Emma: Het ruikt een beetje naar... verbrand plastic.

Lotte: Oh nee... haal dat ijzer eraf, snel!

Emma: Shit!

Lotte, kijk wat je hebt gedaan!

Lotte: Ik?!

Jij had het strijkijzer toch vast?

Emma: Ja, maar jij zei dat ik hem op standje drie moest zetten!

Er zit nu een enorme, bruine schroeiplek op de kraag!

Lotte: Oh jeetje... het was dus tóch geen katoen.

Emma: En ook geen zijde!

Het is overduidelijk gesmolten plastic.

Mijn prachtige vintage blouse is verpest.

Lotte: Rustig, rustig.

Misschien kunnen we het oplossen.

Emma: Oplossen?

Hoe wil je een gesmolten kraag oplossen?

Eraf knippen?

Lotte: Nou ja, je kunt je haar eroverheen dragen?

Of we vouwen hem naar binnen.

Emma: Lotte, doe even normaal.

Ik kan dit echt niet meer aan.

Ik heb niks anders om aan te trekken vanavond.

Lotte: Je mag mijn zwarte jurkje wel lenen?

Die hoef je niet te strijken, beloofd.

Emma: Dat jurkje is me veel te kort.

Bovendien wilde ik juist deze blouse aan omdat Thomas van vintage kleding houdt.

Lotte: Oké, oké, sorry.

Het spijt me echt.

Ik dacht echt dat het wel kon.

Emma: En het ergste is, het strijkijzer is nu ook verpest.

Kijk dan!

Lotte: Oh wow...

Er zit een dikke laag gesmolten roze stof op de zool.

Emma: Precies.

Dat krijg je er nooit meer af.

Lotte: Oh, dat is de strijkbout van mijn huisbaas...

Die gaat niet blij zijn.

Emma: Geweldig.

We hebben niet alleen mijn outfit verpest, maar we kunnen ook een nieuw strijkijzer gaan kopen.

Lotte: Wacht even, ik ga even googelen hoe je gesmolten stof van een strijkijzer verwijdert.

Emma: Succes daarmee.

Ik ga ondertussen in mijn kast kijken of ik nog ergens een fatsoenlijke trui heb liggen.

Lotte: Hé, hier staat dat je het met zout en azijn kunt schoonmaken.

Emma: Zout en azijn?

Is dat een schoonmaaktip of gaan we patat bakken?

Lotte: Grapjas.

Hebben we dat nog in huis?

Emma: Azijn staat onder de gootsteen, maar het zout is gisteren opgegaan.

Lotte: Dan ren ik nu even naar de Appie voor zout.

Blijf jij van dat strijkijzer af!

Emma: Geen zorgen, ik raak dat onding voorlopig niet meer aan.

Maar schiet een beetje op, het begint al af te koelen!

Lotte: Ik ben al weg!

Zet jij de ramen vast open tegen de stank?

Emma: Doe ik.

En neem meteen Een Vreemde Vlek op de Röntgenfoto Lotte rushes her lethargic cat, Sjors, to the veterinary clinic because he has been vomiting for two days.

Vet Mark examines him and decides to take an X-ray to find the cause of the problem.

Lotte: Goedemorgen Mark, ik heb een spoedafspraak voor Sjors.

Mark: Ah, Lotte, kom verder.

Zet het reismandje maar op de behandeltafel.

Wat is er precies aan de hand met hem?

Lotte: Hij is al twee dagen ontzettend lusteloos.

En hij blijft maar overgeven.

Ik maak me echt zorgen.

Mark: Heeft hij ook diarree?

Lotte: Nee, dat niet.

Maar hij wil ook absoluut niet eten.

Zelfs z'n favoriete kattensnoepjes laat hij gewoon liggen.

Mark: Dat klinkt inderdaad niet goed voor een kat die normaal gesproken de oren van je hoofd eet.

Laten we hem er even uithalen.

Kom maar, jongen.

Lotte: Voorzichtig hoor, hij is best wel chagrijnig nu.

Mark: Dat geeft niks, hè Sjors.

Ik ga even voelen aan je buikje.

Lotte: Au!

Zie je, hij blaast meteen naar je.

Mark: Ja, z'n buik is behoorlijk gespannen.

Het voelt hard aan de rechterkant.

Lotte: Oh nee...

Denk je dat het iets ernstigs is?

Mark: Dat is nu nog moeilijk te zeggen.

Heeft hij misschien iets geks gegeten?

Een stukje speelgoed, of misschien een plant?

Lotte: Niet dat ik weet.

Ik heb wel een nieuwe Monstera in de woonkamer staan, maar daar blijft hij normaal altijd van af.

Mark: Monstera's zijn wel giftig voor katten.

Maar dit voelt meer als een blokkade.

Lotte: Een blokkade?

Bedoel je dat er iets vastzit in zijn darmen?

Mark: Dat is een mogelijkheid.

Ik wil voor de zekerheid toch even een röntgenfoto maken.

Lotte: Kost dat niet ontzettend veel tijd?

Ik moet eigenlijk over een uur op m'n werk zijn.

Mark: Gezondheid gaat voor, toch?

Het duurt maar een kwartiertje.

Als we er op tijd bij zijn, valt het meestal wel mee.

Lotte: Je hebt gelijk, sorry.

Doe maar.

Ik bel mijn baas wel even dat ik later ben.

Mark: Prima.

Ik neem Sjors even mee naar de achterkamer.

Wacht hier maar even.

Lotte: Mag ik niet mee?

Ik stel hem altijd zo lekker gerust.

Mark: Bij het maken van de foto's dragen we loden schorten in verband met de straling.

Het is echt veiliger als je hier blijft wachten.

Lotte: Oké, is goed.

Ik wacht wel.

Mark: Zo, we zijn er weer.

Hij was heel braaf tijdens het onderzoek.

Lotte: Gelukkig.

En, kon je de foto's meteen bekijken?

Mark: Ja, ze staan hier op het scherm.

Kijk maar even mee.

Lotte: Ik zie alleen maar zwart-witte vlekken.

Wat is dat grote witte ding daar?

Mark: Precies.

Dat hoort daar niet te zitten.

Kijk, dit is de maag, en dit is het begin van de dunne darm.

Lotte: Het lijkt wel een soort... klein balletje?

Mark: Of een dopje.

Heb je toevallig oordopjes rondslingeren thuis?

Lotte: Mijn AirPods!

Ik ben er sinds gisterochtend eentje kwijt!

Nee toch, heeft hij die ingeslikt?!

Mark: Het formaat komt wel overeen.

En het metaal erin verklaart waarom het zo helder oplicht op de foto.

Lotte: Wat nu?

Moet hij geopereerd worden?

Mark: We hebben twee opties.

Soms kunnen we ze laten braken, maar omdat het al in de darm zit, is dat nu helaas te laat.

Lotte: Dus toch opereren?

Mark: Ik ga eerst kijken of we het met een endoscopie eruit kunnen halen.

Dat is een stuk minder ingrijpend.

Lotte: Oh god, arme Sjors.

En mijn arme bankrekening...

Mark: Heb je een huisdierenverzekering afgesloten?

Lotte: Ja, gelukkig wel.

Wordt dit dan vergoed?

Mark: Meestal wel, afhankelijk van je pakket.

Maar we moeten snel handelen.

De batterij in zo'n oordopje kan gaan lekken.

Lotte: Doe wat je moet doen, Mark.

Kan ik hem vanmiddag weer ophalen?

Mark: Dat hoop ik wel.

Ik ga de operatiekamer alvast klaarmaken.

Je kunt het beste even naar huis gaan.

Lotte: Goed.

Hou me op de hoogte, alsjeblieft.

Mark: Wacht even, Lotte...

Lotte: Wat is er?

Mark: Ik kijk nu naar de tweede foto, vanuit een andere hoek.

Dat witte ding... het is geen AirPod.

Lotte: Wat is het dan wel?

Mark: Ik weet het niet zeker, maar het lijkt te... bewegen. ## Weekly Digest: Laundry & Cleaning (2026-06-07 - 2026-06-14) Welkom bij je wekelijkse Dutch Fluency-samenvatting.

Deze week stond in het teken van: Laundry & Cleaning.

Hier zijn de zeven onderwerpen die we behandeld hebben: - 2026-06-07 - Strijken: Een Brandgat in de Vintage Blouse - 2026-06-08 - Hond uitlaten: Hondenweer en Vergeten Poepzakjes - 2026-06-09 - Dierenarts: Paniek om een Lusteloze Kater - 2026-06-10 - Voer kopen: Keuzestress om Dieetvoer voor Bram - 2026-06-11 - Oppas: De Hondenoppas met de Gebruiksaanwijzing - 2026-06-12 - Hondenpark: Modderpoten en een Mysterie in het Hondenpark - 2026-06-13 - Hond uitlaten: Touwtrekken met een Eigenwijze Labradoodle Veel succes met oefenen, en tot volgende week! ## Inschrijfstress en een Spookbewoonster Mark visits the local library to become a member and borrow a book for an urgent project.

However, the registration process takes an unexpected turn when the librarian, Sanne, encounters a problem in the system.

Mark: Goedemorgen.

Ik wil me graag inschrijven als lid van de bieb.

Sanne: Goedemorgen!

Leuk dat je lid wilt worden.

Heb je een geldig legitimatiebewijs bij je?

Mark: Ja, als het goed is wel.

Even kijken...

Ja, hier is mijn rijbewijs.

Sanne: Super, dank je.

Ben je toevallig pas verhuisd?

Mark: Klopt, ik woon hier pas net.

Hoezo?

Sanne: Omdat we ook een bewijs van je huidige adres nodig hebben.

Een officiële brief of een recente rekening met je naam en adres erop.

Mark: Oh, echt?

Dat wist ik niet.

Wacht, ik heb gisteren toevallig een brief van de gemeente gekregen.

Mag ik die ook op mijn telefoon laten zien?

Sanne: Als de datum en je adres duidelijk zichtbaar zijn, vind ik het prima hoor.

Mark: Kijk, hier is de pdf.

Is dit goed zo?

Sanne: Helemaal perfect.

Dan ga ik je gegevens even in het systeem zetten.

Wat voor abonnement wil je eigenlijk?

Mark: Eh, wat zijn de opties?

Ik wil gewoon af en toe een boek lenen.

Sanne: We hebben een basisabonnement.

Dan mag je twaalf boeken per jaar lenen.

Dat kost 45 euro per jaar.

Mark: En als ik meer wil lezen?

Sanne: Dan is er het ster-abonnement.

Daarmee kun je onbeperkt lenen, en je betaalt geen te-laat-geld als je een boek een paar dagen te laat inlevert.

Dat is 60 euro.

Mark: Geen boetes?

Dat klinkt wel als iets voor mij.

Ik vergeet dat soort dingen nogal snel.

Sanne: Haha, geloof me, je bent echt niet de enige.

Zullen we dat ster-abonnement dan maar doen?

Mark: Ja, doe die maar.

Kan ik dan meteen een boek meenemen?

Sanne: Zeker!

Zodra je pasje is geprint, kun je aan de slag.

Ben je op zoek naar iets specifieks?

Mark: Ja, ik zoek eigenlijk een boek over de geschiedenis van Amsterdam.

Voor een project op mijn werk.

Sanne: Die staan op de tweede verdieping, bij de afdeling geschiedenis.

Je kunt de catalogus daar op de computer checken.

Mark: Fijn.

Oh, ik zie trouwens dat je mijn postcode intypt.

Is het 1054 AB of AC?

Sanne: Op deze brief staat 1054 AB.

Huisnummer 42.

Mark: Ja, dat klopt.

Sanne: Wacht even...

Dat is gek.

Mark: Wat is er?

Heb ik iets verkeerd gedaan?

Sanne: Nee, maar het systeem geeft een foutmelding.

Er staat al iemand ingeschreven op dit adres.

Mark: Huh?

Maar ik woon daar alleen.

Ik heb het appartement vorige maand gekocht.

Sanne: Er staat hier een 'Mevrouw Visser'.

En ze heeft bovendien nog een openstaande boete van dertig euro.

Mark: Mevrouw Visser?

Dat is de vorige bewoonster!

Ze is naar Spanje geëmigreerd.

Sanne: Tja, zolang zij in ons systeem op dit adres staat met een schuld, kan ik jou niet inschrijven.

Dat blokkeert de boel automatisch.

Mark: Meen je dat nou?

Ik heb dat boek vandaag echt nodig.

Sanne: Ik snap dat het heel vervelend is.

Maar het systeem accepteert het gewoon niet.

Mark: Kan je die boete niet gewoon kwijtschelden of haar adres wijzigen?

Sanne: Dat mag ik helaas niet doen zonder bewijs van uitschrijving.

Ik moet even mijn leidinggevende bellen.

Mark: Graag.

Dit slaat natuurlijk nergens op.

Sanne: Blijf even wachten, ik ben zo terug.

Kijken of we een uitzondering kunnen maken. De Boete en de Bestseller. Sanne rushes into the local public library to pick up a highly anticipated bestseller for her book club meeting tomorrow.

However, when she reaches the service desk, she realizes she forgot her library card and has an outstanding fine blocking her account.

Sanne: Hoi, goedemiddag!

Ik kom een gereserveerd boek ophalen.

Thomas: Goedemiddag.

Dat kan zeker.

Heb je je bibliotheekpas bij je?

Sanne: Oh, wacht even...

Even in mijn tas zoeken.

Nee hè, ik geloof dat ik hem thuis heb laten liggen.

Thomas: Dat is geen ramp.

Heb je toevallig de bibliotheek-app op je telefoon staan?

Daarmee kan ik je digitale pas scannen.

Sanne: Ja, die heb ik!

Momentje, de app moet even laden.

Ik heb niet zo'n goed bereik hier binnen.

Thomas: Je kunt het beste even verbinden met het gastennetwerk.

Dat gaat een stuk sneller.

Sanne: Ah, ja, ik zie het.

Oké, ik heb de barcode.

Hier is mijn scherm.

Thomas: Dank je. *bliep* Even kijken...

Ah, ik zie een kleine complicatie, Sanne.

Sanne: Een complicatie?

Wat is er aan de hand?

Thomas: Er staat een blokkade op je account.

Je kunt op dit moment geen boeken lenen.

Sanne: Huh?

Hoe kan dat nou?

Ik heb mijn abonnement vorige maand nog verlengd.

Thomas: Het ligt niet aan je abonnement.

Je hebt nog een openstaande boete van vier euro vijftig.

Sanne: Oh, serieus?

Waarvoor is die boete dan?

Thomas: Voor het te laat inleveren van 'De Avond is Ongemak'.

Die had je drie weken geleden moeten inleveren, maar hij is pas gisteren geretourneerd.

Sanne: Oh ja, stom!

Die lag nog onder de stoel in mijn auto.

Ik was het helemaal vergeten.

Thomas: Dat kan gebeuren.

Maar zolang de boete hoger is dan drie euro, blokkeert het systeem automatisch je pas.

Sanne: Kan ik die boete nu meteen betalen?

Ik heb dat gereserveerde boek echt vandaag nodig voor mijn boekenclub morgen.

Thomas: Ja hoor, dat kan.

Je kunt het hier bij de balie pinnen, of je kunt het via iDEAL betalen in de app.

Sanne: Ik doe het wel even via de app, dat is makkelijker.

Wacht, ik open even mijn bank-app...

Zo, betaald!

Thomas: Mooi.

Ik ververs de pagina even.

Ja, de blokkade is er nu af.

Sanne: Gelukkig!

Dan zou ik nu graag mijn boek meenemen.

Het gaat om de nieuwe thriller van Saskia Noort.

Thomas: Oké, ik loop even naar de reserveringskast.

Wat is je achternaam ook alweer?

Sanne: De Vries.

Ik heb er echt weken op gewacht, dus ik ben blij dat ik eindelijk aan de beurt ben.

Thomas: *loopt weg en komt na een minuut terug* Sanne, ik heb overal bij de letter V gekeken, maar hij staat er niet tussen.

Sanne: Wat?

Maar ik kreeg vanochtend een e-mail dat hij klaarlag om opgehaald te worden!

Thomas: Dat zie ik inderdaad in het systeem staan.

De status is 'Klaar om af te halen'.

Sanne: Heb je wel goed gekeken?

Misschien staat hij bij de D van De Vries?

Thomas: Ik heb de hele plank nagekeken.

Soms zetten collega's een boek per ongeluk terug in de normale collectie in plaats van de reserveringskast.

Sanne: Oh nee, meen je dat?

Wat nu?

Thomas: Ik ga even in de computer kijken waar het boek zich precies bevindt.

Misschien is het nog in het gebouw.

Sanne: Ik hoop het echt.

Ik ben de gespreksleider van de boekenclub morgenavond, ik moet dat boek vanavond uitlezen.

Thomas: Even geduld...

Ah, ik zie iets geks.

Het systeem zegt dat het boek tien minuten geleden is uitgeleend.

Sanne: Uitgeleend?

Maar het was toch voor mij gereserveerd?

Hoe kan iemand anders het dan lenen?

Thomas: Als een boek per ongeluk op de gewone afdeling belandt, kan een andere bezoeker het pakken en via de zelfscan lenen.

Dat had het systeem eigenlijk moeten blokkeren.

Sanne: Dit is echt een ramp.

Kan je zien wie het heeft geleend?

Thomas: Vanwege de privacywetgeving mag ik die gegevens niet zomaar inzien of delen, helaas.

Sanne: Maar die persoon loopt waarschijnlijk nog ergens in de bieb rond!

Het was pas tien minuten geleden.

Thomas: Dat is inderdaad heel goed mogelijk.

Het is een oudere meneer, zag ik net in een flits voordat het scherm afsloot.

Hij droeg een opvallende rode sjaal.

Sanne: Een rode sjaal?

Oké, ik ga hem zoeken.

Blijf jij hier voor het geval hij terugkomt?

Thomas: Ik blijf bij de balie.

Succes met je zoektocht, Sanne! ## De Bezette Studieruimte en de Gevonden Map It is exam week and the Amsterdam public library is completely packed with stressed students.

Lisa and Tom have finally managed to reserve a private study room to prepare for their crucial criminal law exam, but they arrive to find it already occupied.

After reclaiming their spot, they make a shocking discovery that tests their morals.

[Lisa]: Tom, schiet op!

Als we nu niet doorlopen, zijn we onze reservering kwijt.

[Tom]: Rustig aan, we hebben nog vijf minuten.

Die studieruimte loopt echt niet weg hoor.

[Lisa]: Heb je wel gezien hoe druk het is?

Het is tentamenweek.

Mensen vechten zowat om een werkplek.

[Tom]: Ja, de hele OBA zit vol.

Maar we hebben toch gereserveerd via de app?

Ruimte 4B op de vierde verdieping.

[Lisa]: Klopt.

Ik heb de bevestiging hier op mijn telefoon.

Kom, we nemen de trap, de lift duurt te lang.

[Tom]: Pff, vier trappen op?

Vooruit dan maar.

Alles voor een goed cijfer voor Strafrecht.

[Lisa]: Precies.

Oké, hier is het.

Ruimte 4B...

Wacht even, er zit al iemand in!

[Tom]: Huh?

Dat meen je niet.

Misschien is hij gewoon de tijd vergeten?

[Lisa]: Het is al tien over tien.

Onze tijd is tien minuten geleden ingegaan.

Ik ga er wat van zeggen.

[Tom]: Doe nou rustig.

Straks is het een misverstand.

[Lisa]: (Klopt op het raam en doet de deur open) Pardon?

Volgens mij heb jij in de verkeerde ruimte plaatsgenomen.

Wij hebben deze cabine gereserveerd.

[Sven]: Oh, echt?

Ik zit hier al sinds acht uur vanochtend.

Niemand had hem geboekt op het schermpje hiernaast.

[Tom]: Dat schermpje is al weken stuk, man.

Je moet het via de website doen.

Kijk, we hebben een bevestigingsmail.

[Sven]: Balen zeg.

Ik was net zo lekker bezig met mijn scriptie.

Kunnen jullie niet ergens anders gaan zitten?

[Lisa]: Nee, sorry.

We hebben morgen een tentamen en we hebben echt een stilteplek nodig waar we kunnen overleggen.

Beneden is alles vol.

[Sven]: (Zucht) Nou ja, regels zijn regels.

Geef me even twee minuten om mijn spullen te pakken.

[Tom]: Geen probleem, neem je tijd.

[Lisa]: (Fluistert tegen Tom) Zie je wel?

Als je niet assertief bent, kom je nergens.

[Tom]: Je had ook iets vriendelijker kunnen zijn, maar goed.

We hebben de ruimte.

[Sven]: Zo, mijn laptop zit in mijn tas.

Succes met jullie tentamen, jongens.

[Lisa]: Dank je.

Jij ook succes met je scriptie.

[Tom]: Oké, we kunnen eindelijk beginnen.

Zet jij je laptop vast aan?

Ik haal even koffie uit de automaat.

[Lisa]: Goed idee.

Neem je een cappuccino voor me mee?

Ik heb de cafeïne echt nodig.

[Tom]: Komt in orde.

Ben zo terug.

[Lisa]: (Tegen zichzelf) Even inloggen op het wifinetwerk...

Hè, wat ligt daar nou onder de stoel?

[Tom]: (Komt terug) Twee slappe bibliotheekkoffies.

Alsjeblieft.

Wat ben je aan het doen?

[Lisa]: Die gast van net, Sven, heeft iets laten liggen.

Een zwarte map.

[Tom]: Misschien zijn het zijn scriptienotities.

Zullen we hem even zoeken?

Hij kan nog niet ver weg zijn.

[Lisa]: Wacht even...

Er zit geen naam op.

Maar kijk eens wat erin zit.

[Tom]: Wow.

Dat zijn geen scriptienotities.

Dat zijn... zijn dat de antwoordmodellen voor het tentamen Strafrecht van morgen?!

[Lisa]: Ik geloof mijn ogen niet.

Dit is precies de casus waar we zo over aan het stressen waren.

[Tom]: Hoe komt een student aan de officiële antwoorden?

Dit is fraude!

[Lisa]: Misschien is hij helemaal geen student.

Hij zag er wel wat ouder uit.

Misschien is hij een docent of een assistent?

[Tom]: Wat gaan we doen?

Als we dit doorlezen, halen we gegarandeerd een tien.

[Lisa]: Ben je gek?

Als ze erachter komen, worden we van de opleiding gestuurd.

We moeten dit direct inleveren bij de balie.

[Tom]: Of we bekijken alleen even vraag drie... die snap ik echt niet.

Niemand hoeft het te weten.

[Lisa]: Tom, nee!

Leg neer.

Hoor je dat?

[Tom]: Wat?

Ik hoor alleen het gezoem van de airco.

[Lisa]: Iemand probeert de deurklink naar beneden te doen.

Hij komt terug!

[Tom]: Stop de map snel in je tas! ## De Gehackte Boekenplank en de Russische Tractor Sanne visits the local library in a panic because the national e-book app isn't working for her.

She asks librarian Lisa for help, as she urgently needs to download a novel for her book club tonight.

However, they soon discover something bizarre about her account.

Sanne: Hallo, mag ik je even storen?

Ik word helemaal gek van die online bibliotheek app.

Lisa: Natuurlijk, kom even zitten.

Wat lukt er precies niet?

Sanne: Nou, ik probeer dus een e-book te lenen voor mijn boekenclub vanavond, maar de app blijft de hele tijd vastlopen.

Lisa: Oh, wat vervelend.

Heb je de app al een keer helemaal afgesloten en opnieuw opgestart op je telefoon?

Sanne: Ja, al wel drie keer.

Ik heb de app er zelfs afgegooid en opnieuw gedownload.

Lisa: Oké, laten we er samen even naar kijken.

Heb je je inloggegevens bij de hand?

Sanne: Ja, hier.

Ik log in met mijn pasnummer en wachtwoord, toch?

Niet via DigiD?

Lisa: Klopt, voor de e-books gebruik je je webaccount.

Probeer het hier op mijn computer eens.

Sanne: Oké, wacht even...

Ja, ik ben ingelogd.

Zie je?

Hij doet het wel, maar ik kan niet lenen.

Lisa: Hé, dat is gek.

Er staat hier dat je je maximum aantal e-books al bereikt hebt.

Sanne: Huh?

Maar ik heb deze maand nog helemaal niets geleend!

Ik lees eigenlijk altijd fysieke boeken.

Lisa: Kijk maar, op je digitale boekenplank staan tien e-books.

Je mag er maximaal tien tegelijk lenen.

Sanne: Wat?

"De geschiedenis van de Russische tractor"?

"Breien voor beginners"?

Dit heb ik er echt niet opgezet!

Lisa: Dat is wel heel vreemd.

Weet je zeker dat niemand anders jouw pasje of account gebruikt?

Sanne: Nee, ik woon alleen en mijn pasje zit gewoon in mijn portemonnee.

Lisa: Misschien is je account gehackt.

Soms gebeurt dat als je een heel simpel wachtwoord hebt.

Sanne: Mijn wachtwoord is letterlijk 'Welkom123'.

Ik weet het, heel dom.

Lisa: Tja, dat is inderdaad niet heel veilig.

Laten we dat meteen even veranderen.

Sanne: Graag.

Maar hoe kom ik nu aan dat boek voor vanavond?

We lezen "De avond is ongemak".

Lisa: Ik ga die gekke e-books voor je inleveren in het systeem.

Dan komt er weer ruimte vrij op je account.

Sanne: Super, dank je wel.

Echt bizar dit.

Waarom zou iemand inbreken op mijn bieb-account om boeken over tractoren te lezen?

Lisa: Geen idee.

Meestal gaat het hackers om persoonlijke gegevens, niet om een cursus breien.

Sanne: Nou ja, gelukkig maar dat het alleen om e-books gaat.

Lisa: Zo, ik heb ze verwijderd.

Probeer nu dat boek voor je boekenclub eens te zoeken.

Sanne: Even kijken...

Ja, ik heb hem gevonden.

Ik klik nu op 'lenen'.

Lisa: En, lukt het nu wel?

Sanne: Nee, ik krijg weer een foutmelding: "Uw account is tijdelijk geblokkeerd wegens verdachte activiteiten." Lisa: Oei.

Dat betekent dat het systeem in Den Haag het account automatisch heeft bevroren.

Sanne: Meen je dat nou?

En mijn boekenclub dan?

Ik moet het vanavond echt bespreken!

Lisa: Wacht even, we hebben hier in de vestiging misschien ook nog fysieke exemplaren.

Ik kijk even in het systeem.

Sanne: Oh, dat zou echt mijn redding zijn.

Ik beloof dat ik het morgen weer terugbreng.

Lisa: Hmm... dat is raar.

Volgens het systeem is het laatste fysieke exemplaar vanochtend uitgeleend.

Sanne: Aan wie dan?

Kan ik diegene bellen?

Lisa: Dat mag ik wegens de privacywetgeving eigenlijk niet zeggen... maar ik zie hier een notitie staan.

Sanne: Wat voor notitie?

Lisa: Er staat: "Exemplaar gereserveerd en opgehaald door account..." en dan jouw pasnummer.

Sanne: Maar ik was vanochtend gewoon op kantoor!

Iemand anders heeft dat boek dus hier fysiek opgehaald met mijn gegevens?

Lisa: Het lijkt er wel op.

Iemand heeft zich voorgedaan als jou aan de balie.

Sanne: Dus degene die mijn account heeft gehackt, loopt nu ergens in deze stad rond met mijn boek? ## De Afgezegde Auteur en de Voorleesmiddag Sanne, the activities coordinator at the local library, is panicking because the guest author for tomorrow's Children's Book Week event just canceled.

Her colleague Mark tries to save the day with an unconventional backup plan, but soon they discover an even bigger problem.

[Sanne]: Mark, heb je even?

Ik heb net een mailtje gekregen en ik sta echt op het punt om in paniek te raken.

[Mark]: Oei, dat klinkt niet goed.

Wat is er aan de hand?

Is de koffiemachine weer stuk?

[Sanne]: Was dat maar waar.

Nee, het gaat om de Kinderboekenweek-activiteit van morgenmiddag.

[Mark]: De voorleesmiddag met Bram van der Veen?

Die populaire kinderboekenschrijver?

Dat was toch helemaal geregeld?

[Sanne]: Ja, dat dacht ik dus ook.

Maar hij heeft corona.

Hij kan absoluut niet komen.

[Mark]: Meen je dat nou?

We hebben vijftig kinderen die zich hebben ingeschreven!

De hele zaal zit nu al vol.

[Sanne]: Precies.

En de ouders hebben er ook voor betaald.

We kunnen het echt niet zomaar afblazen.

[Mark]: Oké, rustig aan.

We lossen dit op.

Kunnen we niet gewoon een andere schrijver bellen?

[Sanne]: Voor morgenmiddag?

Dat is echt onmogelijk.

Iedereen zit vol vanwege de Kinderboekenweek.

[Mark]: Wacht even... wat als we de activiteit een beetje omgooien?

In plaats van een schrijver, doen we zelf de voorleesmiddag.

[Sanne]: Wij zelf?

Ik ben geen acteur, Mark.

Ik durf echt niet voor vijftig gillende kleuters te staan.

[Mark]: Dat hoeft ook niet!

Jij organiseert de knutseltafels achterin.

Ik doe het voorlezen wel.

[Sanne]: Jij?

Heb je dat ooit eerder gedaan dan?

[Mark]: Nou ja, ik lees mijn neefjes wel eens voor.

Hoe moeilijk kan het zijn?

Je doet gewoon een paar gekke stemmetjes.

[Sanne]: Mark, dit zijn vijftig kinderen.

Als je ze niet boeit, breken ze de boel af.

[Mark]: Vertrouw me nou maar.

Weet je wat?

Ik trek wel dat piratenpak aan dat nog in de opslag ligt, van de themaweek van vorig jaar.

[Sanne]: Een piratenpak?

Het thema van morgen is 'Ruimtevaart', niet 'Piraten'!

[Mark]: O ja, oeps.

Hebben we geen astronautenpak?

[Sanne]: Nee, we hebben alleen een alien-masker en wat zilverfolie.

[Mark]: Perfect!

Dan ben ik een alien die is geland in de bibliotheek.

Ik lees dat boek over die raket voor.

Hoe heet het ook alweer?

[Sanne]: 'André het astronautje'.

Maar Mark, is dat niet een beetje te eng voor de kleintjes?

Zo'n raar masker?

[Mark]: Welnee, ik doe gewoon heel vriendelijk.

"Hallo aardbewoners, ik kom in vrede om voor te lezen!" [Sanne]: (Zucht) Ik weet het niet hoor.

Het voelt als een enorme gok.

De directeur komt morgen ook even kijken.

[Mark]: Mevrouw De Vries?

Oh, die vindt initiatief juist geweldig.

Ze klaagt toch altijd dat we te weinig out-of-the-box denken?

[Sanne]: Dat is waar.

Maar als dit mislukt, is het wel mijn verantwoordelijkheid als activiteitenbegeleider.

[Mark]: Het mislukt niet.

Zullen we het script even doornemen?

Ik kom binnen met rook... hebben we een rookmachine?

[Sanne]: Nee, natuurlijk hebben we geen rookmachine in een bibliotheek!

De brandmelders zouden meteen afgaan!

[Mark]: Oké, oké, geen rook.

Dan zet ik gewoon een spannend muziekje op via de Bluetooth-speaker.

[Sanne]: Dat klinkt al beter.

En na het voorlezen gaan we raketten knutselen van wc-rollen.

[Mark]: Top.

Hoeveel wc-rollen hebben we eigenlijk verzameld?

[Sanne]: Ik had er gisteren zestig in een vuilniszak in de opslag gezet.

[Mark]: Een zwarte vuilniszak?

Met een groene sticker erop?

[Sanne]: Ja, klopt.

Hoezo?

[Mark]: Eh...

Sanne?

De schoonmakers zijn vanochtend langs geweest.

[Sanne]: Nee hè...

Zeg me niet dat...

[Mark]: Ik zag ze vanochtend een heleboel zakken in de grote container buiten gooien.

Ik dacht dat het gewoon afval was.

[Sanne]: Mark!

Dat was ons knutselmateriaal voor morgen!

We hebben nu helemaal niks!

[Mark]: Geen paniek!

De container wordt pas morgenmiddag geleegd.

Ik vis ze er wel even uit.

[Sanne]: Je gaat in de afvalcontainer van de bibliotheek klimmen?

Ben je helemaal gek geworden?

[Mark]: Alles voor de kunst, toch?

Pak jij de sleutel van het achterhek maar.

Dit wordt nog een heel avontuur. ## Een Mysterieuze Blokkade bij de Inschrijving Thomas rushes into the central library in Utrecht because he urgently needs access to their online archives for his thesis.

He speaks to Sanne at the service desk to become a member, but the registration process takes an unexpected and bizarre turn.

[Thomas]: Goedemorgen.

Ik wil me graag inschrijven als lid.

[Sanne]: Goedemorgen!

Dat kan zeker.

Heb je een geldig identiteitsbewijs bij je?

[Thomas]: Ja, hier is mijn rijbewijs.

Ik heb eigenlijk een beetje haast, want ik moet vandaag nog bij de online archieven voor mijn scriptie.

[Sanne]: Ah, scriptiestress.

Ik ken het.

Een momentje, dan ga ik je gegevens even invoeren.

Woon je in de gemeente Utrecht?

[Thomas]: Klopt, op de Oudegracht.

[Sanne]: Mooie plek!

Even kijken...

Je betaalt voor een volwassene-abonnement 55 euro per jaar, of je kunt kiezen voor een studentenabonnement als je een collegekaart hebt.

[Thomas]: Oh, chill.

Ik heb mijn collegekaart hier in mijn portemonnee.

Dat is dan goedkoper, toch?

[Sanne]: Ja, dan is het gratis tot je 25e, of met korting daarna.

Hoe oud ben je?

[Thomas]: Ik ben 24.

Volgende maand word ik 25.

[Sanne]: Perfect.

Dan is het voor nu nog helemaal gratis.

Ik scan even je kaarten in.

[Thomas]: Super, dank je.

Hoe lang duurt het voordat ik kan inloggen in de database?

[Sanne]: Normaal gesproken kun je direct inloggen met je pasnummer en een zelfgekozen pincode.

[Thomas]: Gelukkig.

Ik was al bang dat ik dagen op een brief moest wachten.

[Sanne]: Nee hoor, we leven gelukkig niet meer in de middeleeuwen.

Maar wacht even... het systeem geeft een foutmelding.

[Thomas]: Een foutmelding?

Hoezo?

[Sanne]: Er staat dat er al een account is gekoppeld aan jouw BSN.

[Thomas]: Hè?

Dat kan helemaal niet.

Ik ben nog nooit lid geweest van de bibliotheek in Utrecht.

Ik kom oorspronkelijk uit Groningen.

[Sanne]: Dat is vreemd.

Het systeem zegt echt dat ene 'Thomas van Dijk' met deze geboortedatum al geregistreerd staat.

[Thomas]: Misschien is het een foutje in het systeem?

Kan je het niet gewoon overrulen?

Ik heb die toegang echt nú nodig.

[Sanne]: Nou, het gekke is dat dit account in 2019 is geblokkeerd.

[Thomas]: Geblokkeerd?

Waarom in vredesnaam?

[Sanne]: Er staat hier een notitie...

"Lidmaatschap ingetrokken wegens het niet retourneren van zeldzaam materiaal." [Thomas]: Wat?

Zeldzaam materiaal?

Ik was in 2019 nog niet eens in Utrecht!

Ik studeerde toen nog in het noorden.

[Sanne]: Ik zie het hier toch echt staan.

Het gaat om een vroege druk van een boek van Harry Mulisch.

Er staat een boete open van ruim driehonderd euro.

[Thomas]: Driehonderd euro?!

Dat meen je niet.

Ik zweer het je, ik heb nog nooit een boek van Mulisch gelezen, laat staan geleend!

[Sanne]: Tja, ik verzin het ook niet, Thomas.

Maar zolang die boete openstaat, kan ik je geen nieuw abonnement geven.

[Thomas]: Maar ik heb dat archief nodig voor mijn deadline vanavond!

Is er geen tijdelijke pas of zoiets?

[Sanne]: Helaas, de computer blokkeert alles.

Ik kan er echt niet omheen.

[Thomas]: Dit is een nachtmerrie.

Iemand moet mijn identiteit hebben gestolen of zo.

Kan je zien waar dat boek destijds naartoe is gestuurd?

[Sanne]: Even klikken...

Ja, er staat een adres bij.

Een postbus in...

Antwerpen?

[Thomas]: Antwerpen?!

Ik ben nog nooit in mijn leven in België geweest!

[Sanne]: Het wordt steeds gekker.

Wacht, er staat nog een opmerking bij van mijn collega die destijds de blokkade heeft ingevoerd.

[Thomas]: Wat staat er dan?

[Sanne]: Er staat: "Lener kwam het boek persoonlijk ophalen in een opvallende gele regenjas, sprak met een zwaar Vlaams accent." [Thomas]: Nou, ik heb geen Vlaams accent en ik haat de kleur geel.

Zie je wel dat ik het niet ben?

[Sanne]: Ik geloof je best, Thomas.

Maar ik moet de vestigingsmanager erbij roepen om dit op te lossen.

[Thomas]: Doe dat alsjeblieft.

Elke minuut telt voor mijn scriptie.

[Sanne]: Ik loop even naar achteren.

Blijf hier staan, ik ben zo terug.

[Thomas]: Ik ga nergens heen.

Ik moet weten wie die Vlaamse boekendief is.