The Football Surprise

Het was een zonnige zaterdagmiddag in Den Haag.

Ik liep door het park, vlakbij mijn huis.

De lucht was blauw en de vogels zongen.

Ik hoorde het geluid van bladeren die ritselden in de wind.

Ik had een kop koffie in mijn hand en ik voelde me rustig.

De koffie rook sterk en warm.

Mijn telefoon ging.

Het was een bericht van mijn vriend Mark.

Kom je naar het voetbalveld?

We spelen een potje!', schreef hij.

Ik keek naar het scherm en zuchtte.

Voetbal was niet echt mijn sport.

Ik was niet goed in rennen of schieten.

Maar Mark was een goede vriend.

Dus ik besloot te gaan.

Ik dronk mijn koffie snel op en liep naar het veld.

Ik liep naar het voetbalveld.

Het was een klein veldje.

Met gras dat een beetje geel was van de zon.

De grond voelde droog onder mijn schoenen.

Er stonden al een paar jongens.

Ze droegen shirts van verschillende kleuren.

Rood, blauw, groen.

Mark zag me en zwaaide.

Hey jij daar.

Kom erbij.

Riep hij.

Ik glimlachte en liep naar hem toe.

We hebben een team nodig', zei hij.

Jij bent de nieuwe spits.

Ik lachte.

Spits?

Ik kan niet eens een bal vangen!

Zei ik.

Maar Mark gaf me een schouderklopje.

Het is voor de lol, man.

Het spel begon.

De bal vloog heen en weer.

Ik hoorde het geluid van schoenen op het gras.

Ik stond aan de zijkant van het veld.

Een beetje onhandig.

Mijn schoenen waren niet goed voor gras.

Ik gleed bijna uit.

De tegenstander was snel.

Een jongen met een groen shirt rende naar me toe.

Hij had de bal.

Ik probeerde hem te stoppen.

Maar hij was te snel.

Hij schoot de bal langs me heen.

Goal!', riep hij.

Ik voelde me een beetje dom.

Mark keek naar me en schudde zijn hoofd.

Kom op.

Jij kunt beter!

Even tussen door.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram, dan stuur ik je een

speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Hij.

Ik wist niet of dat waar was.

De zon brandde op mijn gezicht.

Toen gebeurde er iets bijzonders.

De bal kwam naar me toe.

Hij rolde langzaam over het gras.

Ik keek ernaar.

Mijn hart klopte sneller.

Ik zette me schrap.

De tegenstander kwam dichterbij.

Ik wist niet wat ik moest doen.

Maar toen herinnerde ik me iets.

Mijn oom had me ooit een truc geleerd.

Als je niet weet wat je moet doen, doe dan niets.

Zei hij.

Laat de bal naar je toe komen.

Ik volgde zijn advies.

Ik stond stil.

De bal raakte mijn voet.

En toen, zonder na te denken, schopte ik.

Zonder na te denken.

Schopte ik.

De bal vloeg door de lucht.

Het was een prachtige boog.

De keeper sprong.

Maar hij miste.

De bal ging in het doel.

Goal.

Iedereen was still.

Toen begon Mark te juichen.

Ja, dat was geweldig.

Riep hij.

De andere jongens klapte.

Ik stond daar verbast.

Ik had een goog geskoord.

Ik.

De man die niet kon voetballen.

Het voelde onwerkelijk.

Ik lachte hart.

Zie je wel?

Zij Mark.

Je bent een natuurtalent.

Ik schudde mijn hoofd.

Het was pure geluk.

Zij ik.

Maar diep van binnen was ik trots.

De geur van gras en zweet hingen in de lucht.

Na het spel zaten we op een bankje.

De zon ging onder.

De lucht was oranje en rozen.

Mark gaf me een vles water.

Je moet vaker komen, zij hij.

Ik dronk en kijk naar het veld.

Misschien wel, zij ik.

Het was een goede dag geweest.

Ik leerde dat je niet perfect hoeft te zijn om plezier te hebben.

Soms gebeuren er mooie dingen als je het niet verwacht.

En dat is het mooie van het leven.

Ik dacht aan mijn oom en zijn advies.

Het was een simpel truc, maar het werkte.

Ik voelde me gelukkig en tevreden.

Tot de volgende.

Alle transcripten op Dutchfluency.com-transcript.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederland, zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.