De Zon en de Schoen

Hallo, ik ben Rick.

Ik kom uit Den Haag.

Vandaag is het zonnig.

De zon schijnt fel.

De lucht is blauw.

Ik loop door de stad.

De straten zijn stil.

Ik hoor mijn eigen stappen.

Ik zie een man op een bankje.

Hij heet Kees.

Kees is oud.

Hij heeft een grote hoed op.

De hoed is bruin.

De hoed is oud.

Naast Kees staat een schoen.

Het is een oude schoen.

De schoen is bruin en vies.

Er zit een gat in.

Ik kijk naar de schoen.

Ik denk: waarom staat die schoen daar?

De schoen is stil.

Kees ziet mij kijken.

Hij lacht.

Zijn lach is zacht.

Hij zegt: 'Hé, jij kijkt naar mijn schoen.' Ik zeg: 'Ja, waarom staat die schoen daar?' Kees zegt: 'Dat is een lang verhaal.' Ik ga naast Kees zitten.

De bank is hard.

Ik voel de warmte van de zon op mijn arm.

De zon is warm.

Ik hoor vogels.

Ze zingen.

De vogels zijn blij.

Kees vertelt: 'Gisteren was het ook zonnig.

De zon scheen fel.

Ik liep hier.

Ik zag een meisje.

Het meisje had een bal.

De bal was rood.

Ze schopte de bal.

De bal vloog weg.

Het meisje rende achter de bal aan.

Ze verloor haar schoen.

De schoen viel op de grond.

De schoen maakte een zacht geluid.

Het meisje rende door.

Ze keek niet om.

Ik riep: 'Hé, je schoen!' Maar ze hoorde mij niet.

Ze was te ver weg.' Ik lach.

Kees lacht ook.

Hij zegt: 'Ik nam de schoen.

Ik zette hem naast mij op het bankje.

De schoen was vies.

Ik dacht: ze komt terug.

Maar ze kwam niet terug.' Ik vraag: 'En nu?

Wat doe je met de schoen?' Kees haalt zijn schouders op.

Hij zegt: 'Ik wacht.

Misschien komt ze morgen.

Of overmorgen.

De zon schijnt.

Ik heb tijd.

De tijd gaat langzaam.' Ik kijk naar de schoen.

De schoen is oud.

Er zit een gat in.

De schoen ruikt een beetje.

Het ruikt naar gras.

Het ruikt naar buiten.

Ik denk: dit is raar.

Maar ook leuk.

Kees is een vriendelijke man.

Hij wacht voor een meisje dat hij niet kent.

Ik sta op.

Ik voel de warmte op mijn rug.

Ik zeg: 'Dag Kees.

Veel plezier met wachten.' Kees lacht.

Hij zegt: 'Dag Rick.

Kom je morgen terug?

Dan vertel ik je meer.' Ik loop weg.

Ik voel de zon op mijn rug.

De zon is nog warm.

Ik denk aan de schoen.

Het is een grappig verhaal.

Soms gebeuren rare dingen in Den Haag.

Maar dat maakt het leuk.

Ik hoop dat het meisje terugkomt.

En dat Kees zijn schoen kwijt is.

Of misschien niet.

Wie weet?

Ik loop verder.

Ik denk: morgen ga ik terug.

Dan zie ik Kees weer.

En de schoen.

De zon schijnt.

Het is een mooie dag.

Ik denk: het wachten is raar, maar ook mooi.

Kees is geduldig.

De zon is warm.

De dag is goed.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.