De Verrassing op Zolder

Op een zaterdagmiddag zat Tim in zijn huis in Den Haag.

De zon scheen door het raam, maar Tim voelde zich een beetje saai.

Hij dronk een kop koffie en keek naar de straat.

Opeens hoorde hij een geluid.

Het kwam van boven, van de zolder.

Het klonk als een krabbel, of misschien een tik.

Tim legde zijn kop neer en liep naar de trap.

"Wat is dat?" dacht hij.

Zijn hart klopte een beetje sneller.

De trap naar de zolder was oud en kraakte.

Elke stap maakte geluid.

Tim hield zijn hand op de leuning.

Boven aangekomen, deed hij de deur open.

De zolder was donker en rook naar oud hout en stof.

Er stonden dozen en oude meubels.

Het licht kwam door een klein raam, maar het was niet veel.

Tim keek rond.

Opeens zag hij iets bewegen achter een grote doos.

Het was klein en wit.

"Hallo?" zei Tim zacht.

Er kwam geen antwoord.

Hij liep langzaam naar de doos.

Zijn schoenen maakten geluid op de houten vloer.

Hij boog voorover en keek achter de doos.

Daar zat een klein konijn!

Het konijn was wit en had een roze neus.

Het trilde een beetje.

Tim was verrast.

"Een konijn?

Hoe kom jij hier?" zei hij.

Het konijn keek naar hem met grote ogen.

Tim ging op zijn knieën zitten.

Hij stak zijn hand uit.

Het konijn deed een stapje naar voren en snuffelde aan zijn vinger.

"Jij bent lief," zei Tim.

Hij glimlachte.

Maar toen dacht hij: "Waar woon jij?

Wie is jouw baas?" Hij keek rond op de zolder.

Er was een kleine mand in de hoek, met een dekentje.

Naast de mand lag een briefje.

Tim pakte het briefje en las het.

Er stond: "Voor de nieuwe bewoner.

Zorg goed voor Muis.

Hij is lief en eet graag wortels." Tim begreep het niet.

Hij woonde hier al twee jaar.

Hij had nooit een konijn gezien.

Misschien was het konijn van de vorige bewoner.

Die man was oud en ging naar een verzorgingstehuis.

Hij had veel spullen achtergelaten.

Maar waarom was het konijn nog hier?

Tim keek naar het konijn.

Het konijn sprong een beetje en ging toen op zijn achterpoten staan.

Tim moest lachen.

"Jij bent grappig," zei hij.

"Ik denk dat jij honger hebt." Tim liep naar beneden, naar de keuken.

Hij zocht in de koelkast.

Hij vond een wortel.

Hij sneed de wortel in kleine stukjes en ging terug naar de zolder.

Het konijn zat nog op dezelfde plek.

Tim gaf het een stukje wortel.

Het konijn at snel en maakte een zacht knabbelgeluid.

Tim aaide het over zijn kop.

"Jij bent nu mijn vriend," zei hij zacht.

Maar Tim wist dat hij een plan moest maken.

Hij kon het konijn niet altijd op de zolder laten.

Het was daar koud en donker.

Hij besloot om naar de buren te gaan.

Misschien wisten zij iets.

Zijn buurvrouw, mevrouw De Vries, was oud en kende iedereen in de straat.

Tim deed het konijn in een doos met een handdoek en liep naar haar huis.

Mevrouw De Vries deed de deur open.

Ze droeg een blauwe jurk en had een bril op.

"Tim!

Wat leuk om je te zien," zei ze.

Tim liet de doos zien.

"Ik heb iets gevonden op mijn zolder," zei hij.

"Een konijn.

Weet jij van wie het is?" Mevrouw De Vries keek in de doos en lachte.

"Oh, dat is Muis!" zei ze.

"Dat konijn was van meneer Bakker, de vorige bewoner.

Maar hij is nu in het verzorgingstehuis.

Hij kon Muis niet meenemen.

Hij vroeg mij of ik een goed huis wilde zoeken.

Maar ik vergat het helemaal." Tim voelde zich een beetje verdrietig voor meneer Bakker.

"Mag ik Muis houden?" vroeg hij.

Mevrouw De Vries glimlachte.

"Ik denk dat meneer Bakker dat fijn zou vinden.

Jij bent jong en lief.

Muis heeft een nieuw thuis nodig." Tim keek naar het konijn in de doos.

Het konijn keek terug.

Tim voelde zich blij.

"Ik zal goed voor je zorgen," zei hij.

"Jij krijgt een mooi hok in mijn kamer." Die avond maakte Tim een knus plekje voor Muis in zijn slaapkamer.

Hij zette een mand neer, met een zacht kussen.

Hij gaf Muis water en nog een wortel.

Het konijn sprong rond in de kamer en maakte Tim aan het lachen.

Tim zat op zijn bed en keek naar zijn nieuwe vriend.

"Wat een rare dag," dacht hij.

"Ik wilde iets doen, en toen vond ik jou." Hij voelde zich niet meer saai.

Hij had nu een vriend en een verhaal.

Tim besloot om morgen naar meneer Bakker te gaan in het verzorgingstehuis.

Hij wilde hem vertellen dat Muis veilig was.

Hij nam een foto van Muis met zijn telefoon.

"Dit wordt een mooi cadeau," zei hij.

Het konijn viel in slaap in de mand.

Tim deed het licht uit en glimlachte in het donker.

Hij wist dat deze zaterdag anders was dan andere dagen.

Hij had een klein wit konijn gevonden en een nieuw avontuur begonnen.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.