Mijn portemonnee is verdwenen

Het is een zonnige dinsdagmiddag in Den Haag.

De zon schijnt fel en de lucht is blauw.

Ik loop naar de supermarkt om boodschappen te doen.

De wind is zacht en ik hoor vogels fluiten.

Het geluid van de vogels klinkt vrolijk.

Mijn portemonnee zit in mijn jaszak.

Ik voel hem nog even.

Alles is goed.

Ik ruik de geur van vers brood van ver.

De geur wordt sterker als ik dichterbij kom.

In de supermarkt is het druk.

Mensen praten en karretjes rijden.

Ik hoor het geluid van wielen op de vloer.

Ik pak een mandje.

Het mandje is licht.

Ik koop brood, melk en kaas.

Het brood is warm en de melk is koud.

Ik voel de warmte van het brood door de zak.

Bij de kassa wil ik betalen.

Ik steek mijn hand in mijn zak.

Maar mijn portemonnee is weg.

Ik schrik.

Mijn hart klopt snel.

Waar is mijn portemonnee?

Ik voel in mijn andere zak.

Niets.

Ik kijk in mijn tas.

Ik maak de rits open en zoek.

Ook niets.

Mijn handen worden een beetje nat van het zweet.

De caissière kijkt me aan.

Ze heeft bruin haar en een vriendelijke glimlach.

Ze vraagt: “Alles goed, meneer?” Ik zeg: “Nee, mijn portemonnee is weg.” Ze glimlacht en zegt: “Geen probleem.

Betaal later maar.” Maar ik voel me niet goed.

Ik denk aan mijn geld en mijn pasjes.

Ik denk aan de foto van mijn zoon.

Ik loop naar buiten.

De zon is nog steeds fel, maar ik voel me koud.

De wind voelt nu kil.

Ik zoek op de grond.

Ik zie een papiertje, maar geen portemonnee.

Ik zoek bij de deur.

Niets.

Ik hoor een auto rijden en een hond blaffen.

Het geluid van de hond is luid.

Dan denk ik: misschien ben ik hem thuis vergeten.

Ik loop snel terug naar huis.

Mijn benen doen pijn van het rennen.

Ik adem snel.

Thuis zoek ik in de keuken.

Ik open kasten en lades.

Ik hoor het geluid van hout en metaal.

Ik zoek in de slaapkamer.

Ik kijk onder het bed en in de kast.

De kast ruikt naar lavendel.

Ik zoek overal.

Maar mijn portemonnee is er niet.

Ik word boos.

Hoe kan dit?

Mijn geld, mijn pasjes, alles is weg.

Ik ga zitten op de bank.

De bank is zacht.

Ik voel me verdrietig.

Mijn hoofd doet pijn.

Dan hoor ik een geluid.

Het komt uit de badkamer.

Het klinkt als water en papier.

Het geluid is zacht.

Ik loop naar de badkamer.

De deur staat open.

Daar staat mijn zoon van zes jaar.

Hij heeft mijn portemonnee in zijn handen.

Het is nat.

Hij zegt: “Papa, ik heb een nieuwe portemonnee gemaakt!” Hij laat me zien.

Hij heeft alle pasjes eruit gehaald en er tekeningen in gestopt.

Er is een zon en een boom getekend.

De zon is geel en de boom is groen.

Mijn geld ligt op de grond.

De munten glimmen in het licht.

Ik kijk naar hem.

Hij heeft blauwe ogen, net als ik.

Ik wil boos worden.

Maar dan zie ik zijn blije gezicht.

Hij is zo trots.

Hij lacht breed.

Ik zucht en begin te lachen.

Ik zeg: “Jij bent een echte kunstenaar.” Hij lacht terug.

We rapen samen het geld op.

De pasjes zijn nat van het water.

Maar het geeft niet.

Ik voel me nu rustig.

Mijn portemonnee is niet gestolen.

Mijn zoon heeft hem alleen even geleend.

Wat een dag.

Ik denk: soms is het grappig hoe dingen gaan.

Je denkt het ergste, maar het is alleen maar een kind dat speelt.

En ik ben blij dat ik hem heb.

Ik kijk naar zijn lachende gezicht en voel me warm vanbinnen.

Het is een dag om te onthouden.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.