Een Opsteker voor Oekraïne

Olena woont in een klein dorp in het zuiden van Oekraïne.

Het dorp heet Vyshneve.

Ze is 32 jaar oud en werkt als verpleegster.

Elke dag zorgt ze voor mensen die gewond zijn.

Het is zwaar werk, maar Olena is sterk.

Ze draagt een wit uniform.

Het uniform ruikt naar zeep.

Ze denkt vaak aan haar broer Andriy.

Andriy vecht in het leger.

Hij is al maanden weg van huis.

Olena mist hem heel erg.

Ze mist zijn lach.

Ze mist zijn verhalen.

Ze hoopt dat hij snel thuiskomt.

Op een ochtend hoort Olena goed nieuws.

De radio staat aan in de keuken.

De stem van de nieuwslezer klinkt helder.

De radio zegt dat de Oekraïense groep in het zuiden een stap vooruit heeft gezet.

Ze hebben een klein stukje land teruggenomen van de Russen.

Olena voelt zich blij.

Ze klapt in haar handen.

Ze denkt: "Dit is een opsteker voor ons." Ze loopt naar de keuken en maakt thee.

Het water kookt.

De zon schijnt door het raam.

Het licht valt op de tafel.

Het is een mooie dag.

De lucht is blauw.

Vogels fluiten buiten.

Olena belt haar moeder.

De telefoon gaat twee keer.

"Mama, heb je het nieuws gehoord?" vraagt ze.

"Ja, lieverd," zegt haar moeder.

"Ik ben zo trots op Andriy en de anderen." Olena glimlacht.

Ze drinkt haar thee.

De thee is warm en zoet.

Ze kijkt naar de tuin.

De bloemen bloeien.

Rode rozen en gele zonnebloemen.

Het leven gaat door, ook al is het moeilijk.

Olena herinnert zich de zomer met Andriy.

Ze speelden in de tuin.

Andriy plukte een roos voor haar.

De geur van rozen was overal.

Later die dag gaat Olena naar de markt.

Ze loopt door de straat.

De zon brandt op haar huid.

Ze koopt groenten en brood.

De markt is druk.

Mensen praten over het nieuws.

Een oude man zegt: "Het gaat de goede kant op." Hij heeft een grijze hoed.

Olena knikt.

Ze voelt hoop.

Ze ruikt vers brood en uien.

Thuis maakt ze soep.

Ze snijdt de groenten.

Het mes glijdt door de wortels.

Ze denkt aan Andriy.

Hij houdt van haar soep.

Ze hoopt dat hij snel kan proeven.

Ze doet er veel dille in, zoals hij lekker vindt. 's Avonds zit Olena op de bank.

Ze leest een boek.

Het boek gaat over vogels.

Buiten hoort ze een auto.

Het is de postbode.

De motor van de auto maakt geluid.

Hij brengt een brief.

Olena opent de brief snel.

Haar handen trillen een beetje.

Het is een brief van Andriy!

Hij schrijft: "Lieve zus, alles gaat goed.

We hebben een kleine stap gezet.

Ik denk aan je.

Kusjes, Andriy." Olena lacht.

Ze leest de brief twee keer.

Ze voelt zich gelukkig.

De woorden zijn warm.

Ze hoort bijna zijn stem.

Olena legt de brief op tafel.

Ze kijkt naar de foto van Andriy.

Hij staat naast zijn vrienden.

Ze zijn allemaal in uniform.

De foto is een beetje oud.

Olena zegt zacht: "Kom snel thuis, broer." Ze doet het licht uit en gaat slapen.

De volgende dag begint weer.

Maar vandaag is een goede dag.

Een opsteker voor Oekraïne, en voor Olena.

Ze denkt: "Morgen weer werken, maar vandaag was fijn." Tot de volgende keer.